GRETSKE „DE FREULE"

Met toestemming van den Uitgever J. H. Kok, Kampen
„Maar dus, wanneer ik mij eens tot de Armvoogden mocht wenden om betere woningtoestanden voor die menschen te krijgen, en misschien later tot het Gemeentebestuur om een beteren weg naar hunne buurt, mag ik mij dan op u beroepen, omdat u als geneesheer dergelijke verbetering ook wenschelijk acht ? "
„Als zij te bereiken is, ja, en onder conditie, dat zij ook bestendigd wordt. U weet evenwel mijn bezwaar. Ik vrees, dat het gelijk staat met geld werpen in een bodemlooze put."
„En ik heb zoo de hoop, dat dit, althans bij enkelen, wat zal meevallen, wanneer zij zien dat er neg gevonden worden die aan hen denken en trachten willen het echt menschelijke in hen op te wekken".
„Nu, wij zullen zien wie door den tijd in 't gelijk wordt gesteld".
Een paar dagen later was de predikant op weg naar „Landlust". Boer Grondsma, als de oudste in jaren, was in den laatsten tijd voorzitter van het college van Armvoogden en behoorde ook tot de meest conservatieve elementen in dien kring, wiens woord evenwel veel invloed had. Mocht hij dus dézen gewonnen hebben voor zijne ideeën, dan was dit reeds veel. De meer jongeren zouden gemakkelijker te overtuigen zijn.
Van het eigenlijke doel der reis had hij in de pastorie niets gezegd, ook al omdat men hier wellicht meer aan de zijde van den practischen dokter zou staan, dan aan den kant van den idealist, zooals hij genoemd was.
Wat was het buiten in de natuur mooi, en wat was deze omgeving veranderd sinds dien tijd, toen hij voor het eerst als jong prediker hier kwam. Door allerlei uitvindingen was de bodem veel productiever geworden. Tal van machines deden veel gemakkelijker en vlugger den akker bewerken en den oogst binnenhalen dan jaren geleden, 't Werk kostte lang niet die inspanning van vroeger, en die met zijn tijd mee ging, — en dat was elk geraden, wilde hij niet onder den voet geloopen worden — kon met vrij wat minder dienstvolk toe dan voorheen, toen alles met de handen moest worden verricht. Hoe was 't mogelijk, dat de menschen dit vroeger zoo konden doen ! Maar toen was de heele inrichting van het leven anders. Veel eenvoudiger; veel minder eischen, en vooral veel rustiger ook. Wat had boer Grondsma een prachtige hofstede gekregen. Dat was een verschil bij' de boerderij van zijn ouden vader, met dat rieten dak en die dikke balken in de kamers. Om van de nieuwerwetsche veestallen met de zelf-drinkwaterleiding maar niet te spreken en de verdere veranderingen en verbeteringen die de laatste jaren in het boerenbedrijf hadden gebracht.
Zoo mijmerde dominé, tot hij voor de deur stond, waar de boerin hem reeds ontving. „Kom u maar verder, dominé, de koffie is juist gezet".
„U treft het. Mijn man zou het land ingaan, maar hij zag u aankomen en trekt even een ander pak aan".
„Maar dat was toch niet noodig ; wij kennen elkaar wel, en elk in zijn affaire".
„Neen, maar zoo wil ik niet. Een dominé komt eiken dag niet op de boerderij en Groindsma kan het best wachten. Wat hij vandaag niet doen kan, dat doet hij dan morgen maar".
Daarop ging het gesprek over de wederzijdsche families en eenige algemeene dingen, tot de boer binnen kwam. Weldra waren de mannen druk in gesprek over de aangelegenheden van het boerenbedrijf en de vooruitzichten op maatschappelijk terrein, toen de predikant deze gelegenheid aangreep om met zijn eigenlijke boodschap voor den dag te komen.
„'k Ben dezer dagen op Lombok geweest", aldus begon hij.
Ja, dat had men al van Gretske gehoord. Trouw had zij verslag gebracht van het dominees-bezoek en hare groote verwondering, maar ook hare blijdschap er over uitgesproken, dat haar die eer te beurt viel. Zij kon er niet over uit, dat zoo'n mijnheer tot haar wilde afdalen, doch het meest van alles was haar waard geweest, dat hij met haar gesproken had van 'de eeuwige waarheden, zooals die in het Boek beschreven stonden en toen met haar gebeden had. Vrouw Grondsma was er door ontroerd, toen zij dat alles zoo eenvoudig vertelde.
„Gretske is een vrome vrouw, die in allen eenvoud, zonder veel woorden, in de practijk brengt was zij gelooft" — vervolgde de predikant. „Daar gaat van haar een rustige kracht uit op hare omgeving, die weldadig werkt en ongetwijfeld nog 'meer vrucht zou afwerpen, wanneer heel de omgeving aldaar meer in overeenstemming kwam met de eischen van onzen tijd".
„Wat bedoelt u daarmee ? " vroeg Grondsma. „Dat het naar mijn bescheiden meening meer dan tijd wordt dat de Armvoogdij eens gaat overwegen op Lombok betere woningen te krijgen en de krotten op te ruimen, en dat het Gemeentebestuur gaat zorgen voor een beteren verbindingsweg.
Al had hij het in Keulen hooren donderen, dan had de boer niet vreemder kunnen opzien. Verstond hij dat goed ? Wilde dominé de menschen aldaar in gewone huizen doen wonen ?
„U bedoelt toch zeker niet, dat de kamers aldaar moeten worden ingericht naar de eischen der thans geldende woningwet ? " vroeg hij.
(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen