Rondblik buiten de Grenzen
In een dictatoriaal geregeerd land is er maar één man, die openlijk de volksgunst mag genieten : de dictator zelf. Als zijn medewerkers door hun daden wat al te veel op den voorgrond treden, en zoodoende een zekere populariteit dreigen te verwerven, moeten ze opgeborgen worden. Voor hoogvliegers is daar geen plaats. Die worden op het juiste moment gekortwiekt.
We hebben dat, om maar een enkel voorbeeld te noemen, heel duidelijk gezien in Italië. De destijds zeer populaire vlieger Balbo, werd vanuit de regeeringskringen te Rome „bevorderd" tot gouverneur van Lybië, en de als bekwaam bekend staande minister van buitenlandsche zaken, Orandi, werd als ambassadeur te Londen benoemd, toen hij in Geneve wat te zelfstandig optrad naar het oordeel van den Duce.
En nu wordt gemeld, dat Mussolini ontevreden zou zijn over Umberto, den Italiaanschen kroonprins. Het gerucht gaat dat Umberto er niets voor zou gevoelen om later slechts symbolisch over Italië te regeeren. En bij het bezoek, dat de Italiaansche kroonprins in verband met de Olympische Spelen aan Berlijn bracht, is hij schijnbaar wat zelfstandiger opgetreden dan de Duce wenschelijk acht. Umberto werd door de autoriteiten van het Derde Rijk zeer hartelijk ontvangen. Zelfs had hij een onderhoud met Goering en nam hij deel aan het diner, dat de Führer den buitenlandschen vorstelijken personen heeft aangeboden. Nu, dat lijkt voor een kroonprins van een dictatoriaal geregeerd land toch wel wat aanmatigend.
Vanuit Berlijn wordt gemeld, dat Von Ribbentrop, buitengewoon gezant van Duitschland, benoemd werd tot ambassadeur van Londen. Ondanks zijn vrij jeugdigen leeftijd — Von Ribbentrop is 46 jaar —, heeft hij voor het Derde Rijk reeds belangrijk diplomatiek werk verricht. Zijn naam werd vooral genoemd in de eerste dagen van het Nationaal Socialistisch bewind. Von Ribbentrop was het, die de samenspreking tusschen Von Papen, Von Hindenburg en Hitler, waar de benoeming van Hitler tot rijkskanselier werd voorbereid, tot stand wist te brengen. Daarom heeft de Führer aan Von Ribbentrop groote verplichtingen. Bovendien stond Von Ribbentrop aan het hoofd der Duitsche delegatie, die er in Juni 1935 dn slaagde een Engelsch-Duitsch vlootverdrag te sluiten.
De benoeming van Von Ribbentrop tot ambassadeur te Londen is ongetwijfeld eervol. Maar dat hij uit het diplomatieke centrum te Berlijn verwijderd wordt, geeft toch te denken.
Het is nu reeds meer dan vijf weken geleden, dat de Spaansche burgeroorlog ontbrandde, maar er is nog geen uitzicht op een beslissing. De oorzaak ligt natuurlijk in het feit, dat men eigenlijk niet met een binnenlandsch oproer te doen heeft, doch met een krijg, die, wat tactiek en strijdmiddelen betreft, het aanzien van een oorlog heeft. De Nationalisten hebben de beschikking over bekwame officieren en wapens van het leger en weten daarom met succes stellingen op te bouwen, aanvallen voor te bereiden en tendentieuze berichten te verspreiden. Vrijwel de heele staf van het Spaansche leger behoort tot de opstandelingen, die zich daarom sterk voelen tegenover ongeoefende burgerstrijdkrachten, zooals het leger der roode regeering die zooveel telt. Maar daar staat weer tegenover, dat de regeering toch altijd nog officieel aan het hoofd der Spaansche republiek staat. En als zoodanig heeft ze de beschikking over connecties en organen, die de opstandige groepen moeten missen. Men zegt, dat de regeering het goud-kapitaal dn handen heeft en daarom den strijd nog lang vol kan houden. De toevoeging: „en op den duur ook zal winnen", laten we voorzichtigheidshalve maar voor rekening van den berichtendienst der Spaansche regeering ! Men heeft overigens aan beide zijden voldoende reden om deze eenmaal aangevangen kamp vol te houden tot het bittere einde. Zoowel door de Nationalisten als door de burgerlijke regeeringstroepen wordt met een hartstocht gestreden, als den warmbloedigen Zuiderling eigen is. En dat „onheilige vuur" zal niet gedoofd zijn zoodra de burgeroorlog noodgedwongen beëindigd is. Men vergete niet, dat hier burgers van één land de wapens tegen elkaar opgeheven hebben. En als de overwinning door een der beide partijen behaald is, trekken de strijdende troepen niet, als bij een anderen oorlog, uiteen ; zij blijven als onderdanen van één regeering binnen dezelfde landsgrenzen wonen en werken. En het onbevredigde wraakgevoel zal steeds opnieuw tot een bloedigen broedertwist aanleiding kunnen geven. De strijdende Nationalisten weten, dat hun niets goeds te wachten staat, wanneer ze zouden besluiten den strijd nu op te geven (waartoe ze overigens ook nog allerminst gedwongen worden) en de gewapende aanhangers der roode regeering hebben al evenmin reden om van een overwinnende tegen-partij gunstige verwachtingen voor zichzelf te koesteren. Maar daarmede' is tevens duidelijk gemaakt, dat er voorloopig nog weinig kans is op een rechtsstaat Spanje. De macht zal, ook m beëindiging van den burgeroorlog, het laatste woord blijven spreken.
Moest een vorige week melding worden gemaakt van non-interventie-plannen, die weinig practisch nut beloofden, nu wordt bericht dat er t.a.z. van Spanje interventie-pogingen in 't werk worden gesteld, die wel eens een gunstige werking konden hebben. De minister van buitenlandsche zaken van Uruguay, heeft namelijk tot alle Amerikaansche regeeringen een rondschrijven gericht, waarin hij deze uitnoodigt gemeen schappelijk te streven naar beëindiging van den Spaanschen burgerkrijg. Hij zou daartoe een conferentie willen beleggen om een basis voor een schikking te ontwerpen.
Opmerkelijk en van beteekenis is toet feit, dat Uruguay tot de oude Spaansche landen van Z. Amerika behoort. Ondanks de vrijheidsoorlogen tegen de Spaansche overheersching, bleef toch een gevoel van cultureele verbondenheid met het gewezen moederland behouden. Zou men in Spanje van deze beiangelooze doch verwante zijde misschien een bemiddelingspoging willen aanvaarden en steunen ?
Het is te hopen. Maar ook te verwachten ?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 augustus 1936
De Waarheidsvriend | 10 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 augustus 1936
De Waarheidsvriend | 10 Pagina's