FINANCIËN

De saamhoorigheid van heel de wereld wordt in onze dagen veel sterker aangevoeld dan in het grijs verleden. Toen merkte men van het bestaan van vergelegen landen niet zoo heel veel. 't Kon gebeuren, dat er landen met elkander in botsing waren gekomen, in een geweldigen strijd werden gewikkeld, zoodat zonder overdrijving kon worden gezegd : hier wordt gevochten om het leven, doch dat men aan de andere zijde van den wereldbol er niet zoo heel veel van merkte. Als onze belangen maar niet werden geschaad, en ons bezit maar niet werd bedreigd, als daartusschen maar geen onzer onderdanen verkeerde, als het in één woord het onze maar niet raakte, zoo trokken wij er ons niet het minste van aan.
Dat is in den loop der tijden geheel gewijzigd. Door het steeds zich meer ontwikkelend wereldverkeer, door het overseinen van de laatste berichten, is elke afstand gedempt. Wat aan de einden der aarde geschiedt, gaat geen onzer voorbij. Raakt dit de uitwendige dingen, wat er gebeurt trilt evenwel door, tot in de fijnste geledingen.
Het is als met een besmettelijke ziekte. De krankheid welke zich ergens op een afstand voordoet, openbaart zich binnen afzienbaren tijd ook in ons midden. De gistingen op het terrein van heel het leven merkt ge straks in uw onmiddellijke nabijheid. Was het voorheen mogelijk om ergens een oord te betrekken, waarvan gezegd kon worden : „hier merkt ge van heel de wereld zoo goed als niets meer", dit is thans uitgesloten. De wereld is een geheel.
Zoo is het dan ook een vanzelfsprekend feit, dat wat bij onzen buurman gezien wordt, bij u in meerdere of mindere mate net zoo wordt bevonden.
Ik las in een onzer plaatselijke bladen een verslag omtrent den financieelen loop van 't Diaconessenhuis alhier. Hier werden enkele cijfers genoemd, die henen wezen op verschijnselen, waarop ook mijn oog, inzake onze corporatie van den Gereformeerden Bond, was blijven stil staan.
Aan giften was ontvangen dit jaar 2350 gulden minder dan het jaar daarvoor. Voor een der fondsen werd een achterstand geboekt van 1400 gulden. En zoo werd nog een post belicht, met hetzelfde refrein : minder dan voorheen.
Dit zelf de' verschijnsel deed zich ook voor in mijn voorloopig opgemaakte rekening. Daar is ook een niet te onderschatten achterblijven bij het vorig jaar. Nu kan ik mij zelven wel gerust praten, door te zeggen : „buurmans leed troost".
„Ge moet niet denken dat ge de eenige zijt bij wien het zoo staat", „'t Is overal vrijwel hetzelfde." Maar toch ben ik hiermede niet klaar, 't Zou best kunnen gebeuren, dat van achteren nog een zacht verwijt mij zou kunnen treffen : „waarom hebt gij 't ons niet verteld, precies zooals het staat."
Nu, dat wil ik dan ook niet nalaten. Temeer waar de kans heelemaal niet is uitgesloten, dat in deze laatste maand al de tekorten of achterstanden worden weggewerkt. Daar zijn nog enkele Donderdagen in deze maand, waarop heel wat kan gebeuren. Deze week, de 1ste was al lang niet slecht.
Ik heb er dan verleden week ook expresselijk op gewezen, hoe van alle kanten hard wordt gewerkt, zoodat het heelemaal niet denkbeeldig zou zijn, of wij komen als Gereformeerde menschen nog sterker dan ooit in het gedrang, en dat wel omdat wij geen menschen hebben om de ledige plaatsen te bezetten.
In deze maand zou ik graag zien, dat zooveel mogelijk aan de hierachter genoemde getallen wordt geknabbeld. Ik zou er zelfs heelemaal niets op tegen hebben, dat er geen spoor van over bleef, zoodat ik mocht zeggen : wij hebben den achterstand heelemaal ingehaald. Ik zal u een viertal staatjes voorleggen. Aan contributie bleef ik voor dit jaar nog achter ƒ 622.56 Aan giften , 810.— Aan inhoud van de busjes , 167.22 Aan collecten spreekbeurten „ 1497.69
„Dit is nog een heele som", zegt ge. „Dat valt me niet mee".
Nu, wanneer dit nu werkelijk zoo bij u is, dat ge tot de slotsom komt: dit is te veel; zooveel achterstand mag niet — zoo zie ik geen anderen weg, dan dat ge eens met uw vrienden raadpleegt, wat in deze drie weken nog kan worden recht gezet.
Waar de contributie nog niet werd opgezonden, daar worde thans eenige spoed betracht. Ge zoudt mij er geen geringen dienst mee doen. Aan contributie kan nog heel wat in deze drie weken binnen komen.
Wat giften betreft, daarvan is weinig te zeggen. Alleen dit: in den volljsmond heeten deze „vrije giften." Nu, ik laat u heelemaal vrij, ge moogt geven wat ge wilt. 't Kleinste zoowel als het grootste wordt met even warmen dank aanvaard.
De busjes zijn in dit jaar op tal van plaatsen uitgezet; toch heb ik hetzelfde eindcijfer als van het vorig jaar nog niet bereikt. Wel heb ik goede hoop, dat hier de zaak in orde zal komen. De voorteekenen wijzen bepaald in deze richting.
Van de ƒ 167.22 is in deze eerste week van November al het grootste stuk weggekapt. In drie posten kreeg ik niet minder dan ƒ 115.22. Alle drie werden me persoonlijk overhandigd. Met welke gewaarwordingen, behoef ik u niet te vertellen. Ik was er meer dan blij mee. 'k Vermeen, dat hier straks in plaats van een achterstand een vooruitgang mag worden geconstateerd. Ik zal maar geduldig afwachten.
Met de spreekbeurten en de daaraan verbonden collecten staat het kwader. Dit zal wel een gevoelig cijfer blijven. De vorige week heb ik er al op gewezen, hoezeer ik de voorkeur geef aan Zondagsche beurten, dan een collecte, welke gehouden wordt bij een samenkomst in de week. De bezwaren, hieraan verbonden, zijn niet klein, 't Spreekt, als het eerste niet kan plaats hebben, om welke reden dan ook, dat ik met een doorde-weeksche beurt ook zeer gaarne genoegen neem. Doch in gemeenten, welke beslist Gereformeerd zijn, kan toch door de eigen predikanten — miet opzet noem ik hier een meervoud — wel eens voor deze gelegenheid een collecte worden gehouden voor onze beide fondsen. Waren de inkomsten een vorig jaar voor deze rubriek ƒ 3687.81, thans sta ik nog op 1 November 1934 op ƒ 2190.12. Dit is een verschil waarvan ge zelf zult zeggen, dat er een aanklacht in schuilt tegen onze eigen laksheid.
Ik zal het hierbij laten. Mij dunkt, de allereenvoudigste lezer zal het nu wel begrijpen, waarom ik én de vorige week én ook nu nog eens hierop de aandacht vestig. Niets zou me liever zijn, dan dat deze lichte schaduw verdween.
Thans volge het overzicht van deze laatste week.
1. De eerste post kwam uit eigen gemeente. Hier gaat zoo goed als geen enkele week voorbij, waarin de collectezak niet een papiertje bevat met het opschrift: voor het Studiefonds van den Gereformeerden Bond. Dit verblijdt mij lederen keer. Zoo kwam uit de collecte van de Janskerk nu weer 10 gulden van N. N ƒ lo.
Dezen N.N. mijn zeer vriendelijken dank.
2. De heer P. de H. te P. zond me zijn contributie „ i.
3. De Penningmeester van de Afdeeling Amersfoort droeg me af de contributie, welke bedroeg „ 59.
De Amersfoortsche vrienden dank ik ten zeerste.
4. Ds. Spelt te Molenaarsgraaf heeft uit zijn catechisatiebus me doen toekomen „ 3.10
Voor deze bijdrage zeg ik hem dank, en wel in de eerste plaats om het mij toegezonden bedrag en vervolgens omdat hij anderen collega's den weg heeft gewezen hoe ook zij mogen handelen, 't Is een voorbeeld voor alle Gereformeerde collega's.
5. Uit eigen gemeente kwam weer de maandelijksche bijdrage van „ 2.50
Hiervoor persoonlijk dank te zeggen wordt me niet toegelaten. Op deze wijze het te doen, staat me geheel vrij. 'k Dank dezen gever of geefster zeer hartelijk.
6. N. N. te 's-Gravenmoer gireerde mij voor de zooveelste maal 1.
Ook hiervoor m'n oprechten dank.
7. Door ds. Enkelaar te Hasselt kreeg ik van N. N. voor den Gereform. Bond , 1.—
8. H. de H. te L. zond me voor de fondsen 3_
9. Een vriend, wiens naam ik niet noemen mag, alleen den plaatsnaam, wil Ik met de beginletter aanduiden, deze is M.,stelde mij persoonlijk 10 gld. ter hand met de toevoeging : voor het Studiefonds , 10.—
10. De kerkeraad te 's-Grevelduin-Capelle heeft aan mijn wensch voldaan. Hier werd een collecte voor onze fondsen gehouden, die niet minder opbracht dan „ 50.74 't Verheugt mij, als ik in deze dagen zulk een mooie collecte ontvang.
Ik dank de vrienden zeer hartelijk.
11. Onze Hazerswoudsche vrienden behoef ik nooit aan iets te herinneren of aan te porren. Daar wordt zulk een warme belangstelling voor onzen Bond gevonden, dat deze dingen als vanzelf gebeuren. De Penningmeester aldaar zond me naast de contributie, welke ƒ 45.50 bedroeg, ook nog wat hij van verkochte preeken van ds. Van Dorp, „Boete en Bede", had overgehouden, zijnde ƒ 4.50. Alzoo kreeg ik precies „50.—
Mag ik voor alles mijn oprechten dank brengen ?
12. In Schoonhoven heb ik een jeugdigen vriend zitten, die al sedert jaren zich de moeite getroost voor onze fondsen met een busje te werken, dat geledigd wordt als de 100 gld. vol is. Voor den hoeveelsten keer het nu is geweest, zou ik moeten nazien.
Zeker den 4den of den 5den keer. Jammer, dat hij door ziekte telkens zich aan het ziekbed ziet gebonden. Wat hij zoo zielsgaarne bereiken zou, wordt op deze wijze niet weinig bemoeilijkt. Geve de Heer e hem sterkte en steun te vinden in deze belofte : „Wie Mij aanroept in den nood, vindt Mijn gunst oneindig groot." Ik kan het mij zoo levendig indenken wat er bij hem omging, toen hij niet zelf mij zijn kostbaren buit kon overhandigen, doch zulks moest opdragen aan zijn moeder „ 100.—
Intusschen dank ik allen, onzen verzamelaar niet het minste, voor de moeite en lasten, welke zij zich voor onzen arbeid wilden getroosten.
De Heere zegene dezen arbeid rijkelijk.
13. Door ds. Hupkes te Oosterwolde kreeg ik van N.N. 10 gld., te verdeelen tusschen het Studiefonds en de Evangel. Comm , 10.—
Mag ik hartelijk dank zeggen ?
14. De sluitposten kwamen alle vijf uit eigen gemeente. Dat vind ik zoo heerlijk, dat in eigen kring zoo wordt meegeleefd.
Onze vriend A. B. W. is pas verhuisd. Het eerste girobiljet, vanuit zijn nieuwe woning verzonden, was voor mij. Dit is een blijk van meeleven, 'k Ben er zeer blij mee.
Daarop stond een rijksdaalder voor de fondsen „ 2.50
15. In een van de vele Stichtingen in onze goede stad heb ik een vriend zitten, die echt aan zijn plaats gebonden is, doch wat zijn geest aangaat, is de kring van meeleven zeer wijd getrokken. Hij doet zoo graag iets voor Gods Koninkrijk. Zoo krijg ik ook van tijd tot tijd van hem een girobiljetje. Hierop stond thans „ 5.—
Zoo spoedig ik kan, kom ik hem persoonlijk bedanken.
Intusschen den Heere bevolen.
16. Wed. D. alhier, heeft ook ditmaal weer gedaan wat zij een vorig jaar ook deed, n.l. mij de abonnementsgelden voor de Waarheidsvriend afgedragen voor 't heele jaar „ 4.—
17. De fam. D. alhier heeft het busje eens geledigd. De inhoud bedroeg 6.92
18. Evenzoo maakte mej. V. 't hare leeg. Dit bleek niet minder te bevatten dan „ 8.30
Heerlijk, zooveel helpende handen te zien toegestoken. Deze steun wordt grootelijks gewaardeerd.
Alles saamgeteld f 328 06
Wij rekenen in deze laatste weken op veler krachtige hulp.
Gods zegen ruste op ons pogen.
Utrecht.
Ds. J. GOSLINGA.

EVANGELISATIE-COMMISSIE VANWEGE DEN GEREFORMEERDEN BOND.
Verantwoording-der ontvangsten over Oct. 1934.
De helft van een gift van ƒ 10.—, gevonden in de collecte in de Ned. Hervormde kerk te Onstwedde „ 5.—
Door ds. Van Glnkel te Gouda een gift van N. N „ 2.50
Door ds. C. van der Wal te Dirksland uit de catechisatiebus , 10.—
Door ds. Van Grieken te Rotterdam een gift van N. N „ 10.—
Van F. L. de B. te U. gift „ 1.15
Door ds. Gunning te Schoonhoven een gift van N. N „ 6.—
Door ds. Van Willigen te Rijssen uit de kas voor Inwendige Zending „ 5.
Door ds. Gunning te Schoonhoven uit de kas voor Inwendige Zending , 15.— Van D. H. te O. N. een gift van „ 2.50 Door ds. Enkelaar te Hasselt een gift van N. N , „200.— ƒ 257.15
Het einde der maand bracht een groote verrassing, die wij en allen, die met ons Evangelisatiewerk medeleven, groote blijdschap en dankbaarheid geeft en geven zal. Een gift van niet minder dan ƒ 200.— uit Hasselt, door bemiddeling van ds. Enkelaar. Wie had in deze tijden zooiets durven verwachten. Alom hoort men van tekorten, bezuiniging, moeilijkheden op financieel gebied, daling van collecten. En zie, daar komt opeens uit Hasselt zulk éen aanzienlijk bedrag tot steun van onzen arbeid. Den onbekenden gever of geefster breng ik langs dezen weg mijn hartelijken dank voor deze milde gift en ik kan u de verzekering geven, dat onze mannen, die in onze Evangelisaties arbeiden, bij het lezen van dit .maandverslag hun stille dankbaarheid ook in den geest doen uitgaan naar het onbekende adres in Hasselt. En niet minder innig gaat onze dank op tot God, die de harten neigt tot zooveel milddadigheid voor ons werk, dat ook met zooveel financieele moeilijkheden te worstelen heeft.
Onder de bedragen, die verantwoord zijn, is nog een gift met een begeleidend schrijven, waarvan de inhoud, zakelijk samengevat, wel eens onder de oogen onzer lezers mag komen. De gever was dezen zomer in zijn vacantie op een Zondag ergens onder den dienst des Woords in een pakhuisje, terwijl in diezelfde plaats een prachtige Hervormde kerk staat met een modern predikant. Is het nu nog noodig om met klem van woorden de noodzakelijkheid van onzen Evangelisatiearbeid te betoogen ? Zulke toestanden hebben genoeg overtuigingskracht. Het heeft genoemden gever althans zoo aangegrepen, dat op dat oogenblik de gelofte gedaan werd een gift te bestemmen voor onze Evangelisatie-Commissie, welke gelofte is ingewisseld na gelukkigen afloop van zijn examen. Van harte hiermee gefeliciteerd, en met veel dank voor uw gift, gelijk ook aan allen, die ons werk hebben bedacht met hun gaven.
De Penningmeester der Ev.-Commissie :
Gironummer 142400.
Ds. A. LUTEIJN.

Onstwedde, 5 November 1934.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen