WAT DE PERS TE LEZEN GEEFT

Geen heropening van de Schoolstrijd
In het Correspondentie blad, orgaan van de Vereeniging van Christelijke Onderwijzers enz., schrijft 't H. :
»In een vergadering te Apeldoorn heeft Zijne Excellentie Minister Oud gesproken over de moeilijkheden bij de bezuiniging op onderwijs Met klem heeft hij gevraagd : »Laat toch de Schoolstrijd in onze dagen niet opnieuw ontbranden*.
Naar 't mij voorkomt, is de Ministerieele waarschuwing vooral gericht tegen het Bijzonder Onderwijs en ziet ze op de concentratie, die in vergelijking met de opheffing der Openbare Scholen te weinig resultaat levert.
Met de Ministerieele uitlating op zichzelf genomen, zijn we het eens, maar in verband met de concentratie moet men er toch rekening mee houden, dat om „des lieven vredes wille" geen dingen gebeuren mogen, waardoor de vrijheid van ons Christelijk Onderwijs, het na moeilijke jaren verkregen hooge goed, zou aangerand worden.
Daarom voelen wij ons gedrongen, daarover te schrijven in deze dagen, nu de Staatscommissie, die men reeds „Bevredigingscommissie" heeft ge­noemd, haar werk gaat beginnen.
Een van de voornaamste dingen, waarop we willen wijzen is dit, dat men bij de concentratie niet alleen maar telle.
Dat tellen, dat funeste tellen, heeft al zoovéél bedorven. We zullen er verder over zwijgen, maar we vragen van hen, die aan de concentratie toe zijn : Weegt en telt niet alleen".
Daarvoor is noodig, dat men de plaatselijke situatie kent, dat men vooral nagaat: „Wat gaat er gebeuren, als hier of elders een school verdwijnt". „Waar blijven die leerlingen, béter nog, waar moeten ze blijven, waarop zijn de ouders aangewezen ? " Dat is nog wat anders dan de vraag : „Waar kunnen met groote opofferingen en moeilijkheden de leerlingen blijven ? " Die laatste vraag is theorie. Men zij practisch ! Het kennen van de kaart, niet het potlood, dat domweg schrapt, hebben we noodig. Niet alleen tellen, maar vooral wegen !
Moge de Commissie daarmee rekening houden, want dat alleen zal mogelijk maken dat de wensch van den Minister niet een vrome wensch wordt. Het gaat dikwijls om scholen, die lang vóór de Pacificatie met groote opoffering ontstonden en wier groote waarde niet door tellen of meten, maar door een zuiver wegen bepaald kan worden«.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen