STAAT EN MAATSCHAPPIJ

Men weet niet, waarover men zich tegenwoordig meer moet verbazen óf over het gemis aan verantwoordelijkheid, öf over de oppervlakkigheid van sommige leidslieden, die zich geroepen achten om ons volk in de hoogst ernstige tijdsomstandigheden, te midden waarvan wij leven, van politieke voorlichting te dienen.
Zooals wij nog onlangs schreven, worden de Kamerverkiezingen, die het volgende jaar zullen plaats hebben, door velen met zorg tegemoet gezien.
Vooral is het de onzekere toestand, ten gevolge van het aanhouden der economische en sociale moeilijkheden, die daartoe aanleiding geeft.
Het staat toch vast, dat de revolutionairen, zoowel van rechts als van links, bij de verkiezingen geen enkel middel onbeproefd zullen laten, om die groepen der bevolking, die het zwaarst door de tijdsomstandigheden zijn getroffen, op hun hand te krijgen, ten einde deze als hulptroepen te gebruiken om eigen positie in de nieuwe Kamer zoo sterk mogelijk te maken.
Aan deze revolutionairen worden nu hand-en spandiensten verleend door al die volksvoorlichters, die, om wat reden ook, zich met den tegenwoordigen gang van zaken niet kunnen vereenigen.
Zij vragen zich daarbij niet af, welke de gevolgen zullen zijn van dit optreden en of dit optreden ook te verantwoorden is, of wel, of zij de zaken ook juist inzien ; één ding is slechts voor hen noodig, en dat ééne is, dat het Kabinet— Colijn na afloop der verkiezingen zoo spoedig mogelijk verdwijnt.
Daarbij is men dan nog zoo naïef om te meenen, dat, wanneer maar eenmaal het Kabinet-Colijn is afgetreden en door een ander is vervangen, de zaken er veel gunstiger voor zullen staan dan op het oogenblik het geval is. Voor de revolutionairen hebben zij geen vrees. Van deze is niet zulk gevaar te duchten als van het tegenwoordig Kabinet.
Gelukkig zijn er onder ons volk nog groote groepen, die de zaken anders inzien, die er zich ten volle rekenschap van geven, dat in de ernstige tijden, welke wij doormaken, het vóór alles noodig is dat de toestanden ook op politiek ter­ rein zich rustig en normaal ontwikkelen en die allerminst behoefte hebben aan proefnemingen, die meer schade berokkenen dan voordeel aanbrengen.
Deze groote volksgroepen zijn nog altijd van oordeel, dat het een ramp voor ons land. zou zijn wanneer 's lands zaken uit handen zouden worden genomen van dr. Colijn.
Dit moet dan ook niet, en door een eendrachtig optreden is dit in Gods gunst ook te voorkomen.
Maar dan moet ook een ieder, die gesteld is op handhaving van de orde en van het gezag, van nu af aan zijn beste krachten geven om ons volk in de goede banen te leiden, opdat het zoo straks niet in excessen uitbreke.
Ons Gereformeerd volk ga daarbij vooraan, wetende, dat God machtig is om de zwakke pogingen, die in Zijn kracht worden aangewend, met Zijn zegen te bekronen.

LEERZAAM MAAR DROEVIG
In de bladen kwam in het begin van deze maand een bericht uit Frankrijk voor, waarin enkele cijfers werden medegedeeld over den loop der bevolking in dat land in de jaren 1934 en 1935. Uit deze cijfers blijkt een geboortetekort over 1935.
Het bericht luidt:
»Volgens de statistieken zijn in Frankrijk in 1935 gesloten 284604 huwelijken, tegen 298142 in 1934 ; het aantal geboorten bedroeg 638881, tegen 677.365 in 1934. Terwijl 1934 een geboorteoverschot van 42.840 bracht, is voor 1935 een geboortetekort berekend van 19476. Het cijfer voor de huwelijken is van 14.2 tot 13.6 per duizend inwoners gedaald, het geboortecijfer van 16.1 tot 15.2, het sterftecijfer is gestegen van 15.1 tot 15, 7«.
Deze op zichzelf dorre cijfers hebben toch een beteekenisvollen inhoud.
Zij toonen aan, dat het sterftecijfer in Frankrijk het geboortecijfer overtreft. En aangezien het geboortecijfer sinds jaren in dat land laag is, wordt het platteland ontvolkt en doet zich het geval voor, dat boerderijen worden verlaten en zelfs heele dorpen zijn ontvolkt.
Het gevolg van dezen gang van zaken is, dat Frankrijk een toevoer van bevolking behoeft, die het dan ook inderdaad ontvangt, doordat zich in dat land vreemdelingen uit alle werelddeelen vestigen.
Dat onder deze vreemdelingen, die zich in Frankrijk vestigen en daar genaturaliseerd worden, ook heel wat roerige elementen schuilen, is duidelijk gebleken bij de laatste verkiezingen voor het parlement, toen de Communistische stemmen met sprongen omhoog gingen en ook de Sociaal Democraten een belangrijk aantal stemmen meer hadden te boeken.
Zoo gaat de innerlijke kracht van het Fransche volk verloren als een gevolg van de kwade daad der kinderbeperking.
Ook hier blijkt de waarheid van het Schriftwoord, dat de werkers der ongerechtigheid zijn gevallen.
Frankrijk geeft een leerzaam, maar droevig voorbeeld aan allen, die lust hebben aan het kwade.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen