KERKELIJKE RONDSCHOUW

Ds. N. VAN DER SNOEK OVERLEDEN
Maandagmorgen gewerd ons per telefoon het ontroerend bericht uit Veenendaal, dat ds. Van der Snoek, na enkele weken van ongesteldheid, nog onverwachts op den avond van den dag van de opstanding van onzen Heere Jezus Christus, was overleden.
Wij konden ons moeilijk goed houden, zóó greep ons deze droeve tijding aan, want ds. Van der Snoek was sinds vele jaren een van onze vrienden, met wien we met banden van innige vriendschap verbonden waren. In zijn ambtelijke loopbaan te Vlaardingen, Ameide, Kralingen en Veenendaal, zijn we zoo dikwijls en zoo vriendschappelijk met elkaar in aanraking gekomen, dat we nauw aan elkaar verwant waren. En als leden van het Hoofdbestuur ontmoetten we elkaar gedurig, waarbij we telkens gelegenheid hadden zijn liefde en ijver voor de zaak des Heeren op te merken. Na het zoo plotseling overlijden van onzen vriend ds. M. Jongebreur, was hij dan ook aanstonds bereid het Penningmeesterschap van onzen Gereformeerden Bond over te nemen, totdat hij zelf ernstig ongesteld werd.
Wat heeft de Heere hem bij dat vreeselijk ongeval in 1929 wonderlijk bewaard. Ds. M. Jongebreur, vlak naast hem gezeten, werd, dood geslagen in de auto, en hij werd, hoewel ook verwond, door den Heere bij 't leven gespaard.
Vele jaren heeft hij nog met ijver en liefde mogen arbeiden in 's Heeren wijngaard. Voor zijn vrouw gespaard, mocht hij met haar de vele zegeningen genieten, die God hun beide wilde schenken. Voor anderen mocht hij tot hulp en bijstand zijn, tot troost en tot zegen telkens.
En nu is hij niet meer hier beneden. Zijn vrouw is van haar man, dien zij zoo innig liefhad, beroofd. De gemeente van Veenendaal moet weer een van haar dienaren des Woords missen. Zijn vrienden zijn van een hartelijken vriend beroofd. Wij zijn wéér een in onzen naasten kring armer geworden. Als bladeren vallen ze, nu de een, dan de ander. Een prediking des Heeren gaat in deze uit en heeft ons allen zeer zeker wat te zeggen.
Op den dag van de opstanding van Jezus-Christus, aan den avond van den rustdag, is hij opgeroepen. Hij is afgelost van al het aardsche. Hij is ingegaan in de vreugde zijns Heeren, Dien hij hier met veel gebrek en vetó zonden, maar ook met zoo innige, oprechte liefde heeft mogen dienen. Wat konden zijn oogen schitteren, wat kon z'n stem trillen van heilige aandoening. Wat was z'n prediking bij velen geliefd, om des Woords wil. Als Vlaardingen spreekt en Ameide en Tienhoven en Kralingen en Veenendaal — we noemen maar de gemeenten, waar wij het van nabij hebben meegemaakt — dan weten we, dat zijn werk in den Heere niet ijdel is geweest. En nu: er blijft een rust over voor het volk van God. Als arm zondaar geborgen in Christus. Met Hem te leven en m^et Hem te sterven, 't Licht gaat op in de duisternis. Blijdschap in de droefheid. Neen, niet ons, niet ons, o, Heere, maar Uwen Naam zij de eere tot in eeuwigheid !
Trooste, sterke, zegene de Heere de weduwe. Hij ondersteune haar met Zijn eeuwige armen. Hij doe haar ervaren den rijkdom Zijner genade, van Zijn trouw en liefde!
We nemen hier gaarne over wat »De Standaard« schreef :
»Te Veenendaal is na een korte ongesteldheid ds. N. van der Snoek, een vooraanstaand Gereformeerd leidsman in de Ned. Hervormde Kerk, in den ouderdom van 57 jaar de eeuwige rust ingegaan. De begrafenis van het stoffelijk overschot zal Donderdag a.s. plaats hebben. Vertrek van het sterfhuis des middags te 2 uur.
Nicolaas van der Snoek werd 26 Maart 1878 te Abcoude geboren en studeerde aan de Rijksuniversiteit te Utrecht. In 1906 werd hij candidaat in Utrecht en 7 October 1906 aanvaardde hij het predikambt bij de Ned. Hervormde Gemeente van Brakel. In 1909 vertrok hij naar Ooster-Nijkerk (Fr.), welke standplaats hij in 1911 met Vlaardingen verwisselde. In 1915 vertrok ds. Van der Snoek naar Ameide, om in 1918 te Zetten zijn intrede te doen. In 1921 werd hij predikant te Kralingen en 25 Maart 1928 verbond hij zich aan de gemeente van Veenendaal. Ds. Van der Snoek was quaestor van den Ring Rhenen en assessor van het Classicaal Bestuur van Wijk.
In ds. Van der Snoek is een harde werker heengegaan. Zoowel in landelijke actie als in plaatselijken arbeid. Hij was van de oprichting af 2de voorzitter van „Kerkherstel". Vele jaren heeft hij deel uitgemaakt van het Hoofdbestuur van den Gereformeerden Bond. Voorts was hij lid van het moderamen van den Anti-Rev. Kieskring van de Staten-Centrale van Amersfoort. Verder was ds. Van der Snoek voorzitter van de afd. Veenendaal van „Patrimonium", voorzitter. van het Bestuur van de Patrimonium-school; bestuurslid van de Vrije Chr. School, voorzitter van de Ned. Herv. Mannenvereeniging „Troffel en Zwaard" en voorzitter van de Mannenvereeniging „Waarheid en Vrede".
Het vrij onverwacht verscheiden van ds. Van der Snoek heeft te Veenendaal groote ontroering gewekt. Reeds meerdere malen had de dood hem gewenkt. Van de bekomen zware verwondingen bij het auto-ongeluk in 1929, waarbij ds. M. Jongebreur om het leven kwam, mocht hij geheel genezen. En van de zeer ernstige ziekte, waardoor hij eenige jaren later opnieuw in dreigend doodsgevaar verkeerde, mocht hij ook weer herstellen. Maar thans was het einde daar. Zijn levenstaak was nu geheel volbracht en de getrouwe dienstknecht werd van zijn post afgelost. Toen ds. Van der Snoek in 1931 een kwart eeuw in het ambt stond, wenschte hij nadrukkelijk niet te jubileeren.
Thans mocht hij ingaan tot het festijn, dat nimmer eindigt«.

ONZE ACTIE
Gelukkig bemerken we telkens, dat er hier en daar zooveel belangstelling is voor onzen Gereformeerden Bond, dat men plaatselijk ijvert voor nieuwe leden, dat men plaatselijk werkt om nieuwe abonnees voor „De Waarheidsvriend" te werven en dat men tracht om te komen tot het stichten van een Afdeeling. Wij verheugen ons altijd wanneer iemand er ons over schrijft en we weten, dat met name onze Commissie van Actie, bestaande uit de heeren Brinkers te Utrecht, Maarleveld te Vlaardinger-Ambacht en De Groot te Rotterdam, zich beijveren om de belangen van onzen Gereformeerden Bond waar 't maar eenigszins kan, te bepleiten.
Vooral het stichten van plaatselijke Afdeelingen is van de grootste beteekenis.
En dan de maandelijksche vergaderingen om den onderlingen band te versterken, de kennis der Waarheid onder elkaar te bevorderen en saam te trachten nieuwe leden te krijgen en nieuwe lezers van ons Bondsorgaan te zoeken, opdat ook mee daardoor de Fondsen worden gesteund en ons werk, in het belang der Kerk, wordt geholpen.
't Is nu de tijd: om te vergaderen. October, November, December — 't zijn de beste maanden.
En straks begint 1 December de nieuwe jaargang van „'De Waarheidsvriend". Wat een mooi doel voor ons werk, om te bevorderen dat de nieuwe jaargang met meer abonnees van ons Bondsorgaan kan beginnen !
Wie helpt ons in deze ? 't Is voor den Bond, 't is voor de Kerk!
Nieuwe abonnees kunnen de nummers van October en November gratis ontvangen, als ze zich nu als abonné voor December 1935 — December 1936 opgeven !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen