KERK,SCHOOL,VEREENIGING
NED. HERV. KERK.
Beroepen:
te Stavenisse R. W. Steur, cand. te Burgh (Z.) — te Katwijk aan Zee J. P. E. C. Eerhard te Hillegom — te Hoogeveen E. E. de Looze te Den Ham (Ov.) — te Harlingen (als hulppred.) E. Dijkhuis, cand. te Nieuwe Pekela — te Arnhem (als hulppred.) F. van Wieringen, cand. aldaar — te Groot-Ammers J. H. Koster te Montfoort — te Barneveld E. E. de Looze te Den Ham (Ov.) — te Oosthem (Fr.) P. Six Dijkstra te Tuil en 't Waal.
Aangenomen:
naar Winterswijk (als hulppred.) C. J. Dijkhuis te Doetinchem — naar Loosduinen (Vereen, van Vrijz. Hervormden) J. ten Bruggenkate, emer. pred. te Den Haag — naar Oud-Alblas R. W. Steur, cand. te Burgh (Z.).
Bedankt:
voor Numansdorp G. J. G. de Bel te Warmond — voor Molenaarsgraaf, Arnemuiden, Stavenisse, Jaarsveld, Langerak en Bruinisse R. W. Steur, cand. te Burgh (Z.) — voor Vlissingen Joh. A. Raams te Kloetinge — voor Breskens J. J. Hietkamp te Serooskerke (Z.) — voor Linschoten P. Kuylman, emer. pred. te Hilversum — voor Aalsum P. Six Dijkstra te Tuil en 't Waal — voor Aalburg en Heesbeen T. v. d. Hee te Polsbroek en Vlist.
GEREF. KERKEN.
Tweetal:
te Groningen (vac. Miedema en Gispen) : H. W. H. van Andel te Katendrecht en M. H. van 't Veer te Zevenbergen ; P. D. Kuiper te Sassenheim en P. van Strien te Haarlemmermeer O.Z.; te Lemmer : J. H. Antuma te Raard en L. W. Wessels et Abcoude.
Drietal:
te Hijken (Dr.) : A. R. Boukema cand. te Harkstede ; M. Schenkveld, cand. te Koudekerk a/d Rijn en B. Timmer, cand. te Goes.
Beroepen:
te Lemmer L. W. Wessels te Abcoude — te Hijken (Or.) B. Timmer, cand. te Goes.
Aangenomen:
naar Zevenhoven en Noorden W. van Dijk, cand. te Hijken (Dr.) — naar Den Oever (als hulppred.) J. van Eerden, cand. te Groningen — naar Sint Pancras-Heerhugowaard Th. H. van Andel, cand., hulppred. te Laren (N.-H.).
CHR. GEREF. KERK.
Tweetal:
te Kornhorn : M. W. Nieuwenhuijzen te Franeker en J. Tamminga te Harderwijk.
Beroepen:
te Bussum-Naarden A. H. Hilters te Groningen.
Aangenomen:
naar IJmuiden (2de maal) A. Zwiep te Zeist.
Bedankt:
voor Nieuwpoort A. Dubois te Oud-Beijerland.
OUD GEREF. GEMEENTEN.
Beroepen:
te Oostburg C. v. d. Grutter te Vlissingen.
GEREF. GEMEENTEN.
Beroepen:
te Goes H. Ligtenberg te Lisse.
Bedankt:
voor lerseke H. Ligtenberg te Lisse.
Afscheid, bevestiging en intrede.
HUIZEN (N.-H.). Zondagmiddag nam ds. B. N. B. Bouthoorn wegens vertrek naar Harderwijk, in de Oude Kerk afscheid van de Ned. Herv. Gem. te Huizen. De vertrekkende leeraar sprak over Filipp. 4 vers 23 : „de genade van onzen Heere Jezus Christus zij met u allen. Amen". Ds. Bouthoorn handelde over de drangreden, den inhoud en de verhooring van dit gebed. Ds. G. Lans sprak den scheidenden predikant toe namens kerkeraad en gemeente, en ds. E. Batelaan, de andere collega, voerde als vriend het woord.
Toegezongen werd Psalm 121 vers 4.
Ds. Bouthoorn hoopt a.s. Zondag te Harderwijk zijn intrede te doen. Hij zal daar niet bevestigd worden, zooals eerst gemeld is, door ds. W. Zijlstra, emer. pred. te De Bilt, maar door zijn zwager, ds. Ph. J. Vreugdenhil, van Gorinchem.
WARNS (Fr.). Na een verblijf van drie jaar nam ds. J. W. van Barneveld Zondag j.l. afscheid van de Ned. Herv. Gem. te Warns, naar aanleiding van Rom. 8 vers 35a.
Na afloop dezer predikatie werden woorden van dank en afscheid gericht tot de burgerlijke en kerkelijke overheden, terwijl de burgemeester der Gem. H. O. N. den scheidenden leeraar toesprak, evenals ds. Van Binsbergen, van Koudum namens den Ring en ds. v. d. Heij, van Stavoren, als consulent.
Nadat deze de gemeente had verzocht te zingen Psalm 121 vers 4, dankte de scheidende leeraar voor het toegesprokene en toegezongene en sloot met dankgebed, waarna hij de gemeente nog verzocht te zingen Psalm 72 vers 11.
Het kerkgebouw was overvol.
BIRDAARD. Candidaat L. J. R. Kalmijn, van Utrecht, is bevestigd door dr. J. Ch. Kromsigt, van Rinsumageest, die preekte over Markus 16 : 17a. Toegezongen werd Gezang 91 vers 3.
Ds. Kalmijn deed intrede, sprekende over Rom. 1 vers 16. Ouderling L. Wiersma sprak namens kerkeraad en gemeente. Ds. Tj. Jonker, van Akkerwoude, voerde namens den Ring Dokkum het woord. De bevestiger sprak als consulent het slotwoord. De gemeente zong Psalm 134 vers 3.
WANSWERD (Pr.). Zondag 9 Febr. a.s. hoopt Candidaat J. H. Kuijpers, van Rotterdam, zijn intrede te doen bij de Ned. Herv. Gem. te Wanswerd en Jilsum. Bevestiger zal wezen zijn schoonvader ds. F. H. van Oosten, van Feijenoord.
HASSELT. Woensdag 15 Jan. a.s. zal het 25 jaar geleden zijn dat ds. Anth. C. Enkelaar, te Hasselt, bevestigd werd in zijn ambt. Zijn eerste gemeente was Hedel, daarna stond hij te Jaarsveld en te Ter Aar, sinds 7 Mei 1922 te Hasselt.
Ds. Enkelaar wenscht dezen dag onopgemerkt te doen voorbijgaan en zal waarschijnlijk afwezig zijn.
Moet opnieuw rust houden.
Aan ds. A .F. P. Pop, pred. der Ned. Herv. Gem. te Monster, die reeds enkele maanden rust heeft moeten houden, is opnieuw bedrust voorgeschreven. Zijn gezondheidstoestand, die in de laatste weken vooruitgaande was, is nu weer minder goed.
In memoriam prof. dr. D. Plooy.
Teneinde de nagedachtenis te eeren van wijlen prof. dr. D. Plooy, in leven hoogleeraar aan de Rijks-Universiteit te Utrecht in de Nieuw-Testamentische vakken, hebben ds Utrechtsche theologische studenten het initiatief genomen tot de aanbieding van een geschilderd portret van den verscheiden leeraar aan zijn weduwe, mevr. B. H. W. Plooy—Gunning.
In het daartoe gevormde comité hebben zitting genomen de rector-magnificus der R.U. te Utrecht prof. Vollgraff en de secretaris van den senaat, prof. Baart de la Faille ; namens de Theologische faculteit de hoogleeraren Severijn en Van Rhijn, als voorzitter en secretaris van de Theol. faculteit van de Stedelijke Universiteit te Amsterdam prof. V. Bakel en prof. De Hartog. De Engelsche theologische wereld, waarmee de verscheiden hoogleeraar zooveel contact had, is vertegenwoordigd door dr. J. Rendel Harris en Rev. C. A. Phillips. Tenslotte enkele predikanten en vertegenwoordigers van Studentenvereenigingen te Utrecht en Amsterdam.
Dr. J. H. Geselschap Wzn. - f
In den ouderdom van ruim 78 jaar is. te Ginneken op huize „De Werve" onverwachts overleden ds. J. H. Geselschap Wzn., emer. pred. van de Ned. Herv. Gem. van Vaaissen, welke gemeente hij diende van 1898—1924.
Na zijn emeritaat vestigde hij zich te Ginneken. Hij is onder veel belangstelling te Zandvoort begraven. Ds. T. Stigter, van Berkel, sprak bij zijn graf.
Ds. J. C. Klomp.
Dezer dagen herdacht ds. J. C. Klomp, emer. pred. te Driebergen, den dag dat hij vóór 45 jaar het predikambt in de Ned. Hervormde Kerk aanvaardde. Ds. Klomp werd 16 Dec. 1858 te Nunspeet geboren en was eerst werkzaam bij het Chr. Onderwijs. Hij studeerde aan de Rijks-Universiteit te Utrecht. In 1890 candidaat geworden in Noord-Holland, aanvaardde ds. Klomp 4 Jan. 1891 het predikambt te Lunteren. In 1896 vertrok de jubilaris naar Oud-Beijerland, om nog dat zelfde jaar opnieuw zijn intrede te doen bij zijn oude gemeente Lunteren. In 1899 vertrok hij naar Slijk-Ewijk, welke standplaats in 1902 met Hillegersberg verwisseld werd. Hier heeft ds. Klomp het langst gearbeid, want in 1916 vertrok hij naar Rijssen. In 1922 werd hij predikant te Westbroek. 1 Juni 1934 werd hem eervol emeritaat verleend na een diensttijd van ruim 43 jaar, waarna de jubilaris zich metterwoon vestigde te Driebergen. Tijdens zijn verblijf te Hillegersberg stichtte ds. Klomp een School met den Bijbel, waarvan hij voorzitter was. Dit laatste was hij ook tijdens zijn verblijf in Rijssen. 15 jaar is hij docent Godsdienstonderwijs en Kerkgeschiedenis geweest aan het Mamix-Gymnasium te Rotterdam. Ds. Klomp is vice-voorzitter van het Hoofdbestuur van den Geref. Zendingsbond en was vele jaren secretaris van de Regelingscommissie voor de Zendingsdagen van dezen Bond.
Ds. H. Makkink, van vrijzinnig rechtzinnig geworden.
Ds. H. Makkink, pred. bij de Ev. Luth. Gem. te Alkmaar sedert 1912, heeft in den kerkdienst aan zijn gemeente medegedeeld, dat hij van de vrijzinnige richting, die hem sinds langeren tijd geen bevrediging kon schenken, is overgegaan naar de riechtzinnige.
Te Alkmaar zal nu — naar de Stand, meldt — een afdeeling van het Luthersch Verbond opgericht worden, waardoor het o.a. mogelijk zal zijn op den vrijen Zondag, die ds. Makkink eens per maand heeft, een predikant van orthodoxe richting te doen optreden.
Ds. Makkink is 53 jaar oud en diende ook de gemeenten van Den Bosch en Breda.
Ned. Herv. Gemeente te Amsterdam. De Wijk van dr. de Vrijer.
DB. R. Dijkstra deelt in het Amsterdamsche „Kerkbeurtenblad" mede, dat hij den kerkeraad heeft gevraagd hem met ingang van 1 Febr. a.s. den arbeid in Wijk IX (de oude binnenstad) op te dragen.
Ds. H. Dekker, van Apeldoorn, heeft het beroep naar de Ned. Herv. Gem. te Amsterdam aangenomen. Daarmede is in de vacature dr. de Vrijer voorzien.
Naar wij vernemen krijgt ds. Dekker Wijk XXII, de Wijk van ds. P. J. Hoseam Abbing, die om gezondheidsredenen emeritaat heeft aangevraagd. De nieuwe predikant gaat dus arbeiden in het Staatsliedenkwartier.
Thans zijn alle vacatures vervuld. De vacature ds. Roscam Abbing ontstaat eerst als het gevraagde emeritaat door het Provinciaal Kerkbestuur is verleend.
Ned. Herv. Gemeente te Zaandam.
De kerkeraad der Ned. Herv. Gem. te Zaandam, die besloot in de vacature van dr. R. B. Evenhuis een vrijzinnig predikant te beroepen, heeft thans dit besluit ingetrokken, zoodat de eenige rechtzinnige predikantsplaats in Zaandam (Oost-en Westzijde) gehandhaafd blijft.
De heer K. O. Finkensieper, vroeger in den Wieringermeerpolder, is bij de Ned. Herv. Evangelisatie aldaar werkzaam.
Ned. Herv. Gemeente te Ridderkerk,
De Ned. Herv. Gem. te Ridderkerk (Bolnes en Slikkerveer) heeft reeds geruimen tijd gevoeld, dat de zeer uitgestrekte groote kerkelijk Hervormde gemeente te groot is om door één predikant, bijgestaan door een Godsdienstonderwijzer, naar behooren te worden bediend.
Een tweede predikantsplaats te stichten stuitte af op de hooge kosten. Daar de roep In de gemeente naar meer herderlijke zorg te groot wordt, meent men thans niet langer te mogen uitstellen en zijn reeds voorbereidende maatregelen genomen om tot stichting van een tweede predikantsplaats te kunnen overgaan.
Ned. Herv. Gemeente te Delfshaven.
Invoering: hoofdelijken omslag. Kerkvoogden van de Ned. Herv. Gem. te Rotterdam-Delfshaven hebben besloten, gezien de tekorten der laatste jaren en gelet op het bedroevende resultaat van de actie tot verhooging van de vrijwillige bijdragen, over te gaan' tot het stelsel van den hoofdelijken omslag.
Oude Kerk te Delfshaven.
In de Oude Kerk te Delfshaven is geplaatst een prachtig gebrandschilderd raam, geschenk van een belangstellend lid der Hervormde Gem. en vervaardigd naar ontwerp van den kunstschilder Jan Visser.
Het stelt voor de aanbidding der Oostersche Wijzen.
SLIKKERVEER. Men schrijft ons: De Nederl. Herv. Jongelingsvereeniging op G.G. hoopt 16 Jan. a.s. haar 10-jarig bestaan te herdenken. Buiten de gewone jaarvergadering welke op bovengenoemden datum wordt gehouden, heeft zij besloten tevens een herdenkingsavond te houden, en wel a.s. Vrijdag in de Wilhelminakerk. Ds. G. den Duyn, van Vinkeveen, zal een rede uitspreken.
Prof. Kerkbestuur.
Met ingang van 1 Januari treedt op als lid van het Provinciaal Kerkbestuur van Gelderland ds. Corn. J. Paasen van Zutphen.
Als lid van het Provinciaal Kerkbestuur van Friesland ds. Y. Stehna te Tzum.
Meisjesweeshuis te Apeldoorn.
De Koningin is voornemens op 10 dezer de officieele opening van het Meisjesweeshuis der Ned. Hervormde Gemeente te Apeldoorn en Het Loo bij te wonen. H.M. heeft onlangs het bescherm vrouweschap over dit weeshuis aanvaard.
Rusthuizen der Diaconie.
De Stichting der Ned. Herv. Diaconie te Nijmegen „Levensavond" (voor niet-betalenden) en Julianaoord (vóór betalenden) vierde haar tweede lustrum.
Giften en Legaten.
Het (Prot.) Wilhelminaziekenhuis. te Nijmegen ontving een legaat groot ƒ 4000.— van wijlen mej. J. R. N., vrij van rechten en kosten.
Ds. M. van Grieken te Rotterdam ontving van iemand, die onbekend wenscht te blijven, een gift van ƒ 1000.—.
De Kerkstrijd in Duitschland.
We zijn altijd wat huiverig als we iets over den Kerkstrijd in Duitschland moeten schrijven, want de berichten zijn zóó verward, dat wij, als buitenstaanders er eigenlijk niet veel van kunnen maken. We geven dan nu ook maar een paar berichten door, zooals de Pers ons die voorlegt:
De heidensche beweging schijnt ingeperkt te worden.
De Ludendorff-beweginig, de heidensche beweging van den in den oorlog beroemden Duitschen generaal Ludendorff, heeft op bevel der geheime staatspolitie haar volkslezingen ter propageering van het heidendom moeten staken.
De belijdenisbeweging schijnt in moeilijkheden te zitten.
Reuter seint uit Berlijn, dat binnen enkele weken de Belijdenisbeweging in synodale vergadering bijeen zal komen. Men wil zich uitspreken over het besluit van den broederraad te Berlijn, om met de door Minister Kerri ingestelde rijkskerkcommissie niet samen te werken. De bijeenroeping van de Synode is in strijd met het besluit van Minister Kerrl, dat kerkelijke groepen niet meer in ambtelijk verband bijeen mogen komen. Men is, zegt Reuter, zich hiervan ten volle bewust, doch men wenscht de zaak van de vrijheid van net Evangelie te verdedigen.
Een derde bericht betreft een kruis, dat verbrand is en luidt als volgt:
Bij een in Juni j.l. te Markkleeberg bij Leipzig gehouden zonnewendefeest had iemand op den brandstapel, die hierbij ontstoken werd, een houten kruis gelegd. Het openbaar ministerie achtte dit een bespotting van het hoogste symbool der Christelijke Kerk en stelde vervolging in. De rechtbank te Leipzig veroordeelde den beklaagde, die reeds twee maanden gevangen zit, bovendien tot een geldboete van 600 Mark en die kosten van het geding.
Het Humanisme en het Rationalisme
De Reformatie in de 16de eeuw had een helper, die een bondgenoot van uitnemende verdiensten scheen te zijn in den hangen strijd, maar die uit een geheel ander beginsel leefde, in waarheid haar bitterste vijand was. Wij bedoelen het Humanisme. Het oude Paganisme, door Constantijn en Karel den Groote wel bedwongen, maar niet overwonnen, stak er zijn kop weer in op. Was het der Reformatie om God te doen, om Zijn souvereiniteit ook in de zaliging des zondaars te handhaven, het Humanisme had slechts oog voor den mensch, en wel de mensch, geplaatst buiten de rechte verhouding tot zijn God Dit Humanisme (zie J. Reitsma : Gesch. van de Hervorming en de Hervormde Kerk der Nederlanden, 1893, blz. 52, 53), in de breede beteekenls van het woord, had van den beginne aan talrijke aanhangers in ons land. De Libertijnen, die zich immer verzetten tegen de heerschappij van Gods Woord, waren hier zijn willige geesteskinderen. Voor de martelaarskroon voelden zij niet, maar zwijgen wilden zij evenmin en toen men nauwelijks wat vrijer kon ademhalen, openbaarde zich het rationalisme van Socinus. Onder de Remonstranten had dit Rationalisme vele geestverwanten. En in 1618 de voorpoort uitgezet, kwamen zij slechts enkele jaren later, de achterdeur weer binnen. In Cartesius (gest. 1650) had het een machtigen tolk. In den mensch werd het zwaartepunt gelegd. Het denkende, onbedorven verstand van dier braven, gaven mensch, moest langs het velerlei twijfelen tot een klare onderscheiding aller dingen komen. De rede (ratio) stelde zich naast, neen, boven de Openbaring. En deze beginselen vonden met name aan de Universiteiten warme aanhangers. Spinoza's luisterrijke begrafenis (25 Febr. 1677) toonde, dat zelfs hij, die hier als een „ongodist" gold, zijn vrienden had en vooral onder de aanzienlijken. (Dr. A. W. Bronsveld : Oorzaken der verbreiding van het Rationalisme in ons land, 1862, blz. 49). Er was een „doode rechtzinnigheid" overgebleven. En ook dat brokkelde af. Ben kampioen als Voetius en de resoluties van de Staten van Holland konden slechts voor een tijd de vernielende werking van het humanistisch Rationalisme tegenhouden. In allerlei dwalingen sprak 't zich steeds krachtiger uit; welhaast zonder tegenspraak. Op theologisch gebied kwam de tijd der Toleranten. Toleranten, die alles verdroegen, behalve de onverzwakte waarheid en de ongebogen ordeningen Gods !
En het was niet alleen hier, in Nederland, dat de mensch — maar geplaatst buiten de rechte verhouding tot zijn God — tot „zijn waarde" werd gebracht. Het werd ook gepoogd in het Engelsch Deïsme. God werd losgemaakt van de wereld en de wereld van God. Men kende geen God van nabij 'meer, slechts een God van verre, met een aarde, die van Hem onafhankelijk was. De blik werd alleen tot de aarde, tot den mensch beperkt. In dien mensch en op die aarde mocht alleen de heerschappij der rede gelden. Ook ons land onderging den invloed daarvan. Mannen als Locke, Toland, Shaftesbury, vertoefden hier een tijd. Maar het sterkst toch kwam de aanval uit Frankrijk. Daar werden de theorieën practisch klaar gemaakt voor de beschaafde wereld. „De Franschen zijn voor de Engelschen geweest, wat Aaron was voor Mozes". De Franschen konden het zoo mooi zeggen. En vanuit Frankrijk gingen deze theorieën de wereld in. Ook in ons land vonden zij, helaas, een toebereiden akker". (Dr. J. van Lonkhuijzen : Kolhlbrugge. Inleiding, blz. 2 en 3).
De Oxfordbeweging.
House-party der Oxford-groep te Oosterbeek.
Men schrijft aan de N. Rott. Ct. :
Te Oosterbeek worden van 3—7 en van 8—12 dezer in de hotels de Bilderberg en de Tafelberg, zoogenaamde „house-parties" gehouden van de Oxford-groep. Deze house-parties beoogen een tezamen brengen van allerlei menschen, die op huiselijke en vriendschappelijke wijze van gedachten kunnen wisselen over vraagstukken, welke het practische Christendom betreffen. Vraagstukken, die zich in het dagelijksch leven voordoen, soms moeilijkheden brengen in de oplossing, doch die, in religieus licht gesteld, klaarder worden en dan het persoonlijk en het maatschappelijk leven verheffen.
De bekende dr. Buchman heeft het eerst de Oxford-gedachte bekend gemaakt na zijn ervaringen te midden van de studenten van Oxford. In zijn „boodschap" noemt hij de beweging een samenvatting van het levende Christendom. Gods Geest moet het wezen van allen doordringen tot betere betrekkingen onder de menschen, voor zuivere toestanden in zaken, in de politiek, en tot opheffing van de wanverhoudingen die er bestaan in zaken, industrie en tusschen de volken. De Oxford-groep gelooft, dat een geestelijke hernieuwing over de geheele wereld de eenige hoop is en deze moet bij het individu beginnen. Alleen daarop kan een blijvende hernieuwing in de maatschappij gebaseerd zijn.
Om tot dit doel te .geraken, verliest men zich niet in theorieën, op vergaderingen verkondigd, doch bespreekt men de practijk van het Christendom het liefst van persoon tot persoon, zoo mogelijk van hart tot hart.
En daartoe zijn bevorderlijk de house-parties, waar ieder oprecht belangstellende, van welken stand of welk kerkgenootschap ook, welkom is.
De Oxford-groep breidt zich enorm uit. In Engeland, Amerika, Canada, in Noorwegen, Zweden, Denemarken Nederland zijn de groepen zeer talrijk. Er is bijna geen land ter wereld, waar niet deze gedachten, die wij hier slechts zeer in het kort weergaven, niet zijn doorgedrongen.
Het is niet een vereenlging, genootschap, nog minder een sekte in den gewonen zin van het woord. Het zijn menschen, die zoo nu en dan tezamen komen en dan weer uiteengaan om hi' hun eigen omgeving te probeeren de practijk van hun Christendom te beoefenen. Op zoo'n house-party is dus niet de sfeer van een gewone vergadering ; er heerscht de huiselijke sfeer van .gelijkgezindten en van menschen, die hetzelfde verlangen koesteren. Er komen professoren, studenten, predikanten, doktoren, maar ook zakenlieden, industrieelen, werklieden. Ook van allerlei Christelijke kerken zijn er vertegenwoordigers, Hervormden, Lutherschen, Katholieken, Gereformeerden, Vrijzinnigen.
Opgemerkt wordt, dat alle bijeenkomsten gedurende een weekeinde — wil men een goeden indruk krijgen van het streven der Oxford-groep — bezocht moeten worden, omdat in die samenkomsten één lijn van ontwikkeling loopt.
Uit alle deelen van ons land komen de Oxfordmenschen naar Oosterbeek, voor ieder weekeinde ongeveer 500, tezamen ongeveer 1000. Er zijn er ook uit Zwitserland, Engeland, zelfs uit Zuid-Afrika.
Onderwijs aan schipperskinderen.
Vergadering van den Centralen Bond van Prot. Christelijke Vereenigingen.
De Centrale Bond van Protestantsch-Christelijke Vereenigingen ter behartiging van het onderwijs aan Schipperskinderen, heeft Zaterdag 4 Januari te Utrecht een algemeene vergadering gehouden.
Oud-minister mr. J. Terpstra, voorzitter van den Bond, wees er in zijn openingsrede, na in het bijzonder welkom te hebben geheeten de heeren P. van Nes Czn., Den Haag, hoofdinspecteur Lager Onderwijs in de 2de hoofdinspectie, en dr. A. van Voorthuijsen, te Utrecht, inspecteur van het Buitengewoon Onderwijs, op, dat de Bond zich van schoolstichting onthoudt. Wel wordt nagegaan, waar afzonderlijk Christelijk Onderwijs voor schipperskinderen wenschelijk is en dit tot dusver verzuimd werd te geven. Daar wondt getracht het initiatief ter plaatse op te wekken. Ook behartigen wij — zeide spreker — de gemeenschappelijke belangen van onze onderwijsinstellingen en vereenigingen bij onze Overheid. Het groote doel van den Bond is, een einde te zien komen aan dien grooten misstand dat ettelijke duizenden kinderen onzes volks geen of slechts gebrekkig onderwijs ontvangen, tot schade van hun geestelijk leven, tot schade daardoor ook voor ons volk. Spreker wekte op in het nieuwe jaar met vereende krachten dien misstand weg te nemen.
Daarna werden enkele mededeelingen gedaan betreffende gevoerde briefwisseling met den Minister van Onderwijs inzake 26 uur dagonderwijs per week in de verplichte vakken voor continuscholen.
In verband met den financieelen toestand van den Bond werd besloten de contributie te verdubbelen.
De heer A. van Brakel te Rotterdam werd als penningmeester herbenoemd.
U.C.S.
Dit is nog een nieuw, zelfs een nog niet geboren letter-trio, dat echter, indien die pogingen tot fusie der Calvinistisohe Studentencorpsen slagen zal beteekenen : de Unie van Calvinistische Studenten. Daartoe is dan noodïg, dat S. S. R. en F. Q. I. en N. D. D. D. elkander vinden. In het orgaan der S. S. R. wordt medegedeeld, dat die fusie, kort geformuleerd, in principe neerkomt op een Unie, omvattende alle studenten, die persoonlijk instemmen met den grondslag.
Die grondslag is Gods Woord zooals dit in de Drie Formulieren van Eenigheid is samengevat. De U.C.S. heeft ten doel om voor haar deel het Calvinistische studentenleven in stand te houden en te bevorderen. In deze doelstelling is drieërlei te onderscheiden, n.l. een religieuse, een wetenschappelijke en een „amicitia-bevorderende" functie.
De U.C.S. heeft afdeelingen aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, aan de Theologische school te Kampen en voorts aan alle openbare Universiteiten en Hoogescholen.
Zoo zou de algemeene basis der nieuwe Unie worden.
Eucharistie.
Eucharistisch Congres. In de Roomsche Kerk spreekt men van eucharistie en eucharistisch congres. Het woord eucharistie is afgeleid van 't Grieksche woord „eucharistia", dat beteekent „dankzegging" (1 Oor. 14 vers 16 ; Matth. 26 vers 27). 't Beteekent eigenlijk lof-en dankgebed, waardoor brood en wijn tot sacrament worden gewijd. Bij Rome is het de naam geworden voor het Avondmaal, dat een offer is geworden, door den priester aan God te brengen. (De Heidelb. Catechismus handelt hier over in Vraag en Antwoord 80).
Men onderscheidt twee deelen : Eucharistie als maaltijd (communie), waaraan ieder kerklid minstens één keer per jaar moet deelnemen (bij voorkeur met Paschen, wat de Roomsche noemt „z'n Paschen houden"), en als offer (mis genoemd, zie Heidelb. Catech.), dat eiken dag moet worden herhaald. Om de twee jaar worden door de Roomsche Kerk internationale congressen gehouden, telkens in een ander land (werelddeel), tot bevordering van eerbied voor de eucharistie (Mis).
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 januari 1936
De Waarheidsvriend | 10 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 januari 1936
De Waarheidsvriend | 10 Pagina's