UIT DE PERS

OVER ZONDAGSRUST.
„De Rotterdammer" neemt met instemming over wat „De Maasbode" (R.K.) schrijft over Zondagsrust.
We zullen er een en ander uit citeeren.
„Een orthodox protestant, aldus het blad, zal het nooit begrijpen, dat een pastoor op een Zondagmiddag plechtig een sportterrein opent voor zijn katholieke club, en dat de katholieke bladen op Maandagavond uitgebreid verslag hebben te leveren ook van de evenementen op „katholieke" sportvelden.
De katholiek acht nu eenmaal een behoorlijke Zondagsrust en Zondagsheiliging niet onvereenigbaar met een behoorlijke Zondagsontspanning.
Toch, zoo vervolgt „De Maasbode", getuigen wij gaarne van onze groote bewondering voor de beginselvaste houding van onze christelijke broeders op dit punt, en dat wel tegen al den drang van de tijdsomstandigheden in, ondanks pijnlijke — ook journalistieke — offers
Wij erkennen gaarne, dat van deze beginsel vaste houding een krachtige invloed ten goede kan uitgaan op die, steeds talrijkere, katholieken, welke op het punt van Zondagsrust en Zondagsheiliging een practijk gaan huldigen, die allerminst klopt met de wenschen onzer kerkelijke overheid en met de traditie in hun eigen families.
Wij gelooven, dat een serieus gewetensonderzoek velen ook onder onze goede katholieken het beschamend besef zou bijbrengen, dat zij op dit punt wel zeer ver zijn afgeweken van het voorbeeld, dat zij zelf van het onmiddellijke voorgeslacht mochten ontvangen.
Precies, daar gaat het om ; want „De Maasbode" erkent volmondig:
„Wij, katholieken, dreigen op het voor een christelijke natie zoo gewichtige punt van Zondagsheiliging en Zondagsrust wel wat al te „ruim"' en al te slap te worden.
Dit geldt niet alleen de al te overdadige ontspanning maar ook den arbeid op Zon-en feestdagen.
Minister Colijn gaf, wat dit laatste betreft, ons volk nog zoo juist een, politiek niet onbedenkelijke, maar principieel toch wel gezonde les".
De redactie staat echter achter minister Verschuur, omdat zij diens standpunt deelt, dat men thans noodgedwongen, letterlijk : door de nood gedwongen, tijdelijk eenige verruiming moet toelaten ; maar, zoo besluit het blad :
„Wij hopen, dat de verruiming tot het strikt onvermijdelijke beperkt zal blijven. Wij zijn, wat Zondagsrust en Zondagsheiliging betreft, op een naar onzen smaak reeds al te hellend vlak.
Toestanden hier en daar in 't buitenland — helaas ! waarom het verbloemd, juist in „katholieke" landen — zijn waarlijk niet in staat onze bezorgdheid op dit punt te temperen.
Iets van het onverzettelijke van onze christelijke broeders — met volledige handhaving van verschil in inzicht — ware voor ons geen geheel overdadige weelde.
Wat dat laatste betreft, hebben wij slechts te erkennen : „te roemen is ons waarlijk niet oorbaar ; aan de practijk des levens gaat ook bij ons steeds meer haperen.
Ook daarom — men zal het verband verstaan — vragen we de medewerking der goedgezinden om beschadiging van de Zondagsrust zooveel mogelijk te weren".

S.D.A.P. EN DEFENSIE.
NA HET CONGRES.
De sociaal-democraat Paul Kies schrijft in Oorlog of Vrede:
Men make zich niet „blij met een dooie musch" en verbeelde zich niet, dat na het Paaschcongres der S.D.A.P. het verschil in standpunt tusschen de tot dusver vóór-en tegenstanders van ontwapening practisch is opgeheven; dat met name de sociaal-democratische fractie in de Kamer nu in het vervolg wel vóór de begrooting van „defensie" zal stemmen. Zij zal dat niet. Men behoeft daar niet op te rekenen.
Met de huidige oorlogsweermacht kan iemand, die wezenlijk op het standpunt der democratische partijen staat, ten eenenmale niet accoord gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen