FINANCIËN

„Alles heeft een bestemde tijd, en alle voornemen onder den hemel heeft zijn tijd."
Alzoo spreekt het Woord des Heeren, bij monde van den wijzen koning. Wie zich aan deze ordening niet weet te houden, moet daarvan de droeve gevolgen zelf ondervinden.
Om dit met een enkel voorbeeld toe te lichten. Wat de akker voortbrengt en wat voor vruchten worden afgelezen van den boomgaard heeft zijn tijd noodig om rijp te worden. Dit verstaat niemand 'beter dan die in deze omgeving is groot geworden, om bij het laatste een oogenblik stil te blijven staan.
Als in de Mei-maand het onderscheiden geboomte zich siert met zijn meest sierlijk tooisel, zoo is zulks een lust voor de oogen en een genot om het te aanschouwen. Een pronkstuk, waarin de Schepper zich zelve verheerlijkt, 't Maakt den mensch stiller dan één ding.
Is dit het voorspel, wat er op volgt is niet minder schoon. Al vallen nog zooveel knoppen af en al blijkt menige» bloesem zich niet tot een vrucht te zetten, de vrucht zelve blijkt het einddoel te wezen.
Als de tijd voor de nachtvorsten voorbij is gegaan, zoo verbeidt in .stille afwachting de eigenaar van den boogerd den tijd dat alles zal rijpen. Wanneer er nu maar geen hagelslag komt, of een onweder, gepaard met heftige rukwinden ontijdig de rijpende vruchten afschudt, zoo mag een kostelijke oogst worden tegemoet gezien. Is zoo niet de geheime overlegging van den man, die deze schoone bezitting de zijne mag noemen ?
Doch welke gedachten zou het bij u wakker roepen, als ge dienzelfden man reeds lang voor en tijd dat deze vrucht rijp is, den ladder tegen de boomen zaagt plaatsen om dan reeds tot den oogst over te gaan ? Immers niet anders dan deze : „zulk iemand is een dwaas, 't Is jammer, at hem dit niet kan worden belet, 't Is schande at men hem hierbij laat begaan."
Alles heeft zijn bestemden tijd.
Wachten. Den juisten tijd, welke God daardoor heeft aangewezen, tegemoet zien. Ziet hier het wachtwoord, dat de mensch zich ziet voorgelegd.
Geldt dit in de wereld der zienlijke dingen, in wat wij de geestelijke wereld noemen, gelden dezelfde wetten.
iedere keer weer merkt ge èn bij u zelven èn bij anderen, dat de mensch maar zoo moeilijk dit leert. Telkens loopt hij met haastigen tred tusschen het geboomte, spiedend en speurend of daar geen rijpende vruchten mogen worden afgelezen. „Wacht uw tijd af", zoo ritselt daar een wonder-zachte stem tusschen het gebladerte. „Gelijk gij er niets aan hebt toegedaan, noch aan het zwellen van den bloesemknop, noch aan het zetten van de vrucht, noch aan het rijp-worden daarvan, zoo moet ge het geheel toevertrouwen aan des Allerhoogsten bestel, aan Zijn alle menschelijke overleggingen beschamende gangen. Hij blijft de Souvereine, de alleen-wijze God.
Zoo werden mijn gedachten geleid, toen ik me zette tot een overzicht van deze week. Verleden keer zag Ik me genoodzaakt aan den zetter het korte bericht af te geven : „deze week verhinderd." Er viel zoo weinig te melden, de posten kwamen zoo traag af, de post kon zoo goed als niet mijn bus vinden. Het waren niet dan brieven en kaarten, doch geen enkel couvert, dat een groene tint weergaf, zat er tusschen. 'kWerd er haast verdrietig onder. Ik kon blijkbaar mijn beurt niet afwachten, 'k Werd evenwel indachtig gemaakt het woord, waarmee ik nu ben begonnen : „alles heeft zijn bestemden tijd." 't Is de stille tijd, welken ge doormaken moet. Woudt ge altijd maar doorgaan met inzamelen. Wacht den bestemden tijd maar af. Straks zult ge het wel zien. Alles wat nu binnenkomt, behoort tot de vroeg rijpe vrucht. Zoo willen we het u dan ook voorleggen, 't Is niet zooveel, als wij gewend waren, maar toch verblijden wij er ons in.
1. Het eerste postje dat afgedragen werd kwam uit de Residentie. Door ds. Van Dorp kreeg ik van N.N. uit den collectezak van de Nieuwe Kerk één gulden ƒ 1.—
2. Hierbij voegde zich de maandelijksche gift van N.N., alhier, van „ 2.50
3. Daarbij kwam nog een N.N. zich voegen uit 's-Gravenmoer, die er een rijkdaalder aan toevoegde „ 2.50
Alle drie N.N.'s mijn vriendelijken dank.
Gelukkig bleef het hier niet bij.
4. Ds. Van der Snoek, van Veenendaal, zond me uit den Collectezak aldaar opgediept, ook één gulden „ 1.—
5. Toen ik dezer dagen bij een onzer vrienden een kranken-bezoek bracht om eens te vernemen hoe 't hem ging, trof ik daar een onzer vriendinnen, die me zonder veel te zeggen ook één gulden in de hand stopte „ 1.—
Dat waren er weer twee, waarmee ik verblijd werd.
b. Van den Penningmeester van de Afd. Feijenoord kreeg ik me de contributie toegezoneen. Deze bedroeg „48.37
Nog een enkele kwitantie moet hij innen, terwijl de vraag werd gedaan nog een enkele te willen toezenden.
Ik zeg hem en de Feijenoordsche vrienden zeer hartelijk dank.
Deze week gaan ze, die nog niet verzonden werden, en dit geldt al de contribuanten over de heele linie, in zee, d.w.z. naar de post. Ik merk uit enkele brieven, dat de gedachte bij sommigen opkomt of zij zullen worden vergeten. Neen, maakt u maar niet benauwd. Ik heb al te zeer allen bijstand van noode. Eén ding wil ik ei' nog bij opmerken : Wanneer er iets aan mankeert, zoo zult ge het mij wel laten weten. Ik wacht op uw wenken.
7. Nu nog enkele busjes, welker inhoud mij door de ijverige verzorgers en verzorgsters gewerd.
Eerst van een onzer trouwe helpsters uit Hazerswoude, mej. C. Qualm. Haar busje spant in den regel de kroon. Ook ditmaal was het niet anders. De inhoud was voor deze drie maanden „ 29.25
Ge behoeft niet veel aan de rekenkunst gedaan te hebben om tot deze slotsom te komen. Dat busje brengt per jaar meer dan 100 gld. op. Is dat niet schitterend !
De Hazerswoudsche vrienden onzen allerhartelijksten dank.
8. Het busje van de fam. Baks te Rotterdam had wel een geringere som als inhoud, doch dit moet tegelijk worden opgemerkt : de tijd was ook korter. Ook onzen weigemeenden dank in deze. De opbrengst was „ 3.—
9. Van de fam. Langeveld te Maassluis bedroeg de inhoud van haar busje „ 3.75
Ook hier een woord van dank.
10. Ten slotte kwam nog een busje op tafel. Ge moet weten, hoe ik niet alleen onder de ouderen mijn vrienden en vriendinnen heb, doch ook onder de kinderen. Deze helpen mij ook vaak niet minder op pad. Zoo kwam op mijn laatste spreekuur een jongetje van nog geen 10 jaar, denk ik.
Dominé — zoo zei hij — wanneer komt ge ons busje eens leeg maken ?
Vanavond hoor, om 6 uur.
Hij zat al klaar toen ik kwam, na onderscheidene keeren de opmerking te hebben gemaakt tegen zijn moeder : zou hij wel komen ? 't Is al tijd, hoor !
Wat ’n aardigheid is dat met een drietal van zulke kinderen, met de ouders op den achtergrond, het busje leeg te storten op de tafel. Ge moest 't eens gezien hebben ! „Dat halfje heb ik er in gedaan, en die cent is van haar — daarmee den naam aanduidend van een der trouwe vriendinnen, 't 'Geheel bedroeg de prachtsom van „ 7.51
Zulke inzamelingen zeggen veel, meer dan de som zelve, al is deze nog zoo belangrijk. Zegene de Heere dezen arbeid rijkelijk, inzonderheid aan het gezin zelve.
Gods doen is vaak wonderlijk. 11. Ons sluitstuk voor dezen keer kwam uit Renswoude. Eerlijk gezegd, had ik er wel een beetje op gehoopt. Van den jeugdigen pastor-loci kreeg ik een collecte, aldaar gehouden, me toegezonden, van vijftig gulden „ 50.—
Gezien de moeilijke tijden, waarin vele plattelands-gemeenten verkeeren, gelet op de vele aanvragen om steun, welke inkomen, is deze opbrengst verrassend.
Wij zijn dankbaar voor deze ondubbelzinnige blijken van meeleven met onzen arbeid.
Geve de God van velerlei genade en van onwankelbare trouw ook hier over Leeraar en Gemeente Zijn alleen-rijkmakenden zegen.
Wat er inkwam alzoo is tezamengeteld
f 149.88
Zooals we reeds hebben opgemerkt: wij zijn dankbaar en wachten op den bestemden tijd.

Utrecht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen