MEDITATIE

Kent gij den naam van den man of de vrouw, die met dezen Men bedoeld is ? Weet gij ook het dorp of de stad, waar hij of zij woonachtig is ? Weet ge misschien ook het nummer van zijn huis, opdat we dien Men toch eens zullen gaan opzoeken om hem ter rekenschap en ter verantwoording te roepen ?
Zou dat wel noodig zijn ? hoor ik u vragen. Wat heeft die Men dan toch wel bedreven, dat we hem eens zouden willen onderhanden nemen ? Wat heeft Men toch misdaan ?
Lezers, die Men heeft heel wat op zijn geweten. Zijn invloed is op het terrein van Kerk en Staat, zoowel als in het particuliere leven van de menschenkinderen een macht, die niet te onderschatten is.
Of hebt ge het nooit eens mede gemaakt op een vergadering of een publieke samenkomst, dat er een was, die ineens een heele wending aan den gang van zaken gaf ? Er werd bijvoorbeeld een candidatuur ter sprake gebracht. De een of ander werd daarvoor uitnemend geschikt geacht, maar ziet, opeens wordt die ongenoemde Men in het gesprek ingeleid. En met de woorden : ja, maar Men zegt, dat hij enz. enz., wordt er ineens zulk een donker licht op den candidaat geworpen, dat men het maar het beste acht om van hem af te zien. De gedupeerde candidaat is verontwaardigd. Van verschillende zijden vernemend, dat er over hem zulke onware dingen werden gezegd, die hem zoo zeer hebben belemmerd om op den politieken of maatschappelijken ladder te klimmen, is hij verontwaardigd. Hij zal het dan toch eens gaan uitzoeken. Maar ziet, helaas, hij komt tot de conclusie, dart Men niet te vinden is. De meest ervaren brievenbesteller weet , ni6t, waar die Men woonachtig is.
Men heeft wel eens gezegd, dat men hem op den doodenakker moet zoeken. De gestorvenen, die nederliggen in de groeve der vertering, zouden dit of dat hebben durven beweren. Maar de dooden zijn door de menschenkinderen niet meer ter verantwoording te roepen.
Gedupeerde candidaat, het is maar beter, dat gij uwe nasporingen naar den ongenoemden Men zult staken, want gij kunt hem immers toch niet vinden.
Wat maken duizenden en duizenden zich schuldig aan de zonde van den laster ! Wat wordt er een kwaad gestookt. De bedienaar des Woords kan de verwoestende werking van de zonde van den laster eiken dag bespeuren.
Ouders en kinderen, mannen en vrouwen, de beste vrienden werden van elkander gescheiden, alleen maar, omdat een valsche oorblazer heeft ingegrepen.
O, die zonden van de tong!
De tong is maar een klein lid. Maar Jacobus mocht ze met recht vergelijken bij het kleine roer van een groot schip of bij een kleine vonk, die een groote houtmijt in brand steekt. Door die tong loven we God en den Vader, door haar vervloeken we de menschen, die naar het beeld Gods zijn gemaakt.
Ieder, die dit leest, mag zich wel terdege afvragen of hij zich ook gedurig schuldig maakt aan deze schrikkelijke zonde.
Het is zoo gemakkelijk om met een enkel woord de kroon van het hoofd van onzen naaste te rukken. Het is zoo listig om kwaad te stoken. Het is een werk van de hel.
O, weet toch, dat de lasteraars eenmaal zullen worden buitengesloten.
Het kan geen vrucht zijn van het genadeleven, als ge er zoo tuk op zijt om de eer van uw naaste te rooven. Integendeel, genade leert om juist de eer van uw medemensch te zoeken en te bevorderen.
Hebt gij al eens in liefde onder vier oogen gewaarschuwd degenen, die gij achter hunnen rug met uw vlijmende critiek hebt afgemaakt ? Wat hebt gij reeds gedaan om uw dwalenden broeder terecht te brengen ? Hebt gij hem al leeren vinden aan den voet van Christus' kruis ?
Zijt gij door laster bezwaard, dan is dit de eerste vraag, die om een antwoord roept, of datgene, wat men kwalijk van u spreekt, al of niet waarheid bevat.
Niemand van u lijde als een kwaaddoener. Wat is het benauwend, als het geweten van een mensch moet erkennen, ondanks allerlei voorgewende verbolgenheid, dat de laster waarheid bevat. Het is maar goed, dat men voor de rechtbank den beklaagde niet toestaat om een eed af te laten leggen, dat hij de waarheid zal zeggen. De ervaring heeft geleerd, dat het den meineed in de hand zou werken.
Indien uw consciëntie onder den laster tegen u getuigt, o buig dan nog voor de alwetendheid Gods. Al zoudt ge u met een zekeren schijn van recht tegenover den laster weten te handhaven, den alwetenden God kunt gij toch niet ontvlieden. In Zijne handen zult gij toch eens moeten vallen.
Indien echter de alwetendheid Gods u tot een troost mag wezen onder allerlei, wat de menschen tegen u inbrengen, o, zie dan ook op den Heiland, Gods dierbaren Zoon.
Men zei van Hem, dat Hij in hoererij geboren was. Men durfde te zeggen, dat Hij een vraat en een wijnzuiper was, een vriend van tollenaren en zondaren. Men beschuldigde Hem, dat Hij godslasterlijke dingen had gesproken tegen den tempel. Maar wat lezen wij van den Zone Gods ? Als Hij gescholden werd, schold Hij niet weder, en als Hij leed, dreigde Hij niet, maar gaf het over aan Hem, die rechtvaardig oordeelt.
Pas liggen de verkiezingen weer achter ons. Wat werd er gelogen en gelasterd in zulk een campagne, zelfs door diegenen, van wie wij het niet zouden verwachten.
O, vergeet toch nimmer de tweede tafel van de Wet Gods : Heb uw naaste lief als uzelf.
Ermelo
J. J. Timmer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen