KERK,SCHOOL,VEREENIGING

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.
Zestal te Kampen (vac. ds. Ottevanger) : M. Ottevanger te Ridderkerk ; Jac. Vermaas, te Hoogeveen ; J. Lekkerkerker te Oldebroek; W. Rijnsburger te Oud-Beijerland; H. Bout té Genemuiden en F. van Asch te Wierden.
Drietal te Kampen : M. Ottevanger te Ridderkerk ; Jac. Vermaas te Hoogeveen en H. Bout te Genemuiden.
Beroepen te Garderen E. V. J. Japchen te Waarder — te Rijssen J. J. van der Pol te Oene (Geld.) — te Sloten (Fr.) H. IJ. Talens, cand. te Garrelsweer — te Westbroek H. Ewoldt te Bergambacht — te Enkhuizen (als hulpprediker) J. Th. van Veenen, cand. te Groningen — te Barneveld W. J. van Lokhorst te Hilversum — te Kedichem H. van Ewijck, voorg. Vrijz. Herv. te Hillegersberg — te Nieuwe Pekela C. M. van Endt te Wehl (Geld.).
Aangenomen naar Ermelo J. C. Kruishoop te Bodegraven — naar Kedichem H. van Ewijck, voorg. Vereen. Vrijz. Herv. te Hillegersberg — naar Enkhuizen (hulpprediker) J. Th. van Veenen, cand. te Groningen — naar Gieter veen G. van Hoegee, cand. en hulppred. te Arnhem.
Bedankt voor Ommeren G. van Hoegee, cand. en hulppred. te Arnhem — voor Nieuwe Tonge D. Th. Keek te Staphorst — voor Wageningen Joh. Stehouwer te Alphen a/d Rijn — voor Heer Hugowaard Joh. P. van Mullem, Vrijz. Herv. pred. te Amsterdam — voor Huizinge (Gron.) dr. H. Stoel te Veenwoude — voor Elburg F. van Asch te Wierden.

GEREFORMEERDE KERKEN.
Tweetal te Vinkeveen : L. Touwen, cand. te Amsterdam en H. P. Rutgers, cand. te Sneek. Beroepen te Oost-en West-Souburg C. B. Bavinck te Hoek.
Aangrenomen naar Wanswerd ca. R. Schippers te Drachtster-Compagnie.

CHRISTELIJKE GEREFORMEERDE KERK.
Tweetal te Ouderkerk a/d Amstel : M. Holtrop te Hilversum en N. de Jong te Rijnsburg.
Beroepen te 's-Gravenhage-West N. de Jong te Rijnsburg.
Bedankt voor Amersfoort N. de Jong te Rijnsburg.

GEREFORMEERDE GEMEENTEN.
Aangenomen naar Lisse H. Ligtenberg, cand. te Rotterdam.
Bedankt voor Scheveningen, Meliskerke, Gouda, Moerkapelle, Aagtekerke, Bonthuizen, Bodegraven, Lemmer-Oudemirdum, Middelharnis, Tholen, Goes, 's-Gravenpolder, Giessendam, lerseke. Genemuiden, Dordrecht, Dinteloord, Ridderkerk, Opheusden, Terneuzen, Bruinisse en Leiden, H. Ligtenberg, cand. te Rotterdam.

Ds. J. van Amstel, Ned. Herv. pred. te Voorthuizen, is reeds verscheidene weken lijdende aan een acute oorontsteking, zoodat hij zijn ambt niet kan vervullen.

Een herinnering uit 1834. Haarlemsch Kerkblad geeft een verhaal van Stientje, een weduwe, die in 1834 was gebracht onder de prediking van De Cock, en daarom door het dorp tot den honger was veroordeeld.
Al de notabelen van het dorp gingen haar winkeltje voorbij. Dominee Reddingius had het voorbeeld gegeven en propageerde de boycot. De prediker der verdraagzaamheid beleefde haar slecht.
Beter deed dat een absoluut ongeloovige boer, die nog nooit een kerk van binnen had gezien. „Ik kom er niet in, want er staat wel op, wanneer ze gebouwd zijn, maar niet wanneer ze omvallen, " was hij gewoon te zeggen. Deze had van de veranderde houding van zijn dorpsgenooten tegenover Stientje gehoord. Daar had je 't nou ! Omdat dat mensch een ander geloof had, zouden ze haar laten verhongeren. Maar hij geloofde niks, hij zou het es laten zien, dat hij toch beter was dan al die anderen, die preekjas inbegrepen.
»Die dominee of ik.«
Stientje moest eens bij hem komen.
„Ja, ja, die menschen van de kerk hebben je deerlijk te pakken. Doe je winkeltje maar aan den kant, kom hier elken morgen maar een paar uur werken, en dan zullen we wel eens zien, wie 't weten zal in L., die dominee of ik." Een krachtige vuistslag op de tafel moest kracht bijzetten aan zijn woorden. En hij hield woord.
Tot haar tweede huwelijk haar weer levensbescherming en ruim levensonderhoud voor zich en haar kinderen bood, heeft het haar nooit aan iets ontbroken.
Daarvoor had God gezorgd.
Hij had er de ik-zucht en het rechtvaardigheidsgevoel van den boer toe gebruikt. Deze meende, dat hij zorgde. En dat was dan ook betrekkelijk wel waar.
Stientje in haar eenvoud, haar Godsvertrouwen en haar kinderlijk geloof, is velen tot zegen geworden. Langer dan een halve eeuw heeft ze van haar eersten Ulrummer kerkgang verteld. In 1889 ontsliep ze. Haar dochtertje van 1833 was later met een zoon van haar weldoener gehuwd. Deze werd een steun voor de Afgescheiden gemeente.
Kort geleden werd in de Kloppersingelkerk een kindje gedoopt, dat rechtstreeks een nazate is van deze vrome vrouw. Na den doop hief de gemeente aan Psalm 79 vers 7 :
Wij zingen, van geslachten tot geslachten. Uw trouw. Uw roem. Uw onverwinb're krachten.

»Zoo’n heerlijke frissche ochtendkerkgrang«. In het Noord-Hollandsche plaatsje Schoorl, waar de Alle-dag-kerk volgens.„Ons Godsdienstig Leven" wel een bijenkorf lijkt vanwege de talrijke bezoekers, hebben de vrijzinnigen, wier Zondagskerk minder belangstelling krijgt, het roer gewend in de richting van een vroegdienst. Om tot zulk een dienst uit te lokken, schrijft het blad :
»De vroege ochtenduren daarentegen: die zijn immers bijna overal nog vrijwel geheel vacant, dan bestaat er van de concurreerende attracties nog zoo goed als niets !
»En welk een voldoening, eens vroeg uit de veeren te zijn gekomen en na zoo'n heerlij­ken frisschen ochtend-kerkgang, zij 't met weinigen of velen, om tien uur reeds godsdienstig gewijd te hebben den dag, die verder voor elke mogelijke bestemming dan vrij voor ons ligt!«
Is er bij Rome óók niet zoo iets als een vroegmis, dewelke bijgewoond hebbende, men den ganschen Zondag „vrij" en „voor alle mogelijke bestemming" openliggende vindt ? .

Bijbelsche Spreuken en de onderwijzing-van Amen-em-ope (in Egypte). Prof. dr. G. Ch. Aalders, hoogleeraar aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, heeft een referaat gehouden over de eventueele verwantschap tusschen de Onderwijzing van Amen-em-ope, een Egyptisch geschrift, in 1923 in 't licht gegeven en in het Britsch Museum bewaard, en de Spreuken der H. Schrift. Op deze overeenkomst werd door verschillende geleerden sterk de nadruk gelegd, en door de meesten werd zij aldus verklaard, dat de schrijver van het boek der Spreuken zou geput hebben uit de Onderwijzing van Amen-em-ope.
Prof. Aalders heeft nu de in aanmerking komende plaatsen in het oude Egyptische geschrift en de teksten uit het Spreukenboek aan een nauwkeurig, in bijzonderheden afdalend onderzoek onderworpen en komt tot de conclusie : dat er van letterlijke verwantschap tusschen beide geen sprake kan zijn. Wel is er onmiskenbaar zekere overeenkomst in bepaalde gedachten en ook in enkele zegswijzen, maar deze overeenkomst is aldus te verklaren, dat gelijksoortige denkbeelden en uitdrukkingen in Egypte èn in Israël voorkwamen, wat geenszins in strijd is met de bijzondere Godsopenbaring aan Israël en de inspiratie der Heilige Schrift, daar door de algemeene openbaring, die over alle menschen gaat, ook de heidenen, die van Gods geslacht zijn, eenige kennis hebben van God en Zijn Wet. Rom. 1 vers 19—23 ; 2 vers 14, 15. Ook staat Israël, het openbaringsvolk, niet los van 't leven der oude Oostersche volken, maar is daaraan met velerlei vezelen verbonden geweest. Door de bijzondere Godsopenbaring komen de algemeen menschelijke begrippen in een bijzonder licht te staan als deel van de heilsgeschiedenis.

Een verloren boek teruggevonden. De bekende Japansche theoloog prof. dr. Sato heeft in een Japansch antiquariaat een sinds 300 jaar verdwenen werk ontdekt, n.l. het Liber Sententiarum van Petrus Lombardus, dat in 1488 te Bazel verscheen. Het boek draagt het wapen van Gregorius XIII en is waarschijnlijk als geschenk van een der pausen aan een Japansch gezant naar het verre Oosten gegaan.

In de catacomben. Na Paschen, toen de Paaschprocessies wel zeer veel menschen bleken te boeien, heeft de Sovjet-regeering een nieuwen veldtocht tegen de religie geopend. Sindsdien werden o.a. te Moskou 12 kerken gesloten, in het Wolgagebied, waar nog veel kerken open waren gebleven, een menigte van kerken in clubgebouwen veranderd, een zeer groot getal geestelijken gevangen genomen onder beschuldiging van jeugdbederf (door godsdienstonderwijs aan de jeugd) enz.
Het sluiten der officieele kerkgebouwen en de zware druk over plaatsen van godsdienstige samenkomst heeft tot gevolg, dat men in Rusland hoe langer hoe meer thans in de catacomben trekt. In particuliere gebouwen worden in kelders geheime godsdienstige bijeenkomsten gehouden. Er moeten zeer vele van zulke catacomben zijn. De overheid sloot reeds een aantal en vervolgt de deelnemers.
Ook een Führer. De Oostenrijksche Evangelische kerk wil op haar eerstkomende synode een „hoofd" der kerk kiezen, die aan den wensch der plaatselijke kerken, dat er een geestelijke leiding door een vertrouwensman der kerken zal worden geschapen, voldoen kan.
Een nieuw studentengeslacht. Men schrijft ons uit Duitschland, dat de 20.000 jongelui, die in April j.l. in Duitschland den toegang tot de universiteit zich ontsloten zagen, kort na Paschen alle 20.000, zoowel de mannelijke als de vrouwelijke aanst. studenten, in de arbeidskampen getrokken zijn. De mannelijke aanstaande studenten werken daar 4 maanden in straffen lichamelijken arbeid en daarna nog 2 maanden in het „weersportkamp", de vrouwelijke aanstaande studenten brengen eveneens een half jaar in voor haar geëigende werkkampen door. Dit najaar hoopt men zoodoende een „nieuw geslacht" de academiepoorten te zien betreden.

Het aantal huwelijken stijgt nog. In Groot-Berlijn werden, nadat in 1925 en 1932 het aantal huwelijken inzonk tot 35000 en 36000, in 1933 47000 huwelijken gesloten. Men meldt thans, dat over 1934 nog een verdere stijging te constateeren valt en dit jaar vermoedelijk het getal 49000 gehaald wordt.

Oorlog-en vrede. De Generale Synode van de Schotsche Kerk heeft een belangwekkende discussie gehouden over oorlog en vrede. De referent, die het onderwerp inleidde, betoogde dat de kerk den plicht had den oorlog van ganscher harte te haten en de vredespogingen op het krachtigste te ondersteunen, maar stelde daarnaast de mogelijkheid dat Christenen de wapenen in deze booze tijden tot verdediging hunner kostelijkste goederen nochtans zouden moeten voeren. Een pacifistisch tegenvoorstel sloeg aan de Synode daarop voor, deelname aan eenigen krijg absoluut te weigeren. De oude dr. White hield daarop een indrukwekkende rede, waarin hij de ideologie van het pacifisme werkelijkheidsvreemd noemde en het bestreed dat de pacifisten in hun vredesideologie een hooger Christelijk ideaal bezaten dan de menschen die voor hun land hun leven gaven.
Ten slotte verwierp de Generale Synode met overweldigende meerderheid het pacifistische voorstel, maar verzachtte dit door uitdrukkelijk ruimte te laten aan het gewetensbezwaar dergenen, die een dergelijke pacifistische beslissing zouden meenen te moeten nemen.

Duitschland. De teruggang van het geboortecijfer. Het zal voor de leiders van het Derde Rijk een groote teleurstelling zijn, wanneer zij de statistiek der geboortecijfers voor 1933 in handen krijgen. Althans, de „Kölnische Volksz." schrijft :
»Het valt niet te ontkennen, dat sedert de tweede helft van het vorige jaar in de groote steden een lichte stijging van het aantal geboorten is te constateeren. Het zou echter in de hoogste mate noodlottig zijn, indien men zich nu aan de verwachting overgaf, dat de teruggang der geboorten tot staan was gekomen. Want op het geheele Rijk berekend, is het geboortecijfer in het jaar 1933 nog dieper gezonken dan in het jaar tevoren. Het heeft met 14.7 per 1000 bijna het laagste cijfer uit den oorlogstijd (1917:13.9) bereikt, terwijl, zooals dr. Burgdörfer onweerlegbaar berekende, tot behoud van het volk ten minste een geboortecijfer noodig is van 17.3 per duizend. Ook het toenemen der geboorten, dat in het loopende jaar op grond van het sluiten van meer huwelijken is te verwachten, zal op zichzelf nog geen uitsluitsel kunnen geven, of het volk den geest des tij ds (bedoeld is de z.g.n. vernieuwing van den volksgeest door het Derde Rijk) heeft begrepen. Want niet aan geboorten hebben we gebrek — tenzij dan in de gevallen, waar men van het één-kindsysteem overgegaan is tot het één-hond-systeem — maar aan méér kinderen boven het eene uit. Ook hier heeft Burgdörfer aangetoond, dat tot behoud van het volk derde en vierde kinderen absoluut noodig zijn.«
Het blad, bovengenoemd — altijd bekend als onverdacht R. Kath. — wijst er nog op, dat het Derde Rijk door zijn belastinghervorming groote gezinnen wil helpen, maar stelt vooral in 't licht, dat plicht en kracht der ouders in de eerste plaats berusten op en voortvloeien uit bovennatuurlijken oorsprong en bovennatuurlijke bronnen.

Hoogere Theologische School te Buitenzorg. De Hoogere Theologische School in Ned. Indië, welke te Buitenzorg wordt gevestigd, zal 1 Augustus a.s. haar lessen aanvangen met 12 leerlingen. Onder deze zijn een paar Toba-Bataks, Chineezen, Javanen, Amboneezen, Minahassers en Timoreezen. Docenten zijn dr. Th. Muller, die een paar jaar in de Batak-Zending - werkzaam was, en de heer J. H. de Groot, voor de gewone onderwijsvakken. Een theologisch docent, die tevens als directeur optreden kan, wordt nog gezocht.
Behalve de Zendingsconsuls zitten in het bestuur der School: dr. H. Kraemer, prof. mr. J. M. J. Schepper, mr. C. C. van Helsdingen, dr. R. Tumbalaka, mr. J. E. van Hoogstraten en de heer Ed. Müller.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen