MANKE MURK

Met toestemming uitgever J. H. Kok te Kampen
„Dacht je niet, dat ik daar te oud voor was, Murk ? Jongen, om een boom, die jaren lang scheef gegroeid is, recht te buigen, dat beteekent wat".
„Maar je bent geen boom, die zelf niets in te brengen heeft en willoos zich aan de krachten of de speling van de natuur hebt over te geven. Je bent een mènsch, die van God gave en kracht kreeg, welke, indien geheiligd, in dezen strijd kunnen stellen. Daarom is een mensch nooit te oud, om bekeerd te worden."
„Je kon wel een dominé wezen. Murk.'" „Daar ben ik veel te dom voor, maar alles wat ik weet, heb ik uit het Boek, en dat kan ik gelukkig lezen. Och, de zaak is anders zoo eenvoudig, vrouw Kalma. Door het geloof worden wij één met Christus en weten wij, dat we Hem eeuwig toebehooren, zoodat niets ons van Hem scheiden kan. En als wij dat weten en daarin leven, kunnen wij van deze wereld heel wat verdragen".
„Wat zou je dan in mijn geval doen ? " „Buurvrouw stil laten praten en de eerste de beste gelegenheid aangrijpen, om haar een dienst te doen. Je zult zien hoe verlegen zij daaronder wordt en niet weet hoe het te hebben."
„Je bent een wonderlijke vent; weet je dat wel ? "
„Dat hebben de menschen mij honderden malen gezegd, en zal óók wel zoo blijven, maar Ik heb dit alles niet van mij eelt, alleen door de genade Gods ben ik, wat ik ben."
Nog lang werd gesproken, 't Zaad des Woords, , in het hart van vrouw Kalma uitgestrooid, was gevallen als in een toebereide aarde en waar het vruchten kon voortbrengen, doch zonder dat èn hij die zaaide èn zij die dit in haar opving nog beseften, hoe de Geest des Heeren in dit alles werkte. Eerst later werd dit voor het bewustzijn van beiden duidelijk, evenals de overtuiging, dat dit eens begonnen Godswerk óók voleindigd zou worden.
’t Was al stil in de straat toen vrouw Kalma werkelijk zóó gekalmeerd was, dat zij zich ter ruste kon begeven. Evenwel, met het vaste voornemen, om in deze buurt niet te blijven wonen, zoodra zich maar een geschikte gelegenheid voordeed haar huisje te verkoopen. Maar niet minder ook met de begeerte, om Murk bij zich in huis te houden, wat dan ook door kwaadsprekende tongen gezegd mocht worden. Was het al niet bewezen, dat zijn tegenwoordigheid hier in huis zegen bracht ? Wat had er bij haar zelf reeds een verandering plaats gegrepen gedurende den korten tijd, dat hij onder haar dak was komen inwonen, en hoe gevoelde zij, dat hij iets bezat wat zij miste en waar haar hart tóch zoo naar verlangde, omdat het haar gelukkig kon maken.
Murk was nog iets anders dan godsdienstig ; hij was vroom, en dan niet alleen in den mond, maar écht. Zonder dat hij d'r zelf erg in had. Heel gewoon, omdat het bij hem. lééfde. Daar moest zij méér van weten en ook meer van ontvangen. Murk weg, dat stond bij haar gelijk met een terugkeeren in de donkerheid en de verlatenheid en de verlegenheid, waar zij zoo lange jaren in geleefd had, onder zich daar rekenschap van te hebben willen geven, omdat het aan haar hart geen vrede bood. Maar nu zij oog kreeg voor de onzienlijke dingen, nu datgene, wat haar voorheen dwaasheid leek, bekoring kreeg en hier een wijd veld zich opende vol van allerlei blijde verrassingen en troostvolle ervaringen, nu zou zij hem niet gaarne willen missen, die het middel in de hand des Heeren was, om haar op dezen weg te brengen, en in al zijn eenvoud als leidsman te dienen.
Zij begreep, dat de strijd nog komen zou. Al die hatelijke aanvallen van schimpende geburinnen vonden hoofdzakelijk hun grond in de geestelijke omkeering, welke bij haar plaats greep. Men begon iets te begrijpen en de kibbelpartij van dezen middag versterkte in dit gevoelen. Gods Geest was bezig met Zijn levensadem door dezen dorren hof te blazen en in deze nauwe straat, waar de zon ternauwernood kon binnen dringen, iets van het hemelsch licht te doen vallen, dat nooit meer wordt uitgedoofd. Maar juist daardoor zou het verzet komen van de zijde dergenen, die de duisternis liever hadden dan 't licht. Men zou het haar hier lastig maken. Men zou waarschijnlijk met haar gaan spotten, zooals Murk menigmaal een voorwerp van spot wasi bij degenen, die niets bleken te verstaan van de hoogere dingen en alleen aan hun vijandschap hiertegen wisten lucht te geven. En dan zou zij moeten zwijgen. Dan zou zij, als de gelegenheid zich aanbood, aan diezelfde menschen moeten trachten een dienst te doen. Zooals de Heiland het bevolen had in dat: „Hebt uwe vijanden lief, zegent ze die u vervloeken, doet wel degenen die u haten, en bidt voor degenen die u geweld aandoen en u vervolgen". En zooals Murk dat ook deed, waardoor zijn vijanden soms zoo met hun eigen houding verlegen werden.
En dan kwam daar nóg iets bij. 't Was wonderlijk hoe de kinderen aan Murk hingen. Vanaf Jan, den oudste, tot kleine Baje, die door haar onvoorzichtigheid dezen dag de aanleiding tot dien burentwist was geweest. „Ik kon het eerlijk waar niet helpen, " snikte zij, toen moeder hem vertelde, hoe zij de vensterruit bij buurvrouw had ingeworpen, „'k Zal den bal tegen den muur gooien, maar kwam meteen te struikelen, en toen vloog hij door het raam, " — en Jan had daarop zijn jongste zusje in bescherming genomen, door te zeggen, dat buurvrouw een vorig jaar tijdens de schoonmaak zelf met den boender een gelijk ongeluk had gehad en zij toch zooveel ouder was dan kleine Baje. Hij wilde uit zijn spaarpot wel bijpassen, als zij de schade alléén niet betalen kon. Maar toen kwam Murk met een ander voorstel, „'k Weet beter raad, " zei hij, „wij doen stuiver bij stuiver en betalen met elkaar." En de daad bij het woord' voegende haalde hij de „pong", die heel zijn handelscapitaal voor dezen dag borg, uit zijn zak, maakte den knoop los en grabbelde uit het vele kleingeld vijftig Cent bijeen, als bijdrage in het geleden verlies.
(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen