BEWAAR HET PAND....!

„Kunt gij, jong'ren, dezen nacht, Zelfs niet één uur met mij waken ? " Deze klacht moest Christus eens, Uit 't geperste harte slaken.
't Drietal, la zelfs Petrus, — sluimert. (Judas en de bende — waakt!) 't Is alsof des Heilands worstling Hunne zaligheid niet raakt.
Doch genade bracht verand'ring! Petrus' pinksterrede gloeit van een geestdrift niet der aarde Die zijn hoorders treft en boeit.
't Pand hem toebetrouwd door Christus Heeft hij door gena bewaard. Jezus, zijn gekruiste Meester Was hem 't levensoffer waard.
Bewaar, Hervormd-Gereformeerden, Het pand door God u toebetrouwd. De leer van Jezus den Gekruiste, Wee, die op andren grondslag bouwt.
Gods Woord alléén, Gods Woord geheel Worde verdedigd en verbreid. Schraag daartoe 't werk van onzen Bond Door beê en offervaardigheid.
Om Gods wil heeft die arbeid toch De liefde van ons aller hart. En als een broeder liefdeloos trapt In stee van steunt — dat doet ons smart.
Bidden we om des Geestes leiding. Die ieder onzer noodig heeft. Opdat we samen, schuldbelijdend, Knielen voor Hem Die eeuwig leeft.
Opdat de vijand zelfs getuige : „Zie toch hun liefde tot elkaar". Koom dit ook in de Paaschcollecte Gods Naam tot eer, straks openbaar.
Welnu, Hervormd-Gereformeerden! Waar ook in 't vaderland verspreid. Gedenk alom de Bondscollecte En offer, tot een daad bereid. God wil geen hoorders, zonder meer. Doch tevens daders
Geest daal neer!

DEN HAAG, Maart '34.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen