WAT DE PERS TE LEZEN GEEFT

't Mag een gelukkig verschijnsel heeten, dat voor de Fransch-Engelsche vredesvoorstellen geen enkel goed woord is gehoord.
Zelden heeft de volksgeest in alle landen der wereld zóó eenstemmig geoordeeld als ten deze het geval is.
Verontwaardiging is er in de wereldpers tot uiting gekomen over het vredesplan, door Lavai uitgebroed en door Engeland' ondersteund. Gelukkig heeft der volkeren opinie over de „vredes-voorstellen reeds recht gedaan, vóór zij officieel ter bespreking kwamen in den Volkenbondsraad.
Ook het Fransche en Engelsche volk zélf heeft van de zonderlinge diplomatie hunner regeeringen weinig willen weten.
Met name in Engeland was er verbazing en verontwaardiging over de „zwenking" der buitenlandsche politiek.
Gevolg : sir Samuel Hoare, de minister van buitenlandsche zaken, is afgetreden.
Tegen den druk van de volksopinie en het Parlement was zijn positie niet meer toestand. Men kan dit slechts toejuichen, 't Schijnt, dat het Engelsche Kabinet deze omstandigheid zal aangrijpen, om den jongsten ongelukkigen greep van Hoare weer goed te maken.
In elk geval : geen „'bemiddeling" is beter, dan eene, die geschiedt ten koste van het recht. We merkten reeds eerder op : de vrede is beminlijk en moet met alle kracht nagejaagd worden, maar — vrede door recht!
Elke vrede, niet op recht gegrond, is geen vrede, doch draagt de kiem van nieuwe vijandschap in zich.
Het Kerstfeest wijst ook hier den weg. Bethlehem's kribbe getuigt : „Sion zal door recht verlost worden !"
„Vrede op aarde !" — zeer zeker. Maar de vrede met God wordt niet anders dan in den weg der voldoening aan Gods gerechtigheid verkregen.
Daartoe is Immanuël vleesch geworden. „Door recht verlost!" — het is de Goddelijke leus voor héél het menschheidsleven.
Ook voor de staatkunde der volkeren. Het is juist de jammer van onzen tijd, dat niet in den weg der gerechtigheid de oplos­sing gezocht wordt der vragen, die de menschelijke samenleving benauwen.
Men grijpt alle middelen aan van tactiek, berekening, intimidatie, ja-en-neen zeggen tegelijk, enz. enz.
Maar het éénige juiste middel: gerechtigheid beoefenen, wordt achterwege gelaten. Vandaar de ellende der menschheid ; de twist en tweedracht, en de oorlogen. Ook hier geldt het vermaan : „Tot de Wet en de Getuigenis!"
Op heden zeggen we : „tot de Kribbe van Bethlehem".
Om te leeren, wat recht en gerechtigheid is ! (Geldersche Post).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen