STAAT EN MAATSCHAPPIJ

De uitslag der verkiezingen voor de Provinciale Staten zal voor den rustigen burger onder ons volk een groote teleurstelling zijn geweest.
Naar de Nieuwe Rotterdamsche Courant vaststelde, viel er in het bijzonder winst te boeken voor de revolutionaire en radicale partijen.
Het blad berekende, dat de Communistische Partij, die bij de laatste Staten-verkiezingen, nu vier jaren geleden, het niet onbelangrijke aantal van 71.097 stemmen bereikte, ditmaal haar stemmental tot op 122.466 zag klimmen. De Revolutionair-Socialistische Partij, die in 1931 nog geen candidaten stelden, bracht thans 49.480 stemmen uit. En zoo stond het ook met de Christen Democratische-en-Katholiek Democratische Partij, die voor het eerst respectievelijk 62073 en 53064 stemmen op zich vereenigden. En eindelijk ging de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij met ruim 20000 stemmen vooruit en bracht het bij deze verkiezingen tot 712.481 stemmen.
De Marxistische groepen haalden dus een totaal stemmencijfer van ongeveer 900.000, terwijl de beide democratische partijen gezamenlijk tot bij de 120.000 stemmen kwamen.
Doch daar bleef het niet bij.
De Nationaal-Socialisten, de revolutionairen van rechts, die voor de eerste maal aan de verkiezingen deelnamen, verkregen niet minder dan 264.180 stemmen. Voor velen een ongedacht aantal stemmen. En welk feit voor de toekomst ons volk met vreeze moet vervullen.
Zoo blijft de revolutionaire actie van links groeien en is de revolutionaire beweging van rechts in opkomst.
De gevolgen van de gehouden verkiezing voor de Provinciale Staten zullen nu zijn, dat deze zomer, wanneer de helft van de leden der Eerste Kamer aftreedt, twee Nationaal-Socialisten en een Communist voor het eerst hun intrede in dat gedeelte der Volksvertegenwoordiging zullen doen.
Dat bij den stembusstrijd voor de revolutionairen winst zou te boeken zijn, was te verwachten. Het ging tegen de Regeering en tegen de maatregelen van het Kabinet.
Maandenlang werd een actie tegen dr. Colijn en zijn ambtgenooten gaande gehouden en de bevolking tot verzet geprikkeld, alsof het de Regeering is, die ons land in die moeilijkheden, waarin het tengevolge van de crisis kwam, heeft gebracht.
De leiders der partijen moeten dit wel beter hebben geweten. Want de Regeering heeft er paart noch deel aan, dat b.v. Engeland niet koopt, Duitschland niet betaalt en de landen hunne grenzen door hooge tariefmuren hebben omringd, waardoor de scheepvaart kwijnt, de export-industrie achteruit gaat en de landen tuinbouwers hun producten niet kwijt kunnen raken. En tengevolge daarvan is de Regeering gedwongen maatregelen te treffen tot beperking der productie en moet zij zeer tot haar ongenoegen het bedrijfsleven aan allerlei bepalingen binden.
Het is daarom vierkant in strijd met de feiten, als men beweert, dat de Regeering de koopkracht van het volk vernietigt en de oorzaak is van den achteruitgang van het bedrijfsleven.
Intusschen heeft deze verleugening van het volk en de ophitsing der bevolking tegen het Kabinet voor de revolutionaire, radicale en andere partijen, succes bij de stembus opgeleverd.
Zij bliezen tegelijkertijd wind in de zeilen van de Nationaal Socialistische Beweging, die alleen groeien kan bij de gratie van de ontevredenheid en het wantrouwen der kiezers.
Men heeft echter niet te vergeten, dat het spreekwoord nog altijd beteekenis heeft, dat, wanneer wind wordt gezaaid, storm wordt geoogst.
De verkiezingen voor dee Provinciale Staten waren te dien opzichte leerzaam.

*) Bij de berekening zijn de cijfers van de uitgebrachte stemmen van de provincie Gelderland niet opgenomen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen