Rondblik buiten de Grenzen

Het zal niet zoo lang meer duren of het nieuwe Volkenbondspaleis zal, stevig gefundeerd en fraai van stijl, geheel voltooid zijn. Het is een gebouw van duizend meter lang, opgetrokken uit marmer, met vijf verdiepingen en vele hooge en lange wandelgangen.
Het zal duidelijk zijn, dat we het hier niet, in beeldspraak, over den Volkenbond als instituut hebben, doch inderdaad over de nieuwe huisvesting van den bond, de plaats van samenkomst voor allen, die op internationaal gebied recht en gerechtigheid zoeken te bevorderen !
Anders zou het voorzichtiger geweest zijn om althans over de stevige fundatie maar te zwijgen
Er is het laatste jaar reeds heel wat aan den Volkenbond zelf gerammeld. En hij is er niet zonder ernstige beschadiging afgekomen.
De Abessijnsche kwestie, waardoor Geneve reeds zoo'n gevoeligen knauw gekregen heeft, heeft zich thans opnieuw aan de Volkenbondsgedelegeerden opgedrongen. Dat komt zoo : de secretaris-generaal van den bond heeft van Mussolini de mededeeling gekregen dat Italië alleen dan te Geneve zal verschijnen, wanneer de vertegenwoordigers van Abessynië (behalve de officieele Italiaansche" dan natuurlijk!) niet zouden worden toegelaten. Dit standpunt was te verwachten. Maar het lastige is nu, dat de Negus reeds een Volkenbondsdelegatie had samengesteld. Daarin heeft o.a. de Abbessijnsche gezant te Londen zitting, en volgens den Negus vertegenwoordigt zij de nog steeds bestaande regeering van Abessynië, dat nog slechts voor een derde gedeelte onder controle van Italië zou staan.
Moet de Volkenbond zich, die niet in staat was het aangevallen lid de bescherming te bieden waarop het recht had, nu geheel en al verloochenen ? Moet het de Abessijnsche delegatie buiten de deur zetten, omdat de overwinnaar alleen recht van spreken meent te hebben ? Dat zou natuurlijk gelijkstaan met den befaamden „kolonialen oorlog" van Italië als gewettigd te erkennen. Aanvankelijk scheen het, dat men het inderdaad zou aandurven om op deze wijze de jongste Afrikaansche tragedie te volmaken. Maar toen de Assemblee bijeen kwam, bleven de voor de Italianen gereserveerde zetels leeg. Zoó gemakkelijk was de oplossing dus nog niet geweest. De ex-neutrale mogendheden, waaronder dus ook Nederland, hebben geweigerd te berusten in de voorgenomen schending van het internationale recht. Zij hebben Abessynië den toegang tot den Volkenbond niet willen ontzeggen.
Er is nu een commissie benoemd, die de geloofsbrieven zal onderzoeken. Een Nederlander, mr. Limburg, is daar voorzitter van, en deze heeft voorgesteld het probleem van Abessynië's toelating aan het Hof van internationale justitie te Den Haag voor te leggen.
Men voelt wel, dat van groot belang is of men tot de conclusie moet komen dat er in Abessynië buiten de Italiaansche, practisch geen regeering meer is. Dan kan men immers ook geen geloofsbrieven van zoo'n niet-bestaande regeering erkennen. Maar als de Volkenbond dan wel de geloofsbrieven van de vertegenwoordigers van den Italiaanschen koning en van Ethiopisch' keizer zou erkennen, zouden daarmede de geloofsbrieven van den Bond zelf weer danig worden gedevalueerd !
Het is overigens voor geen tegenspraak vatbaar, dat het prestige van den Bond evenzeer zou dalen, indien Italië zich daaruit definitief terug trok.
Maar komt men met dergelijke opportunistische overwegingen wel ooit verder op den weg die internationaal recht tot einddoel heeft ?
Het kost in dezen tijd wel eenige moeite om ten aanzien van de internationale kwesties optimistisch te blijven. En wie thans over nationale ontwapening (de voor enkele jaren nog zoo geliefde leuze) spreekt, is kennelijk een wereldvreemde idealist ! Zelfs heeft de Fransche premier, Leon Blum, die aangekondigd heeft zelf te Geneve algemeene beperking der bewapening te komen bepleiten, zich de lichte spot van enkele bladen op den hals gehaald.
Nu doet het optimisme van dezen Staatsman soms ook wel erg kinderlijk aan. Al zal het wel een bepaald soort Staatsman-kinderlijkheid zijn! Want wat moet men nu denken van de volgende woorden, die Leon Blum deze week in z'n radiorede uitsprak : »Gedurende drie maanden heeft de regeering belangrijke sociale hervormingen ingesteld. Zij deed dat onder een groote volksbeweging, doch zonder dat de orde op eenigerlei wijze verstoord was«. Blum noemt het blijkbaar geen ordeverstoring, wanneer nu hier, dan elders in Frankrijk, enorme stakingen uitbreken, die de openbare middelen van vervoer lam slaan, wanneer tienduizenden arbeiders tallooze fabrieken bezetten en bezet houden om de inwilliging van bepaalde eischen af te dwingen !
Prachtig-gespeelde naïveteit!
De Spaansche burgeroorlog wordt met nietsontziende felheid voortgezet. Dezer dagen heeft zich een der meest dramatische episodes voltrokken. Na weken van spanning, is de bezetting van Alcazar, het oude bolwerk der Mooren, tot ontploffing gebracht. Twaalf honderd menschen leefden opeengedrongen binnen de muren der belegerde vesting : mannen, vrouwen en kinderen, grijsaards, moeders en kinderen. Het is zonder meer duidelijk, dat deze aan de ergste ontberingen hebben bloot gestaan in deze door de regeeringstroepen omsloten vesting. Mijnwerkers hebben er gangen onder gegraven en er explosiestoffen met helsche machines ingebracht. Een enkel seintje vanuit Madrid was voldoende om het geweldige en eeuwen oude bolwerk de lucht in te doen vliegen. Reeds weken van te voren was deze daad aangekondigd, doch de gevoerde onderhandelingen over vrijen uittocht van de weerlooze vrouwen en grijsaards, hebben tot geen resultaat geleid. Zij hebben het lot van de strijdende groepen gedeeld. Naar men zegt, gaven zij aan den eervollen dood de voorkeur boven overgave.
Intusschen schijnt nog niet het geheele Moorenpaleis, althans wat er na de explosie van over bleef, in handen der regeeringstroepen te zijn gevallen. Op de puinhoopen wordt nog heftig gevochten. Zooals ook reeds in vorige eeuwen om het bezit van het Alcazar gestreden is.
En het is niet het eenigste historische bouwwerk, dat in onzen beschaafden tijd door de krijgvoerende Spanjaarden vernietigd is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen