VERLANGEN NAAR HUIS

’k Verlang naar hiüs, o Vorst des levens! Neen, deez' aard behaagt mij niet. Niets vermag mij rust te geven. Tot ik U geheel geniet.

’k Verlang naar huis , o God der liefde ! Mijn begeeren wordt tot pijn. Gij, die slaat, maar nimmer griefde. Wanneer zal ik bij U zijn ?

’k Wacht er op, o God der trouwe ! Op Uw Woord mij toegezegd. Dat alléén is 't, waarop ik bouwe: 'k Krijg straks, wat Gij mij hebt weggelegd.

[Catech. Zondag I].

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen