KERKELIJKE RONDSCHOUW

We wilden wel, dat we dat schrijven konden van „De Waarheidsvriend", die in nieuw gewaad en met uitgebreiden inhoud z'n nieuwen jaargang dato 1 December j.l. begon.
Hoe we aan dit getal en aan deze wensch komen ? De Uitgever Callenbach berichtte ons, dat hij bij den nieuwen jaargang van De Nobelreeks kon meedeelen, dat er' 3700 nieuwe abonnees waren ingeschreven.
En toen dachten we aan „De Waarheidsvriend". Want natuurlijk gunnen wij een ander graag — vooral in deze moeilijke tijden — een mooi succes. Zóó groote egoïst zijn we niet, dat we dadelijk in jaloerschheid, misnoegen en nijdigheid overslaan, als we iets goeds van een ander lezen. Maar maar toch kwam de begeerte bij ons op — zóó lief hebben we onze Bondsactie en zóó ijveren we voor ons Bondswerk en ons Bondsorgaan — dat we een dergelijk bericht ook bij 't begin van den nieuwen jaargang van „De Waarheidsvriend" konden publiceeren.
Of neen. We willen eerlijk zijn. Aan 3700 nieuwe abonnees dachten we niet. Dat is te hóóg gemikt. En we zijn geen dwaze ijdeltuiten, die hersenschimmen gaan najagen, vol domme eigenwaan. Maar maar toch zouden we graag een paar honderdtallen nieuwe abonnees hebben ingeschreven. En dat is volstrekt niet te hóóg gemikt. Dat kan best. Dat moest ook. Dat zal ook geschieden. Als als ieder even maar een handje helpen wil. Als ieder even maar in eigen kring wat doen wil. Als ieder even maar een hand wil uitsteken.
Men heeft het toch wel gemerkt, dat het nieuwe kleed ons Bondsorgaan siert; dat de bladzijden van elk nummer zijn vermeerderd ; dat de inhoud is verrijkt. En — dat de prijs met geen cent is verhoogd !
We zijn dankbaar met de „tevredenheidsbetuigingen" die we ontvingen. We zijn echt blij, dat hier en daar nieuwe abonnees zich hebben opgegeven. We zijn er zeer mee ingenomen, dat er waren, die schreven : „we zullen gaarne ons best doen, om hier enkele nieuwe abonnees te winnen". Maar nóg dankbaarder zouden we zijn, als van alle kanten er kwamen, die hun medewerking toonden, om door heel ons land, in stad en dorp, de helpende hand te bieden.
De lezerskring kan gemakkelijk worden uitgebreid. Het werk van onzen Gereformeerden Bond zou er heerlijk door geholpen worden. En de band, onderling versterkt, zou tegelijk voor heel onze Kerk tot zegen kunnen zijn, in stad en dorp. Nooit is er misschien een tijd geweest, dat we elkaar — voor Nederland èn voor Indië — zóó noodig hebben als nu. Misdadig zijn al de pogingen, om ons volk en vaderland in gevaar te brengen. En onze Hervormde Kerk roept om aller hulp en aller medewerking, om haar weer te maken, door Gods genade en ontferming, tot een belijdende Kerk, die zelf niet anders wenscht te weten, dan Jezus Christus en die gekruisigd, om dan in dezen tijd van grooten nood, door de liefde van Christus bewogen en sterk, velen tot hulp en tot zegen te mogen zijn.
Wij denken in deze dagen, rondom Kerstfeest, Oud-en Nieuwjaar, zoo dikwijls aan deze woorden der Schrift: , Red degenen, die ter dood gegrepen zijn, want zij wankelen ter dooding, zoo gij u onthoudt". (Spr. 24 vers 11).
Wat zou het heerlijk zijn, als onze Ned. Hervormde (Geref.) Kerk in het midden des volks mocht staan met een klaar en krachtig getuigen van Hem, die gezegd heeft: „Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven !"
Gelukkig, dat de Gereformeerde Bond en „De Waarheidsvriend", uit liefde tot Kerk en Volk, iets, althans iets heeft mogen doen ten goede. Geve de Heere, dat het ook in den voortgang zoo mag zijn en blijven.
En dan met veler, met aller medewerking. Mogen wij ook op U rekenen ?
Om ook anderen op te wekken en tot ons te brengen ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen