KERK, SCHOOL, VEREENIGING

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.
Drietal te Scheveningen (vac.-wijlen B. Tichelman) M. G. Gerritsen te Amersfoort, A. Hijmans te Nijverdal en J. A. Raams te Kloetinge.
Beroepen te IJsselmonde J. F. Roth te Zoetermeer-Zegwaard — te Dinteloord W. Rijnsburger te Oud-Beijerland — te Rotterdam (vac.-dr. S. F. H. J. Berkelbach van der Sprenkel) J. G. Franck te De Bilt — te Kesteren J. v. Rootselaar te Hagestein (bij Vianen) — te Krimpen a. d. Lek G. A. Pott te Kralingen (Rotterdam) — te Zaandam-West (Evangelisatie) A. van der Hoeven te Vollenhove.
Aangenomen naar Sliedrecht (vac.-G. J. G. de Bel) P. van der Kraan te Hoogvliet — naar Sexbierum (toez.) H. W. Lovinck te Gramsbergen — naar Oss (toez.) mr. F. C. M. Boenders te Utrecht — naar Steggerda cand. K. Roubos te Driebergen.
Bedankt voor St. Nicolaasga L. Knier te Birdaard — voor Biezelinge cand. K. Roubos te Driebergen — voor Steenwijkerwold dr. A. Steenbeek te Surhuizum — voor Enter H. W. Lovink te Gramsbergen — voor Den Bommel (Flakkee) J. van Rootselaar te Hagestein — voor Oud-Vossemeer J. Ronge te Hoog-Blokland — voor Workum (vac.-J. P. E. C. Eerhard) Fred. J. Broeyer te Woerden.

GEREFORMEERDE KERKEN.
Beroepen te Groningen (vac. H. van de Elskamp) P. Deddens te Rijswijk (Z.-H.) — te Minnertsga G. W. van Houten te Nijeveen. Bedankt voor Den Haag-West (5de pred. pi-) C. van der Woude te Leeuwarden.

CHRISTEUJKE GEREFORMEERDE KERK.
Beroepen te Kornhorn D. Henstra te Dokkum-Aangenomen naar Sliedrecht C. Smits te Nieuw poort.

GEREFEORMEERDE GEMEENTEN.
Beroepen te Leiden J. Vreugdenhil te Kampen. Bedankt voor Aagtekerke A. de Blois te Dirksland.

Rouveen. Ds. H. G. van den Hoek, gekomen van Daarle, is Zondag bevestigd door ds. D. Th. Keek, van Staphorst, die sprak over 1 Cor. 14 : 8. De nieuwe leeraar verbond zich aan de gemeente met een predikatie over 1 Cor. 1 : 23a. De Ring-predikanten waren veregenwoordigd door ds. A. C. Enkelaar, van Hasselt. Voorts waren o.a. aanwezig B. en W. van de gemeente Staphorst.

Dat eeuwige kerkhoesten! Een patiënt van „Sonnevanck", thuisgekomen en een kerk bezocht hebbende, schrijft van zijn indrukken om het volgende in het maandblaadje „Contact" :
Weer gaat er een ontroering door je heen. Als je zoo lang in zoo'n kleine wereld hebt geleefd, en nu een duizendkoppige menigte overziet. Eén ding is opvallend, het ontzettend, lawaai van hoesters en kuchers. Op „Sonnevanck" zat je soms met zeventig menschen in de kerkzaal, alle patiënten, wier ziekte zich doorgaans openbaart door hoesten.
Toch werd er zelden gehoest. En als je nu rekent dat er in de kerk vijftien maal zooveel menschen bijeen zijn als in „Sonnevanck's" kerkzaal, mag er hoogstens zestig of vijf en zeventig maal gehoest worden. Maar 't blijft den geheelen dienst een machtig koor.
De dominé komt op. Hij bidt. Hij bidt voor kerk, zending en scholen. Men hoest. Hij bidt voor Koningin en Vorstenhuis en voor allen die in hoogheid zijn gezeten. Men hoest. Hij bidt voor zieken en ouden van dagen. Men hoest.
Hij dankt voor een jeugdigen broeder, die van „Sonnevanck" weer onder het ouderlijk dak inkwam. En nu is het stil, heel stil in de kerk. 't Klinkt ook zoo vreemid, „Sonnevanck". Zoo'n „wereldsche" naam te noemen in de kerk. Waarom zei de dominé niet van „dien jeugdigen broeder, die elders verpleegd werd? Als het gebed beindigd is, ziet men elkander nieuwsgierig aan. Wie zou het zijn? En men hoest!
De „Sonnevanck"-patiënt beziet dat kerkhoesten toch verkeerd. De patiënt heeft last van het hoesten en doet het daarom zoo weinig mogelijk. De kerkganger heeft lust in het hoesten, en doet het daarom zoovéél mogelijk, en zou deze dan na een psalmvers en na het „Amen" des gebeds niet eens heerlijk hoesten ? ! 't Is veel mooier dan al die gewijde eerbied !

Staat van het Christelijk Onderwijs. Blijkens het verschenen Jaarboek voor het Christelijk onderwijs (1934), uitgegeven door de Unie „Een School met den Bijbel", bedroeg op 1 Januari 1934 het aantal leerlingen op de scholen voor gewoon lager onderwijs 299.388, met 8959 leerkrachten en 1908 scholen : voor uitgebreid lager onderwijs 21.887 met 957 leerkrachten en 224 scholen ; voor buitengewoon lager onderwijs 1613 met 115 leerkrachten en 17 scholen, totaal 2150 (vorig jaar 2139) Scholen met den Bijbel voor lager onderwijs met 10.031 leerkrachten en 322.888 (vorig jaar 326.294) leerlingen.
Sedert het vorige iaar is het aantal Scholen met den Bijbel gestegen met 11 (opgeheven werden 2 scholen voor g.l.o. en 1 voor u.l.o.). Nieuw geopend werden 14 Scholen met den Bijbel, waar onder 3 u.l.o.-scholen.
Bij de Vereeniging voor Chr. Nat. Schoolonderwijs hadden zich aangesloten 600 scholen (benevens 13 kweekscholen) ; bij den Schoolraad 1703 (waaronder 14 kweekscholen en 27 bewaarscholen ; bij de Vereeniging voor Chr. Volksonderwijs 532 (benevens 5 kweekscholen) ; bij het „Gereformeerd Schoolverband" 393 scholen.
Op 1 Januari 1934 bedroeg het aantal kweekelingen 3480, tegen 3290 op 1 Januari 1933. In 1933 hebben 652 kweekelingen de akte van onderwijzer(es) verkregen, tegen 552 in 1932.
Ontwakend Indië. Dr. J. H. Bavinck, van Djocja, met verlof in Nederland, sprak dezer dagen over: „Ontwakend: Indië" en zei ongeveer het volgende :
Het ontwaken van de oostersche wereld is vooral daarom belangrijk, omdat zij vrijwel zeker in de toekomst in bet wereldgebeuren een belangrijke rol zal spelen.
Onder het ontwaken van Indië heeft spreker meer speciaal op het oog het ontstaan van een zelfbewustzijn der bevolking, die tot de overtuiging komt, dat zij zelf ook tot veel in staat is. Door het contact met de zoo geheel andere Westersche wereld en door de enorme krachtsuitbreiding dezer laatste, is de levensbeschouwing van de oostersche volken uit haar evenwicht gebracht.
Een uitvoerig overzicht werd gegeven van de levensbeschouwing dezer volken en de wijze, waarop deze hun leven geheel anders hebben ingericht dan de Westerlingen, waarbij dr. Bavinck o.m. wees op de onderlinge verhouding der sexen, die geheel anders is dan in het Westen, evenzeer als ook het onderwijs, dat hier op intellect, in Indië meest op religie is gebaseerd. Door de indringende Westersche levensbeschouwing wordt veel van dat alles thans aan het wankelen gebracht.
Een diepe kloof gaapt tusschen de Westersche waardeering van het leven en de Oostersche neiging tot verachting er van. Het Westen ziet het leven als een taak, een strijd, een doel, door God gesteld. Het Oosten richt zich geheel op een andere wereld der verbeelding. Nu wordt het langzamerhand wakker geschud uit zijn meditatie en moet zijn houding bepalen. Daardoor komt 't, dat de jonge Oosterling steeds meer zijn eigen houding en karakter gaat realiseeren tegenover het Westen. Hij weet nog niet, wat hij wil en wat hij doen moet, maar hij is ontevreden en ongelukkig, omdat hij een levensgrondslag mist.
Het Indische nationalisme achtte spreker minder een politiek verschijnsel dan een van onrust tegenover het Westen. Meer en meer krijgt de Oosterling de neiging, om die macht, die het leven zoo in verwarring heeft .gebracht en waartegenover men nog geen houding heeft bepaald, van zich af te schudden.
Het Indische volk stelt zich twee mogelijkheden voor oogen : Het wil zich zelf, Indië, blijven en het Westen copiëeren en evenaren, maar zich tevens in politiek opzicht vrij maken.
In dit verband wees spreker er op, dat Gandhi de eerste mogelijkheid voorgaat. Japan daarentegen de tweede, en Indië staat nog voor de keuze tusschen deze twee wegen. Daardoor ontstaat een groote spanning over de vraag, welken kant men zal uitgaan. Spreker verklaarde de overtuiging te hebben, dat Nederlandsch-Indlë zich eerder zal aansluiten bij de richting, die Japan gekozen heeft, vooral ook, nu naar zijn meening in Britsch Indië Gandhi's invloed tanende is. In Indië begrijpt men volkomen, dat men, om Japan's voorbeeld te volgen, in economisch opzicht meer weerbaar moet worden en politiek zelfstandig.
Spreker behandelde daarna het onderwerp in verband met de Zending. Volgens zijn meening zal de Zending zich in deze kwestie betreffende het ontwaken volkomen neutraal moeten houden en zich uitsluitend moeten wijden aan haar taak, het brengen van het Evangelie onder deze volken.
Spreker merkte nog op, dat het Indische volle ook in religieus opzicht zich in een crisis be­vindt en ook hier voor een keus staat. Het Christendom is een bindend element tusschen de Westersche en Oostersche levensbeschouwingen ; het geeft dit leven zijn plaats, en wijst anderzijds op het andere leven, het hiernamaals. Het geeft een levenstaak, maar voert ook tot bezinning, tot eenzaamheid. Het predikt arbeid, maar ook zelfverloochening, en dat zijn klanken, die het Indische volk verstaan kan. Alleen het Evangelie van Christus kan den Oosterling een rustigen en vasten grondslag voor 't leven geven, aldus besloot spreker.
Bij de discussie merkte dr. Bavinck op, dat hij als Zendeling er steeds naar gestreefd heeft om waar het mogelijk was, zich buiten de politiek te houden, doch spreker weet wèl, dat de Indische helpers dat niet altijd doen. Het gevaar van het Communisme was naar sprekers meening in onze Indische Koloniën niet zoo groot en in dit verband wees hij er nog op, dat de Javaan in zeer vele opzichten verschilt van den Japanner.
Ook gaf spreker nog als zijn meening te kennen, dat de R.K. Zending bij den Oosterling meer kans van slagen heeft dan de Protestantsche door haar groote mysticiteit, al heeft laatstgenoemde in andere opzichten weer voordeelen.

Rust op de feestdagen. De rijksminister van binnenlandsche zaken en de minister voor volksvoorlichting en propaganda hebben een uitvoeringsverordening op de wet op de feestdagen uitgevaardigd. Alle openlijk zichtbare arbeid, die de uiterlijke rust op deze dagen zou kunnen verstoren, is verboden, voor zoover hij niet door het rijksrecht is toegelaten.

De kerkelijke pers onder censuur. De redacteur van het te Wuppertal-Elberfeld in Duitschland verschijnende kerkelijk weekblad „Licht und Leben", ds. J. Gauger, publiceerde 11 Maart j.l. in zijn blad scherp gestelde artikelen tegen het Führerprincipe in de Kerk en de consequenties hieraan verbonden, welke o.a. den kerkeraad der Geref. Kerk te Wuppertal-Elberfeld voor ontbonden deden verklaren. De Rijnsch-Westfaalsche leider van de pers heeft thans ds. Gauger geschrapt uit de lijst van erkende redacteuren, zoodat ds. Gauger deze functie niet meer vervullen mag en het blad niet meer verschijnen kan zoolang niet een nieuw redacteur in de lijst van erkende redacteuren is opgenomen.
„Het uur der Gemeente". Tegenover het Führerprincipe in de Kerk, dat bij de jongste reorganisatie van het bestuur der Evangelische Kerk van de Oud-Pruisische Unie, waarbij dit bestuur in handen der rijksregeering wordt gelegd, o.a. ook aan de Rijnsch-Westfaalsche Kerken, met haar sterk presbyteriaal karakter een bisschop geeft, is met name in Rijnland en Westfalen sterk verzet gaande.
Er is een beweging ontstaan, welke tegenover het bisschops-en Führerprincipe in de Kerk „het ambt der geloovigen" stelt en onder de zinspreuk „Het uur der gemeente" de gemeente oproept om actief te worden) en de leiding der gemeente van „beneden af" en niet „van boven" op, in gehoorzaamheid aan den Koning der Kerk, te doen tot stand komen. Als voorbeeld wordt gekozen de eerste Christelijke Kerk, gelijk die in de Heilige Schrift wordt geteekend. Alleen naar dit voorbeeld zullen, aldus de leiders dezer beweging, de reformatorische gemeenten van dezen tijd werkelijk reformatorisch kunnen zijn.
Den 14den Maart j.l. hield men te Dortmund twee groote vergaderingen, waar de voorzitter van den Pfarrernotbund ds. Martin Niemöller en ds. Busch te Essen, beiden thans uit hun ambt ontzet, voor stampvolle zalen in naam dezer beweging spraken.
Zondag 18 dezer trad voor zoo mogelijk nog grooter gehoor dr. Friedrich von Bodelschwing te Dordtmund op. Dr. von Bodelschwing heeft in Westfalen zijn grooten aanhang en nu de presbyteriale kerkenorde in Westfalen en Rijnland botst met het Führerprincipe, treedt dr. Von Bodelschwing weer sterker naar voren.

Bestrijding-van ontucht. Het uitlokken op den openbaren weg tot het plegen van ontucht heeft in sommige stadswijken een zoo grooten omvang aangenomen en geeft zooveel reden tot klachten van de zijde van het publiek, dat het den Commissaris van Politie aanleiding heeft gegeven te adviseeren een bepaling in de verordening op de straatpolitie op te nemen, welke ten doel heeft het mogelijk te maken met meer kracht de bestrijding van bedoeld kwaad ter hand te kunnen nemen.
B. en W. stellen nu het volgende artikel voor : „Het is verboden op of aan den openbaren weg, of waar zulks vanaf den openbaren weg waarneembaar is :
a. iemand door woorden, gebaren, teekenen of op eenigerlei andere wijze tot het plegen van ontucht uit te lokken :
b. post te vatten met 't kennelijk doel iemand tot het plegen van ontucht uit te noodigen".

Tegen de anti-Christelijke stroomingen. Bij een kerkelijk feest in Sacklngen heeft de aartsbisschop van Freiburg, mgr. Gröber, een feestpredikatie gehouden, waarin hij ook de verhouding van den R.-Katholiek tot de Kerk besprak.
Op de meest besliste wijze nam de kerkvorst stelling tegen de nieuwe anti-Christelijke stroomingen van de beweging, die in Duitschland slechts één algemeenen Duitschen godsdienst wil invoeren.
Wanneer er thans — aldus de aartsbisschop — van verschillende zijden naar gestreefd wordt om de Duitsche geschiedenis weer aan te knoopen toithet heidendom (Wodan's dienst), dan beteekent zulks een verwerping van de duizend jaar, waarin het Christendom in Duitschland den bloei teweegbracht van de Germaansche cultuur. De nieuwe heidensche stroomingen zijn ook daarom te verwerpen, omdat zij het wezen der Duitsche geschiedenis ontkennen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen