De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

WAT IN HET BUITENLAND VOORVALT

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

WAT IN HET BUITENLAND VOORVALT

5 minuten leestijd

In den Balkan is het weer mis. In Griekenland IS een opstand losgebroken, een deel van het leger en van de vloot voert burgeroorlog en de Regeering verkeerde in de grootste zorg en moeite. Maar 't schijnt, dat de opstandelingen het moeten afleggen. De Regeering heeft haar positie tenslotte kunnen handhaven. Van de muitende schepen zijn er eenige ernstig beschadigd en op het eiland Kreta en in Thracië en Macedonië moesten de opstandelingen, ook al door gebrek aan munitie en levensmiddelen, zich overgeven. De eerzucht van den „witten leeuw van Kreta" schijnt hier het onheil te hebben ontstoken en onder beschuldiging aan de regeering, dat zij van monarchistische smetten niet vrij is en de republiek in gevaar brengt, hebben Venizelos en de zijnen zich tot den opstand begeven. Onder de gepensionneerde of achteruit gezette Venizelistische officieren zat de kern voor een militalr verzet. Waarbij zich ook een vroeger uitgeweken generaal Piastiras voegde, spelende 'een geheime rol. Hij zou graag de alleen-heerschende dictator van Griekenland worden ; hij dictator en Venizelos minister-president! Maar 't zal niet gaan. Het bloedbad is tevergeefs aangericht. De meerderheid van het volk moet in deze niets van Venizelos hebben en de Regeering schijnt weer de macht in handen te hebben, waarbij van gratie geen sprake zal wezen. Intusschen blijft deze beweging ook buiten Griekenland niet zonder invloed en dat doet de Balkan-kwestie weer op den voorgrond treden. Bulgarije heeft z'n grenzen versterkt om te voorkomen, dat de Grieksche opstandelingen op zijn grondgebied vechtende zullen uitwijken. En Turkije heeft aan de Bulgaarsche grens troepen geconcentreerd en dit heeft in Sofia weer ongerustheid gegeven, ofschoon (natuurlijk) Turkije uitdrukkelijk verzekert, dat deze maatregelen niet zijn tegen Bulgarije, maar uitsluitend en alleen in verband staan met de Grieksche troebelen. In Joego-Slavië wordt tegen Italië gestookt. Het wordt er van beschuldigd Venizelos te steunen en in Griekenland een zelfden invloed te willen vestigen als in Albanië. En dat alles heeft weer invloed ook voor de landen buiten den Balkan!
Tusschen Engeland en Duitschland botert het niet. Het scheen zoo goed te gaan. Maar toen kwam het Witboek van Engeland en dat heeft roet in 't eten geworpen en Hitler meldde zich ziek en kon geen bezoek ontvangen van den Engelschen afgevaardigde Simon.
De Engelsche regeering kwam tot de publiceering van het Witboek, omdat men daar een militaire begrooting had, die maar even 4 millioen pond hooger is ; en een verklaring, door den Premier geteekend, ging er bij, dat alle wapenen versterkt dienen te worden. En dat bij al de vredesplannen! Natuurlijk moest er een oorzaak voor opgegeven worden en dat was Duitschland!; men dacht ook aan Japan. Maar vooral Duitschland moest het hooren. De Britsche luchtvloot moest versterkt, om de wille van het volk „aan de overzijde van het Kanaal en de Noordzee". Waarmee niet Nederland, maar Duitschland bedoeld werd. En die vriendelijke verklaring aan het adres van Duitschland, welk land men niet vertrouwt, werd in het Witboek gepubliceerd juist aan den vooravond van de reis van den Engelschen minister Simon naar Berlijn — die dan tegelijk wenschte door te reizen naar Rusland ! Doel van het bezoek te Berlijn was voornamelijk om te bespreken de Engelsch—Fransche poging tot verbetering der Europeesche verhoudingen tot het sluiten van een z.g.n. „luchtpact" en terugkeer van Duitschland naar Geneve. Maar wie gaat er dan vlak vóór dat bezoek zoo'n verklaring afleggen aangaande het land, waarmee men wil samenspreken ? Geen wonder dat Hitler liet weten : ik ben niet thuis — even wachten !
De Oostenrijksche ministers, die Parijs en Londen bezochten en te Weenen weer zijn teruggekeerd, zijn wonder in hun nopjes over hun buitenlandsch bezoek. Ze hebben zich te Parijs en te Londen kunnen verzekeren van den steun van Frankrijk en Engeland, als het met de onafhankelijkheid van Oostenrijk weer eens zou dreigen spaak te loopen. Italië, Frankrijk en Engeland, zullen de wacht betrekken. Waarbij ze gedachtig zijn aan hetgeen na de terugkeer van het Saargebied in Duitschland werd geroepen : „Nu de Saar, Oostenrijk over een jaar!"
In Hongarije is het ook niet rustig. De ministerpresident Goemboes kan het niet goed vinden met den politieken leider Graaf Bethlen. Waarbij de boerenleider Tibor von Eckhardt de derde in 't spel is. Wie zal de richting voor de binnen-en buitenlandsche politiek aangeven ? Eckhardt, als leider der boeren, is voorstander van een Duitsch georiënteerde politiek, maar Bethlen, een grootgrondbezitter, voelt meer voor Frankrijk en Italië en een terugkeer van Otto van Habsburg zou hem welkom wezen. Goemboes moet daar niet veel van hebben. Intusschen is het kabinet afgetreden en Bethlens invloed schijnt niet minder te zijn geworden.
De koning van Siam heeft de troon verwisseld voor het stille leven van een burger in Engeland. Hij had veel te weinig te zeggen en heeft de scepter cadeau gegeven. Een elfjarig neefje, dat in alle couranten staat afgebeeld, spelende met een bal, is nu tot koning uitgeroepen ; koning Ananda, onder regentschap.
Na een vlotte stemming is het Saargebied weer met Duitschland verbonden en de toestand is daar rustig. Dat is een troost.
Met den Duitschen Kerkstrijd vordert het niet hard. Telkens verwacht men, dat de rijksbisschop Muller met „ziekte-verlof" zal gaan, maar hij schijnt een slimme vogel te zijn en wil blijkbaar nog graag een poosje blijven. Wat zou 't heerlijk zijn, indien er eens spoedig een oplossing ten goede mocht komen. Geve de Heere maar getrouwheid aan allen, die Hem vreezen en die Zijn Woord liefhebben.
Dat er een gedurig gebed zij voor de christenheid van alle landen. En dat de Heere uit de chaos nog iets goeds mag doen voortkomen naar den rijkdom Zijner barmhartigheid. De ellende is allerwege wel zèèr groot. Dat er mag worden gehoord : laat ons onze wegen doorzoeken en laat ons wederkeeren tot den Heere !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 maart 1935

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

WAT IN HET BUITENLAND VOORVALT

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 maart 1935

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's