WAT DE PERS ER VAN ZEGT

RUSLAND.
Het leven in de Sovjet-republiek.
Een dezer dagen hield mevr. Tschernawin, die met haar man en 13-jarigen zoon, onder uiterst moeILijke omstandigheden er in geslaagd is uit Sovjet-Rusland te vluchten, in de Universiteitskliniek te Leysin (Zwitserland) een lezing over : „Het intellectueele leven in Sovjet-Rusland." Aan haar mededeelingen is het volgende ontleend :
»In Sovjet-Rusland bestaat het systeem der levensmiddelen-kaarten. De bevolking is hiertoe in vier categorieën onderverdeeld. De eerste omvat de soldaten en de arbeiders. Dezen hebben recht op 800 gram brood per dag, een kilo suiker per maand, 400 gram vleesch per week en een halve kilo margarine per maand. Deze categorie is de meest bevoorrechte. Onder de tweede categorie vallen de ambtenaren. Deze ontvangen dagelijks 400 gram brood, een halve kilo suiker en een half pond margarine in de maand en 280 gram vleesch in de week. De derde categorie ontvangt slechts 200 gram brood en 150 gram vleesch. Zij krijgen geen margarine of suiker.
De vierde categorie ontvangt slechts brood en dan niet eens alle dagen.
Behalve deze vier categorieën zijn er nog talrijke personen, die nergens recht op hebben en buiten iederen rechtssteun vallen. Deze noemt men „Particulieren." Tot hen behooren o.m. de families der gedeporteerden, wanneer zij zich niet in strafkolonies bevinden, waar zij dwangarbeid moeten verrichten. De leiding gevende klassen van het oude regiem zijn vernietigd of uitgehongerd. De priesterstand kent geen enkel recht. Deze heeft geen broodkaarten, kan ook niets koopen en moet onderhouden en gehuisvest worden bij de leden van zijn godsdienstige gemeenschap.
In Sovjet-Rusland telt men een groot aantal strafkampen of strafkolonies — mevrouw Tschernawin kent er persoonlijk twaalf. Zij herbergen ongeveer twee millioen gevangenen. In het nieuwe deportatiekamp aan het Baikalmeer (Siberië) bevinden zich reeds over de 450.000 veroordeelden. Deze twee millioen vormen een slavenleger, waarvan de Gepoe zich naar believen bedient. Zoo werkten aan het nieuwe kanaal tusschen de Witte Zee en de Wolga, 200.000 politieke gevangenen. Een nog veel grooter aantal is werkzaam by den aanleg van een tweede lijn van den Trans-Siberischen Spoorweg*.
(De Standaard).

DE STEUNVERLAGING.
Wat de Vakcentrales kannen doen.
Uit een artikel over de steunverlaging in „De Opbouw" van de Chr. Bouwarbeiders, knippen we deze citaten :
»Dat de steunverlaging inderdaad beroering wekt, is op velerlei wijze uitgekomen. De in verschillende plaatsen voorgekomen opstootjes en opstandjes staan, naar onze meening, slechts in zijdelingsch verband met deze zaak en we zullen daar thans geen verdere aandacht aan besteden ; zulke excessen moeten zonder meer met de daad worden weerstaan.
Resultaat konden ze niet hebben :
Een regeering, die onder zulk een dwang in een zoo ernstige zaak zou veranderen van standpunt, zou het land prijsgeven aan de anarchie. Wijziging is dus, ten eerste door de vaststaande meening der regeering zelf, ten tweede door de revolutionaire actie, absoluut uitgesloten.
Wat kan de Vakbeweging nu doen ?
Met deze feiten rekenende, kunnen wij niet inzien wat de Vakbeweging op dit oogenblik zou kunnen doen om de verlaging wijziging aan te brengen. Vanzelf spreekt, dat de Vakcentralen, ook onze Vakcentrale, het C.N.V., bereid zijn om alle zaken, die in het belang der leden onder de aandacht der regeering kunnen worden gebracht, ter bevoegder plaatse te brengen. Onze vertegenwoordigers zetten in de Contactcommissie hun arbeid voort en wie daar op redelijke wijze gebruik van wenscht te maken, kan met zijn verlangens naar voren komen.«

DE WET DER LIEFDE.
Tusschen Japan en China staat het niet goed. Tegen de wet der liefde wordt gezondigd. En de bekende Japansche christen en sociale hervormer Kagawa betuigt daarover op merkwaardige wijze zijn innig leed en groote droefheid. Deze Toyohiko Kagawa had een boek geschreven: „Liefde, de levenswet". Dat Japansche boek is nu (merkwaardig !) in het Chineesch vertaald. En toen de Chineesche uitgever den Japanschen schrijver verzocht zelf een „Woord vooraf" te schrijven voor die Chineesche uitgave, heeft hij hieraan aanstonds gehoor gegeven.
Hij begint dan — we citeeren uit het Algem. Weekblad voor Christendom en Cultuur — met de opmerking, dat het hem leed doet te zien, hoe zijn volk (Japan) tegenover China het gebod der liefde overtreden heeft en vervolgt dan ongeveer : „Ik houd van China zooals ik Japan lief heb. Al lang bid ik tot God, dat het voor China zoo spoedig mogelijk weer vrede mag worden. Met verwondering vervult mij de verdraagzaamheid van den Chineeschen broeder, die, niettegenstaande de immoreele handelwijze van Japan tegenover hun land, toch mijn boek vertaald heeft. Al had ik ook duizendmaal om vergeving gevraagd, het ware ontoereikend om de zonden van Japan te bedekken. Daarom heeft mij eerst ook de moed ontbroken dit „Woord vooraf" te schrijven. Met recht kunnen de Chineesche leiders mij van onwaardigheid beschuldigen. Deze beschuldiging heb ik verdiend. Kon Japan toch maar boete doen en duurzame vriendschapsbetrekkingen met China aanknoopen ! Er is geen andere wet dan die der Liefde en dat niet slechts alleen voor de betrekkingen tusschen beide landen : als wij werkelijk langzamerhand tot een eenheid van alle volkeren en rassen willen komen, moeten wij erkennen, dat geen andere weg daarheen voert, dan alleen de weg van de verwerkelijking der grondwaarheden van de verlossende Liefde.
Deze wet van de verlossende Liefde, die Jezus Christus ons voorgelegd heeft, is de grondwet. En omdat Japan niets voelt voor deze verlossende Liefde, lijd ik zooals de Profeet Jeremia geleden heeft. Vergeeft ons, gij zonen van Confusius en Motsu, vergeeft ons ter wille van uwe groote wijzen, die den vrede liefgehad hebben. De dag zal komen, waarop de Japanners de wapenen zullen neerleggen, om voor gekruisigde liefde te ontvlammen. Er zijn al in Japan ontelbaar veel jonge menschen, die, evenals ik, om vergeving vragen.
Dit is mijn boodschap aan alle broeders in China, die mijn boek lezen.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen