WAT DE PERS TE LEZEN GEEFT

We knippen maar één stukske uit. Uit het blad, waarmee we 't meest saam gegroeid zijn; uit »De Rotterdammer«.
»In onzen, met opgaan, blinken en verzinken steeds meer vertrouwd rakenden tijd, is een weekblad, dat z'n 25-jarig bestaan bereikt, bewijs van kracht. Achter zulk een kwart eeuw moet een bestand zitten, dat boven de ongunst der tijden en de snelle wendingen van smaak of mode staat, wijl het rust op immaterieele overtuigingen. Welnu, het jubileum van het weekblad „De Waarheidsvriend" getuigt van de krachten, die in betoon van trouw en van geloof hun openbaring vinden. Het eerste no. van den eersten jaargang en het bijna laatste van den 25sten jaargang zijn er de zuivere weerspiegeling van : toen vier, nu acht pagina's per week, en waar dit blad vrijwel geheel op zijn lezers „drijft", moet ook hun aantal zeer gestegen zijn.
Er zijn nog andere teekenen van bestendigheid aan „De Waarheidsvriend". Het is dezelfde Hoofdredacteur, ds. M. van Grieken, (toen te Ameide) die op 3 December 1909 zijn inleidend woord schreef en die thans nog met onverflauwde liefde zijn bijdragen schrijft. Het is ook dezelfde vriend-in-der-waarheid, de heer Duymaer van Twist, die van het begin tot op heden zijn vaste bijdragen „Staat en Maatschappij" leverde. En het is dezelfde drukkerij, de N.V. Maassluissche Boekhandel en Drukkerij, die het 1ste en het 1300ste no. ter perse gelegd heeft.
Bij zulk een vasthouden aan „het toebetrouwde pand" door redactie, drukker en lezers, kan het niet anders of een levenskrachtig, geestelijk beginsel moet de stuwkracht zijn geweest. De ondertitel van het jubileerende blad geeft ons den sleutel: „Orgaan van den Gereformeerden Bond tot verbreiding en verdediging van de Waarheid in de Ned. Herv. (Geref.) Kerk, ten voordeele van het Leerstoel-en Studiefonds."
»In den naam van het blad, dat uiteraard ook vriend der Waarheid is, was uitgesproken de nauwe geestelijke band met die vrienden der Waarheid, die in de Vereeniging tot verbreiding der Waarheid hun vesting tegen het modernisme in de Hervormde Kerk hadden betrokken. „De Waarheidsvriend" echter is niet alleen met een geestelijk zwaard van verdediging en verbreiding, maar ook met een troffel tot opbouw van de Waarheid te vergelijken. Immers, het waren twee belangrijke steunpunten. Leerstoelfonds en Studiefonds, die bezet en versterkt moesten worden. Zoo is „De Waarheidsvriend" tegelijk geworden de band tusschen hen, die op den kansel de stem der Waarheid zouden doen hooren, en hen, wier begeerte het is om die stemmen te beluisteren.
Als dan op 3 December 1909 het eerste no. van de pers komt, leest men in het aanvangsartikel deze woorden : „Daarom is onze krant in de wereld gebracht: om te getuigen onder u. Om te spreken naar het Woord. Om te verkondigen onze ellende en te vermelden Gods oordeelen. Om te handelen over den weg der verlossing, om te lokken tot den weg der bevrijding — en zoo een zegen te verspreiden."
»Naast de andere rubrieken is er ook een, waarin de financiën hun aandeel hebben.
Een bijzaak dus ? Verre van dat. Want het is geen gering deel van de taak, door den Gereformeerden Bond onafgebroken verricht : het onderhouden van bijzondere leerstoelen in de Gereformeerde Theologie (thans aan de Universiteiten te Utrecht en te Leiden, door prof. Visscher bezet, en in de officieele roosters opgenomen) en het handhaven van een Studiefonds voor studenten, die straks de beginselen van den Bond zullen uitdragen in het gemeenteleven. Hoezeer deze arbeid gezegend en de steun gestegen is, blijkt b.v. uit het eenvoudig naast elkaar zetten van twee cijfers : de uitgaven voor het Studiefonds ten behoeve van a.s. predikanten liepen in 1923 tot een bedrag van ƒ 5377.— en in 1933 was dit geklommen tot ƒ 25.695.—. Of om het nog anders te zien : op 3 December 1909 begon de toenmalige penningmeester, de heer J. C. Fliehe, uit Delft, met een ontvangst van ƒ 25.— en op 1 Mei 1933 noteerde de tegenwoordige, ds. J. Goslinga, van Utrecht, een weekontvangst van ƒ 2659.— !
De bronnen van deze gelden zijn, de z.g.n. Paaschcollecte in talrijke kerken, en, waar dat niet mogelijk is, een collecte aan de huizen der geestverwanten. Verder contribution, giften enz. en saldo van „De Waarheidsvriend."
»Zoo heeft dan dit weekblad nu 25 jaren zijn roeping vervuld en het heeft daarbij den zegen van een eensmoedige en van een bestendige samenwerking tusschen alle bij dit streven betrokkenen mogen ervaren. In den grijzen pastor van de Maasstad, ds. Van Grieken, zien we den ernst, de eerlijkheid en de volharding belichaamd van den strijd voor de beginselen, welke in de banier der Gereformeerde Waarheid geschreven staan. Die strijd om een hoog en heilig doel: „te komen tot oprichting van de Hervormde Kerk uit haar diepen val en tot wederverkrijging van haar plaats in het midden van ons volk" (Artikel 4 van de Statuten van den Gereformeerden Bond) mist de bekoring van een spoedig succes. Maar hij geeft meer : de sterkend overtuiging van het streven naar een ideaal, dat ten nauwste verbonden is met de komst van het Godsrijk. Of, en wanneer, en hoe dit ideaal bereikt wordt, is niet aan menschen om uit te maken. Maar door dezelfde begeerte, waarmee elk geloovige tracht naar de vervulling van het „Weest heilig, want Ik ben heilig !" wordt ook „De Waarheidsvriend" gedragen. Mogen zij, die in deze 25 jaren hebben gearbeid en volhard, bemoedigd worden om op „de ouden paden" voort te gaan, gezegend en ten zegen in het midden der strijdende Kerk, en op Gods tijd deelend in den uiteindelijken triomf der Waarheid.«
Ook moge onderstaand stukje van prof. Honig, uit Kampen, voorkomend in „De Bazuin" van 30 November j.l., hier een plaatsje vinden :

De Waarheidsvriend.
Morgen bestaat „De Waarheidsvriend", het bekende, degelijke orgaan van den Gereformeerden Bond, vijf en twintig jaar. De waardige hoofdredacteur ds. M. van Grieken en Z.Excell. Duymaer van Twist, zullen tevens een kwart eeuw aan het blad verbonden zijn.
Met groote waardeering zijn vele „Gereformeerden" vervuld voor den gewichtigen arbeid, die door den Bond en door zijn orgaan verricht is. Deze arbeid heeft in breeden kring kennis verspreid van en liefde gekweekt tot de Gereformeerde Belijdenis. Steeds helderder ziet „De Waarheidsvriend" zijn gewichtige roeping. Het blad bevat leerzame en stichtelijke artikelen.
De Heere geve aan den Hoofdredacteur en zijne mede-redacteuren opgewekt en moedig voort te gaan in gebondenheid aan Zijn Heilig Woord !
Gaarne breng ik mijne welgemeende gelukwenschen.
Honig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen