De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

VRAGENBUS

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VRAGENBUS

2 minuten leestijd

Vraag: Is het te verdedigen wanneer een predikant leest „nedergedaald in het rijk der dooden" inplaats van „nedergedaald ter helle" ?
Antwoord : Dit is een oude en moeilijke kwestie. Men weet, dat in de 12 Artikelen van onze Apostolische Geloofsbelijdenis (die niet in den Bijbel voorkomt, maar een kerkelijk geschrift is) de volgorde ietwat vreemd is. Want er staat: heeft geleden onder Pontius Pilatus, is gestorven en begraven, nedergedaald ter helle, 't Blijft wat vreemd, dat het „nedergedaald ter helle" volgt na de begrafenis en dan moet genomen worden als 't accent van 't lijden (zie de mooie verklaring van den Heidelbergschen Catechismus: de helsche angsten en pijnen). Als het nu stond na „heeft geleden", zou 't duidelijker zijn. En daarom heeft men eigenlijk alle eeuwen door er over gesproken. dat het „nedergedaald in de hel moet beteekenen „nedergedaald in de hel", d. i. „het rijk der dooden". Daar zou de Heere Hem niet verlaten, enz. Het is dan een getuigenis van de oude Christelijke Kerk tegenover de loochening van velen (de Doceten enz.), dat Jezus wel geleden heeft, ook gestorven en begraven is - maar eigenlijk niet echt dood geweest is; schijnbaar is gestorven, enz. Men leerde dat, omdat men Christus daarvoor te hoog achtte, dat Hij eigenlijk echt mensch zou zijn geweest en echt dood. zou zijn geweest. Het was een schijn beweging (waardoor juist alle echt plaatsbekleedend lijden en sterven van den Borg onderstboven wordt gestooten en geloochend wordt!). Tegenover dit schijn-sterven, met een schijn-begrafenis (van een schijn-doode) komt nu de Christelijke Kerk óp en belijdt: die geleden heeft, gestorven is, begraven is en echt dood geweest is !
Wanneer we het zóó nemen, heeft het zeer zeker historisch en dogmatisch zin, om te zeggen: „nedergedaald in het rijk der dooden". Maar de meeningen verschillen daarover te zeer om te zeggen : zóó is het.
Bovendien voelen wij er niets voor en zouden wij er ons scherp tegen verzetten, dat iemand particulier een zóó oud belijdenisgeschrift van de algemeene Christelijke Kerk zoo maar, op eigen houtje, gaat veranderen en in 't midden van de Kerk zóó maar iets anders gaat zeggen namens de Gemeente, dan in haar belijdenisschrift staat. Zooiets moet men niet doen.
Overigens — zooals we reeds zeiden — verschillen de meeningen, ook onder de Gereformeerden. En dat is niet van vandaag of gisteren, zooals trouwens wel te begrijpen is.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 juli 1935

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

VRAGENBUS

Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 juli 1935

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's