WAT DE PERS TE LEZEN GEEFT

Het besluit, waartoe men te Geneve is gekomen in zake de kwestie tusschen Italië en Abessynië, kan slechts matige bevrediging wekken.
Men heeft er de halverwege gestremde arbitrage, die alleen over een ondergeschikt bijzonder punt loopt, weer aan den gang gebracht, om zoo een maand tijd te winnen. Inmiddels zullen Italië, Frankrijk en Engeland onderling de zaak bespreken en op 4 September zal de zaak dan weer in den Raad van den Volkenbond aan de orde komen.
Er zit een leelijke angel in deze beslissing.
De besprekingen tusschen de drie genoemde Mogendheden zullen geschieden op de basis van het verdrag tusschen hen van 1906. Bij dit verdrag was Abessynië geen partij ; het was enkel een verdrag tusschen de drie belanghebbende Staten over hun onderlinge toelangen inzake Abessynië.
Volkomen terecht weigert dit land dan ook, dit verdrag te erkennen ; immers het was niet meer dan een verdrag in den ouden, toekenden stijl van drie concurrenten over de verdeeling van te verkrijgen voordeelen ten koste van een buitenstaander.
Inmiddels is de Volkenbond opgericht en Abessynië is daarvan, na eenige strubbelingen, volwaardig en zelfstandig lid geworden.
Art. 20 van het Statuut van den Bond bepaalt, dat de leden van den Bond erkennen, dat met de aanvaarding van het Statuut alle verbintenissen en overeenkomsten vervallen, die in strijd zijn met de bepalingen van het Pact, en dat de leden, die zulke overeenkomsten aangingen, alvorens het Statuut tot stand kwam, onmiddellijk de noodige maatregelen moeten nemen, om zich daarvan los te maken.
Het tractaat van 1906 is nu zonder eenigen twijfel met het Statuut in volstrekten strijd ; zijn strekking is door de beginselen van den Volkenbond geoordeeld.
Niettemin gaan de drie Mogendheden op den grondslag van dit tractaat onderhandelen, en als zij het eens worden is maar al te zeer te vreezen, dat aan Abessynië deze conclusies zullen worden opgedrongen, conclusies, waaraan het zelf niet heeft meegewerkt.
Zal de Bond op 4 September den zedelijken moed vinden om principieel voor de beginselen van recht en gerechtigheid, waarop de Volkenbond is opgebouwd, op te komen ?
Het is de eenige weg, om den Volkenbond hoog te houden, ook al zou het niet onmiddellijk practisch resultaat opleveren.
Verliest de Volkenbond het karakter van de belichaming en de drager te zijn van de nieuwe beginselen van Volkenrecht, die na den oorlog algemeen zijn aanvaard door de overgroote meerderheid der Staten, dan heeft hij daarmede zijn bestaansrecht ingeboet.

(De Standaard).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen