De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

STAAT EN MAATSCHAPPIJ

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

STAAT EN MAATSCHAPPIJ

5 minuten leestijd

NIET TOT NAVOLGING.
De gebeurtenissen van den laatsten tijd op monitalr gebied hebben het vraagstuk van de devaluatie bij vernieuwing in het centrum der belangstelling gebracht.
Eerst kwam in ons land de aanval op den gulden, die echter met veel beleid en groote voortvarendheid door de Nederlandsche Bank werd afgeslagen.
Daarna volgde België, waar de financieel'e moeilijkheden in die mate toenamen, dat de waarde van de Belga niet viel te handhaven en de waarde van het ruilmiddel met 28 procent moest worden verminderd.
En eindelijk deden de voorstanders van devaluatie en daarnevens de speculanten in Frankrijk dezer dagen een poging tot depreciatie van de Franc, ten aanzien van welke poging het nog niet vaststaat, of de Regeering wel in staat zal zijn de waardevermindering van de munt tegen te houden.
Wat intusschen èn in België èn in Frankrijk plaats greep, moet voor ons volk leersaam zijn.
In België wil men de werkloosheid bestrijden door het doen uitvoeren van groote werken. Doch daarvoor is geld, veel geld, noodig. Nu redeneert men bij onze zuidelijke buren zóó : verlaagt de waarde van de Belga, dan zal uit de goudvoorraad veel meer Belga's kunnen verkregen worden, dan te voren, en zullen uit de winst, die dan behaald wordt, de groote werken kunnen worden gefinancierd. Het is ongeveer dezelfde redeneering, die men bij ons uit den mond der Sociaal-Democraten hoort.
Het is de z.g. welvaartspolitiek, die gesteld wordt tegenover de bezuinigingspolitiek van het Kabinet Colijn.
Dat de koopkracht der bevolking in België, welke koopkracht de welvaartspolitiek moet aantoonen, echter niet vermeerderd is, blijkt duidelijk uit de prijsstijging, die de eerste levensbehoeften hebben ondergaan, een prijsstijging, die nog bij lange na niet haar hoogtepunt heeft bereikt en die bij de lage loonen, die in België verdiend worden, voor den arbeider in bijzondere mate fnuikend is.
Zoo werkt de devaluatie, wat al zoovele malen, ook hier te lande, herhaald is, juist tegengesteld aan wat van de waardevermindering van het geld verwacht wordt.
In Frankrijk was de oorzaak van het toenemende wantrouwen tegen de valuta toe te schrijven aan het steeds groeiend begrootingstekort, en de onrustbarende vermeerdering van de Staatsschulden. De financieeie medewerker van de Nieuwe Rotterdamsche Courant deelt in het Zaterdagavondnummer van het blad mede, wat de vermeerdering der Staatsschulden betreft, dat deze, omgerekend nog het verdwijnen van het surplus uit den tijd van Poincaré, in 2 jaar tijd van 20 milliard Francs: tot 40 milliard Francs klom. Aan verhooging van de belasting valt in Frankrijk niet te denken, omdat de openbare lasten in dat land reeds ongeveer de helft bedragen van het nationale inkomen. Daarom is men in Frankrijk, wil de Franc intact blijven, overtuigd, dat scherpe bezuiniging geboden en een krachtig ingrijpen van de Regeering onvermijdelijk is:
Het Fransche voorbeeld houdt ook voor ons een bijzondere leering in, want ook ten onzent hangt het lot van den gulden af van het in evenwicht brengen van de Staatsuitgaven met de Staatsinkomsten.
Aan dezen principieelen eisch, die aan een voorzichtig financieel beleid moet gesteld worden, houdt het Kabinet Colijn zich onvoorwaardelijk vast.
En daarvoor kunnen wij de Regeering niet genoeg dankbaar zijn.
Onlangs sprak de bekende Duitsche financier dr. S. H. M. Schütz zijne bewondering uit over het financieel beleid in Nederland en over de monetaire politiek, die hier te lande wordt gevoerd.
Moge de Kamer de Regeering en de Nederlandsche Bank in hun strijd tegen devaluatie, tegen verstoring van de bestaande orde steunen.
Er bestaat voldoende gelegenheid om zich rekenschap te geven en zich een oordeel te vormen. omtrent hetgeen er met devaluatie in het buitenland is bereikt geworden.
Doch wat buiten onze grenzen op dit punt gezien wordt, strekt niet tot navolging.

DEVALUATIE STELLINGEN.
De bekende Staathuishoudkundige prof. dr. W. C. Mees, hoogleeraar aan de Landbouw Hoogeschool te Wageningen, publiceerde onlangs op grond van het feit, dat nog steeds propaganda wondt gevoerd voor eene devaluatie van onze gulden, ter overdenking de navolgende stellingen, die de overweging ten voile waard zijn :
1. Devaluatie beteekent onrecht tegenover de schuldeischers, onrecht, dat niet alleen nimmer weer wordt goedgemaakt, doch integendeel nog wordt verscherpt zoodra de prijzen weer stijgen.
2. Devaluatie schokt het internationaal vertrouwen nog meer dan dit reeds geschokt is, terwijl juist herstel van dat vertrouwen absoluut noodzakelijk is, wil men nog grootere internationale rampen voorkomen.
3. Devaluatie leidt tot kapitaalvlucht met alle rampzalige gevolgen van deze, tot welke gevolgen ook behooren de verkeersbelemmerende maatregelen, waarmede men zal trachten die vlucht te stuiten.
4. Devaluatie leidt tot tegenmaatregelen van de zijde van het buitenland, zelfs indien dit zich zelf er reeds aan bezondigd heeft.
5. Devaluatie leidt tot een internationalen wedloop in verder devalueeren
6. Devaluatie verhoogt de kosten van levensonderhoud.
7. Of devaluatie de exportbedrijven zal helpen, is zeer onzeker. Deze hulp is in ieder geval slechts tijdelijk.
8. Devaluatie helpt de voor het binnenland werkende bedrijven niet; zal zelfs van deze de productiekosten verhoogen.
9. Devaluatie benadeelt alle niet door haar geholpen bedrijven.
10. Van de door devaluatie niet-geholpen bedrijven, welke dus door haar zelfs worden benadeeld, zal aandrang uitgaan tot andere hulp, met name door inflatie, welke onbeheerschbaar is en tot ellende voert.
11. Devaluatie laat de te hooge prijzen en belooningen in de beschutte bedrijven onaangetast, welke aan de welvaart in de andere bedrijven in den weg staan.
12. Devaluatie is op grond van het bovenstaande een ondeugdelijk middel tot crisisbestrijding.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 juni 1935

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

STAAT EN MAATSCHAPPIJ

Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 juni 1935

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's