MANKE MURK

Met toestemming uitgever J. H. Kok te Kampen
Hoe kon dat ? Och, wellicht, dat zij hier zelf ook geen verklaring van had kunnen geven, maar het kwam werkelijk door den invloed, die er onbewust van Murk uitging. Die óók nooit iets teruggaf, wanneer hij op hatelijke wijze werd toegesproken, en die op zijn beurt dit weer geleerd had van Hem, die eenmaal sprak : „Leert van Mij, dat ik zachtmoedig ben en nederig van harte." , Die, als Hij gescholden werd, niet wederschold en als Hij leed, niet dreigde, maar het overgaf aan Dien, die rechtvaardig oordeelt." En die het in dezen weg van vernedering en schijnbaar verlies won van al Zijn vijanden, zooals allen dit doen, die „Zijne" voetstappen drukken.
„De juffrouw is niet meer te spreken, " klonk het weldra schamper, gevolgd door een spotlach van de zijde dergenen, die hiermede instemden, en nog al eens hielden van een klein opstootje, doch vrouw Kalma liet zich ook daardoor niet uit haar tent lokken. Alleen gaven de woorden der buren haar stof tot nadenken. Wel was het weduwkleed lang, en het zou maar kort meer duren misschien of diezelfde tongen zouden nog heel andere dingen durven spreken, terwijl één woord voldoende was, om een vlek op haar kleed te werpen, zooals door één vonk een groote verwoesting kan worden aangericht.
„Scheelt er iets aan ? " vroeg Murk, toen hij dien avond, thuis gekomen, zijn kostvrouw heel anders vond als gewoonlijk. Daarop kwam haar verhaal. Niets verzweeg zij. Ook niet de dubbelzinnige woorden, mede aan zijn adres gericht. Murk luisterde tot zij uitgesproken was, en hij even kalm en opgewekt als altijd ging vragen, wat zij nu wilde. Ja, daarover was al den ganschen middag door haar nagedacht.
Natuurlijk de gebroken ruit op haar kosten herstellen laten, was het eerste wat zij deed. Doch deze mededeeling had zij de betrokken buurvrouw al gedaan en daardoor scheen haar toorn nog meer opgewekt. „Men kon wei zien hoe het bij vrouw Kalma d'r aan zat, " had zij gezegd, en daar toen smalend aan toegevoegd, dat men maar „rijk uit was, met een „koopman van alles" in huis te hebben".
„Wil ik dan ook liever hier weg gaan ? " vroeg Murk, en keek daarbij om zich heen alsof hij op staanden voet wilde opstappen.
„Waar ging je dan heen? " was haar wedervraag.
„O, dat weet ik zoo aanstonds niet, maar in elk geval naar een plaats, waar ik niemand in den weg leef."
„Zou er dan wel ergens zoo'n plaats te vinden zijn ? "
„Zie je de wereld nu opeens zóó slecht aan, vrouw Kalma ? " vroeg Murk.
Me dunkt het zoo, en ik meen, dat de bijbel er niet veel beter over spreekt. Wat doe ik de menschen ? "
’t Was de eerste maal, dat vrouw Kalma den bijbel noemde. Verwonderd keek Murk haar aan.
„Heb je dan in den bijbel gelezen ? "
„Dat mag ik toch zeker wel doen ? Daar zijn zooveel jaren voorbijgegaan, waarin hij voor mij een gesloten boek was. En daar heb ik gelezen, dat „alle menschen van God afgeweken zijn en onnut geworden en dat er niemand is die goed doet, ook niet tot één toe." 't Is. heel erg, zooals het daar staat, 'k Heb er een papiertje bij gelegd, om het te kunnen onthouden, waar het is. Kijk, daar heb je het: „Hun keel is een geopend graf; met hunne tongen plegen zij bedrog, slangenvenijn is onder hunne lippen; welker mond vol is van vervloeking en bitterheid; hunne voeten zijn snel om bloed te vergieten, vernieling en ellendigheid is in hunne wegen, en den weg des vredes hebben zij niet gekend ; daar is geen vreeze Gods voor hunne oogen." Dat staat hier en hoe ouder ik word hoe meer ik leer inzien, dat hiermede niets te veel is gezegd."
„De bijbel zegt altijd precies zoo het is, omdat hij de waarheid spreekt, " zei Murk. „Geen photograaf, die zulk een gelijkend portret van een mensch kan maken als de H. Schrift zijn innerlijk beeld weergeeft. Maar dit behoeft zoo niet te blijven."
„Wat bedoel je daarmee? "
„Dat de Geest van God machtig is dat beeld te herscheppen, waardoor het Godsbeeld in hem weer vernieuwd wordt en Christus in hem een gestalte krijgt."
„Maar hij blijft daardoor toch zeker even goed een verloren mensch ? "
„Een zondaar blijft hij, en de strijd tegen die oude, booze natuur, waar de bijbel van spreekt, blijft ook, maar hoe meer hij door den Geest van God geleid wordt en onder Zijn heerschappij komt, hoe meer hij de zonde leert afsterven, om in nieuwigheid des levens te wandelen."
„'t Is niet gemakkelijk, vindt je wel ? "'
„Daarvoor is het dan ook een strijd, maar in de kracht Gods zijn wij vooruit zeker van de overwinning."
„’k Heb dit nooit zoo goed geweten als tegenwoordig. Als buurvrouw mij een maand of wat tevoren dat alles gezegd had, wat ik nu zoo af en toe door de gesloten deuren en vensters opvang, dan was ik zeker naar buiten gestormd, om haar ongemakkelijk onder handen te nemen, en misschien was het dan wel eens niet bij woorden gebleven, maar het heeft mij wel wat gekost en ik ben dat nóg niet te boven."
„Die zichzelf overwint is stérker dan die een stad inneemt, " zei Murk. „In elk geval kom je met zwijgen het verst en heb je daar vrede bij. In den handel is het ook niet altijd even gemakkelijk, en soms krijg je heel wat te hooren en moet men niet minder verdragen, maar ik heb geleerd dat alles over te geven in de hand Gods en van Hem eiken dag te vragen de wijsheid, die ik noodig heb, en nog nooit heeft mij dit berouwd".
„Je bent heel anders dan ik. Ik heb een opvliegende natuur en alles wat mij in den weg stond, sloeg ik altijd aan kant. Nu merken zij hier wel, dat ik anders wil, maar ze maken het mij des te moeilijker".
„Maar dacht je dan werkelijk, dat aan manken Murk niets meer te verbeteren viel ? " vroeg hij miet iets eigenaardigs in zijn oog. „Ik geef je de verzekering, dat men voorheen mij ook niet verkeerd behoefde aan te komen. Was het niet met daden, dan gaf ik gewoonlijk met het woord rijkelijk terug, wat men tegen mij misdeed, en soms kan een woord nog méér pijn doen dan een vuistslag. Doch de Geest van God is machtig uit elk vat ter oneere een vat ter eere te maken en elk karakter weet Hij wel te hervormen en om te buigen naar Zijn wil".
(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen