WAT DE PERS TE LEZEN GEEFT

We lazen in »D e Standaard" de volgende driestar:
Concentratie bijzonder onderwijs.
De linksche pers gaat voort met de voorstanders van het bijzonder onderwijs aan te klagen van gebrek aan bereidwilligheid om tot noodza­kelijke bezuiniging mee te werken.
In »Het Volk« werd de klacht aldus vertolkt: „Ieder moet offeren tot zijn gebeente. Alleen zij (de voorstanders van het bijzonder onderwijs) niet".
De in-gebreke-stelling moet onvoorwaardelijk worden afgewezen.
De mannen en vrouwen van de bijzondere Christelijke school hebben dergelijke bejegening niet verdiend.
Niet verdiend om hun houding in het verleden, — in harde leerschool hebben zij getoond te verstaan wat offeren beduidt.
Niet verdiend om hun houding na de pacificatie, toen zij zich waarlijk niet als klaploopers hebben doen kennen, die van de Staatskas zochten te halen, wat te halen is. ­
Aan die houding mee is het te danken dat, terwijl de kosten per leerling aan de openbare school ƒ 132.40 bedroegen, die aan het bijzonder onderwijs tot ƒ 104.40 beperkt bleven.
Door die houding ook was het mogelijk, dat in een stad als Amsterdam van 1922 tot 1930 alleen aan exploitatiekosten ruim 1 1/2 millioen gulden door het bijzonder onderwijs minder werd uitgegeven, dan waarop het wettelijk recht had.
In de kringen van het bijzonder onderwijs ontbreekt waarlijk niet de ernstige begeerte om de Regeering in haar versoberingsstreven te steunen.
Tot die bezuiniging draagt het bijzonder on­derwijs het volle tribuut bij.
Alle bezuinigingsmaatregelen bij het openbaar onderwijs, als de verhooging van de leerlingenschaal, de toelatingsleeftijd, de zwaardere eischen voor het uitgebreid lager onderwijs, drukken automatisch op het bijzonder onderwijs.
De eerste bezuinigingswet, die van 4 Augustus 1933, liet haar volle centenaarsgewicht vallen op de bijzondere school en remt ten zeerste haar gestadige ontwikkeling.
De opgeschroefde actie die concentratie van het bijzonder onderwijs, analoog aan die, welke bij het openbaar onderwijs wordt doorgezet, tot schibboleth verheft, mist wezenlijke basis.
Zij vergeet de afwijkende positie van openbare en bijzondere school.
Zij vergeet, dat bij de openbare school toestanden heerschen, die maken dat hier de concentratie veel meer practische beteekenis heeft.
Zij vergeet, dat bij de openbare school hoofdzakelijk locale moeilijkheden moeten worden overwonnen, terwijl bij het bijzonder onderwijs principieele nuanceeringen moeten worden overbrugd.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen