DE GEZELLIGE

En ook : Dirk en z'n moeder en z'n zusters wisten nog wat anders. Vader was binnenshuis, wanneer ze onder elkaar waren, precies tegengesteld aan wat hij buitenshuis was of wanneer ze visite hadden. In den huiselijken kring was hij heelemaal niet aardig en vroolijk. Dan zat hij te brommen en te pruttelen en op allerlei dingen te hakken en te houwen, zóó ongemotiveerd soms, dat het bijna niet te verdragen was.
Dirk wist, dat moeder daaronder leed. Dat de wijze, waarop vader optrad, vaak een beklemming op het gezin legde.
Op een middag had vader weer allergezelligst zitten te vertellen. Dominé was er met mevrouw, en ook eenige vrienden bevonden zich in den kring. Dominé vertelde van een ervaring in zijn vorige gemeente. Dirk zag, dat vader zich al wat onrustig op zijn stoel heen en weer bewoog om ook het woord te nemen. — Nauwelijks zweeg dominé even, of vader nam de gelegenheid waar:
„Ja, maar wat u daar vertelt, dat haalt nog niet bij wat wij hier eens hebben meegemaakt "
Dirk zuchtte zacht. Want nu kwam de historie van de oude juffrouw Van Dobbe, die hij zeker al tien maal had hooren afdraaien. Er werd met groote belangstelling geluisterd. Natuurlijk. Want vader had het woord. En dominé had geen gelegenheid meer om iets in het midden te brengen.
Toen de visite vertrokken was, veranderde vaders gezicht plotseling. Hij was weer de zure en de gemelijke. — Moeder vroeg wat. Zij kreeg nauwelijks antwoord. — Z'n zuster deed Iets wat vader niet aanstond. Weg was alle vriendelijkheid van nog geen vijf minuten geleden. Het scheen, dat vader tijdens de visite al z'n hatelijkheden had opgezouten om die z'n dochter nu toe te voegen.
Kleine broer deed pogingen om op vaders knie te gaan zitten. Maar daar kon niets van komen. Hij stootte hem terug.
„Waarom mag Piet van den dominé nu wel op uw knie zitten, en ik niet ? " pruilde de jongen.
„Ach, ga toch heen ruw af. !" weerde vader bijna
„Aan Piet heeft u zoo'n mooie geschiedenis verteld, dat heeft hij mij zelf gezegd en aan mij vertelt u nooit wat, " hield de jongen vol.
„Wij houden er twee vaders op na, " viel Dirk ineens uit.
„Wat zeg je ? "
't Werd doodstil in de kamer. Moeder verzette zenuwachtig iets op de tafel, dat ook best op z'n plaats had kunnen blijven staan. De zusters keken 'n beetje benauwd.
„Wat zeg je ? " herhaalde vader.
„Dat wij er twee vaders op na houden", zei Dirk weer. „Eén buitenshuis en als er hier menschen zijn, en één binnenshuis als er niemand is. De eene is een en al gezelligheid en de andere "
Dirk toon z'n zin niet voltooien. Hij had al 'n draai om z'n ooren beet. — „Ga de kamer uit, vlegel, " schreeuwde vader hem toe. „Ik zal jou leeren zulke eigenwijze praatjes te verkoopen.. ! Zal je mij de wet stellen ? Mij ?
Dirk ging naar boven, maar niet zonder in de half geopende deur nog eens te hebben geroepen : „en toch is 't waar, wat ik zeg. Voor ons heeft u nooit 'n goed woord !"
Er werd gebeld.
Aan de stem in het portaal hoorde Dirk, wie er was : Christien, 'n dochter van een van de schoolbestuurders. — Hoor, daar kwam ze de kamer in. — Vader sprak. — Heel vriendelijk en hartelijk. — Hij hoorde praten en lachen, en boven alles uit, klonk zijn stem.
„Nu is vader nummer twee weer aan het woord, " bromde hij.
Ze moesten eens alles weten, de menschen, die niet dagelijks met vader omgingen. Die hem niet kenden alleen met moeder en met de kinderen in de huiskamer. Die hem alleen meemaakten in vrienden-of kennissenkring ! Als iemand zich anders voordoet dan hij eigenlijk is, dan noemt men zoo iemand ? Dirk was bang om het woord uit te spreken, 't Ging toch over z'n vader. Maar het drong zich aldoor sterker aan hem op. Zoo iemand was: een huichelaar !
Toen hij nog klein was als z'n broertje, toen had hij alleen maar vreemd gevonden, dat vader bij anderen zoo aardig en gezellig en thuis zoo heel anders wezen kon. Nu hij grooter geworden was, nu zag hij duidelijker dan ooit, dat hij er inderdaad twee vaders op na hield.
En daar waren sommige menschen dan nog jaloersch op.
Hoor nu toch, hoor nu toch, wat ging het weer vroolijk toe in de huiskamer ! Aan welk verhaal zou vader nu weer bezig zyn ?
„Zouden er nog meer van die gezellige vaders op de wereld wezen ? " dacht hij bitter.
Toen Christien weg was, en meneer, die aardige man, nog eens heel hartelijk had gegroet, volgde er boven 'n hevige scène tusschen vader en zoon.
„En toch is het waar....!" bleef Dirk volhouden. „Zooeven, toen Christien er was, heb ik 't zelf nog gehoord. Maar wij komen er niet op aan. Dat is nu eenmaal uitgemaakt. — Piet van den dominee mag uw verhalen wèl hooren, maar onze broer duwt u van u af !"
Vader was heel boos en viel verschrikkelijk uit tegen deze in z'n huis nooit voorgekomen brutaliteiten.
's Avonds in de vergadering van de kiesvereeniging vertelde vader weer de leukste verhalen, en ieder roemde hem om z'n gezelligheid.
Thuis zaten moeder en de kinderen, en al zeiden ze 't niet, ze waren hartelijk dankbaar dat vader tenminste weer eens de deur uit was.
(Overgenomen uit het Zondagsblad van „De Standaard").
J. v. A.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen