Rondblik buiten de Grenzen

Over de Abessijnsche tragedie, die zoo langen tijd het onderwerp van bespreking is geweest, wordt de laatste dagen zoo goed als niet meer gerept. De dagblad-redacties hebben de foto's van den Negus, die de laatste maanden steeds bij de hand werden gehouden, opgeborgen. Mogelijk, dat ze bij een historisch overzicht nog eens dienst kunnen doen, maar in de rubriek „actueele platen" hooren ze niet meer thuis.
Dat wil echter niet zeggen, dat de schijnbaar met zooveel succes bekroonde overval op een practisch weerloos Volkenbondslid door de overige Volkenbondsstaten reeds vergeten zou zijn. Voorzoover het niet het schreeuwend onrecht dat dier plaats gegrepen heeft is, dat het geweten der Mogendheden onrustig houdt, dan is het toch in ieder geval het eigenbelang dat eischt dat de nieuwe internationale situatie onder de oogen gezien wordt. Uit het feit, dat het Abessijnsche „conflict" verloopen kon, gelijk het verliep, moeten consequenties getrokken worden.
We gelooven, dat het „Politiek accoord tusschen Oostenrijk en Duitschland", waarvan Zaterdag j.l. de onderteekening plaats vond, met name voor Duitschland als zoo'n consequentie gezien moet worden.
Wat dit politiek accoord inhoudt ? Laten we voor onze lezers even het communiqué overschrijven, dat door den Duitschen minister van propaganda, dr. Göbbels, Zaterdagavond om 9 uur voor de Duitsche zenders werd voorgelezen: »In de overtuiging den Europeeschen vrede een waardevolle bijdrage te leveren en ten volle het belang der beide Duitsche staten te dienen, hebben de Duitsche Rijksregeering en de Oostenrijksche Bondsregeering besloten, haar betrekkingen weder normaal en vriendschappelijk te maken. 1. In den zin der verklaring door den führer op 21 Mei 1935 afgelegd, erkent de Duitsche Rijksregeering de volle souvereiniteit van Oostenrijk. 2. Elk der beide regeeringen beschouwt de binnenlandsche politiek van de andere, hierbij inbegrepen het nationaal-socialisme in Oostenrijk, als iets wat het betrokken land zelf aangaat. 3. De Oostenrijksche regeering zal haar politiek in het algemeen en in het bijzonder haar politiek jegens het Duitsche Rijk, zoodanig leiden, dat hieruit blijkt, dat Oostenrijk zich als een Duitschen staat beschouwt. De protocollen van Rome van 1934 en uitgebreid in 1936 en de verhouding van Oostenrijk tot de Romeinsche en Hongaarsche regeeringen worden hierdoor niet aangetast«.
Het moet erkend worden, dat dit accoord een gunstigen indruk maakt. Vooral als men rekening houdt met de weerzinwekkende propaganda welke voorheen vanuit Duitschland in Oostenrijk voor het nationaal-socialisme gemaakt werd, en met de herhaaldelijk uitgesproken vrees dat Hitler Vandaag of morgen pogingen in het werk zou stellen om Oostenrijk met huid en haar in te slikken. Een vrees, die trouwens door Hitler's werk „Mein Kampf" meer dan gerechtvaardigd was.
De vraag rijst, wat tot deze gewijzigde houding aanleiding heeft gegeven. En dan komen We terug op hetgeen we boven schreven. Men zal zich herinneren dat Mussolini, na den gewelddadigen dood van Dolfuss, te kennen heeft gegeven dat hij niet zou dulden dat Oostenrijksch zelfstandigheid werd aangetast, welke bewering hij kracht bijzette door het zenden van troepenversterkingen naar den Brenner pas. En nu Duitschland en Italië, vooral na het Abessijnsche „conflict", steeds meer op samenwerking zijn aangewezen, zou het te verklaren vallen dat Italië er prijs op stelde dat Duitschland met de vingers van Oostenrijk zou afblijven. Vast staat in ieder geval dat het nieuwe Duitsch-Oostenrijksch accoord onlangs door Schuschnigg èn Mussolini tijdens het jongste onderhoud — waarover toen niets bekend werd — is voorbereid.
Hoe dit zij : het is te hopen dat de gesloten overeenkomst inderdaad zal zijn wat de Oostenrijksche bondskanselier er van verwachtte : »Een kostbare bijdrage tot de consolidatie van den vrede in Europa.
Over de geheime methoden, welke het Derde Rijk er op na houdt om , Staatsgevaarlijke" personen uit den weg te ruimen, is zoo af en toe al wel eens wat uitgelekt. Uiteraard was het evenwel niet veel dat ons hieromtrent ter oore kwam. En dan is het ook altijd nog voorzichtig om mededeelingen over geheime staatspolitie e. d. met eenige reserve te aanvaarden, omdat zelden het juiste bekend wordt. Nu zijn echter van betrouwbare zijde feiten aan het licht gebracht omtrent de Gestapo, die het misdadige van deze Duitsche Geheime - Staats - Politie klaar voor oogen stelt.
De procureur-generaal van het ressort Zurich heeft, met toestemming van het Zwitsersche departement van Justitie, namelijk een communiqué gepubliceerd omtrent een voorgenomen aanslag op den Duitschen oud-kanselier dr. Brüning. In verband daarmede werd een zekere Heinrich Muller, die ook bij de Nederlandsche politie niet onbekend is, aan een verhoor onderworpen. Hij gaf tegenover den Zürichschen rechter van instructie toe, langen tijd een dubbel spel te hebben gespeeld. Hij was tegelijk lid der Gestapo en vertrouwensman der Katholieke Actie. Muller was in het bezit van vier valsche paspoorten en had ongeveer heel Europa tot arbeidsveld. Toen hem het vuur na aan de schenen werd gelegd, erkende hij zich bezig te hebben gehouden met een persoonlijkheid (Brüning) die „unschadlich" moest worden gemaakt.
Het is duidelijk, wat hier onder „onschadelijk maken" moet worden verstaan. Dr. Brüning was ter dood veroordeeld. En als z.g.n. vertrouwensman van de Katholieke Actie was het Muller mogelijk om tot den oud-kanselier, die in een Katholieke kliniek te Zurich verpleegd wordt, door te dringen.
Müller's medewerkers hadden reeds eenige malen het terrein trachten te verkennen. Muller zelf zit op 't oogenblik in Nederland in preventieve hechtenis. Het schijnt niet mogelijk, hem naar Zwitserland uit te leveren. Vandaar ook dat Muller, toen hij hier door den Zürichschen rechter van instructie gehoord werd, alle schuld op zich nam. De in Zurich gearresteerden kunnen dan zeggen onschuldige figuranten te zijn...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen