STAAT EN MAARSCHAPPIJ

Zooals wij reeds meermalen hebben doen uitkomen, zijn wij geen bepaalde bewonderaars van den Volkenbond, het instituut, dat na den grooten wereldoorlog te Geneve werd opgericht en dat een permanente vereeniging vormt van Staten met een volledig zelfbestuur, die zich aaneensloten om gezamenlijk te trachten het gevaar van oorlog te doen verminderen en de waarborgen voor den vrede te doen toenemen.
Had nu de Volkenbond onder inroeping van Gods zegen zijn gewichtig werk begonnen, dan zou de geheele Christenheid hem met sympathie hebben begroet-. Doch zoo gebeurde het niet. Integendeel, de Volkenbond stelde zich op 't standpunt, dat bij hem het leven der volken veilig was, dat hij alleen bij machte was den oorlog uit te bannen en dat vanuit Geneve heil en voorspoed over de wereld komen zou. En zoo werd van lieverlede de Volkenbond het gouden kalf, waarvoor zich de volken bogen.
Hoe het echter in den loop der jaren met dit instituut gegaan is, en hoe de instelling allerwege teleurstelling bracht, is gedurende de jaren van het bestaan van den Volkenbond gebleken.
Toch heeft geen enkele politieke partij hier te lande, ook al werden de bezwaren tegen den Volkenbond jaarlijks in het midden van de Volksvertegenwoordiging gebracht, met uitzondering van de Communisten, het aangedurfd, de hooge subsidie, die het instituut uit de schatkist geniet, af te stemmen.
Men stond hier blind voor de gevolgen.
Men durfde de gevolgen niet voor eigen rekening te nemen.
Intusschen heeft de koningsmoord te Marseille en de moeilijkheden tusschen Frankrijk en Duitschland terzake van de Saarkwestie opnieuw de aandacht op den Volkenbond gevestigd.
Natuurlijk bestaat voor de bewering, dat wanneer de Volkenbond er niet geweest was, er tusschen Frankrijk en Duitschland over het Saargebied oorlog zou zijn gekomen, of wel, dat ernstige conflicten zouden zijn ontstaan naar aanleiding van het gebeurde te Marseille, geen grond, maar wèl bestaat zekerheid, dat Elzas-Lotharingen en de moord te Serajewo in 1914 grooten invloed op het uitbreken van den wereldkrijg hebben uitgeoefend.
Dat de Saarkwestie een probleem van internationale beteekenis is, waarbij de Volkenbond een belangrijke rol speelt, is van algemeene bekendheid. Door het uitnoodigen van Engeland, Italië, Zweden en Nederland tot het zenden van militaire contingenten ter handhaving van de orde en de rust in het Saargebied, aan welke uitnoodiging door deze mogendheden is gehoor gegeven, is er ontspanning gekomen in de gevaarlijke situatie, waarin Europa terzake van dit gebiedsdeel verkeerde. Zoo ook heeft de maatregel van Geneve om de leiding van de volksstemming in neutrale handen te leggen, de beteekenis van den Volkenbond verhoogd.
Naar de berichten, die van het Saargebied zijn gekomen, is de stemming geloopen, zooals verwacht werd. Rust en orde zijn nergens gestoord. De Volkenbond heeft hier goed werk verricht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen