Rondblik buiten de Grenzen

Middels pers-en radioberichten werd het publiek den laatsten tijd regelmatig op de hoogte gehouden van een luchtrace, welke door een drietal vertegenwoordigers van conourreerende Amerikaansche bladen ondernomen was.
Gedrieën waren de journalisten op 30 September j.l. aan boord van het luchtschip „Hindenburg" van Lakefurst vertrokken, en Maandag is nu de eerste dezer flying reporters, na een reis om de wereld te hebben gemaakt, weer op het vliegveld van New-York neergestreken. Zijn reis heeft ruim 18 dagen geduurd. In dien tijd is het dus tegenwoordig, met gebruikmaking van de moderne verkeersmiddelen, mogelijk om zich rondom de geheele aardbol te begeven. Wat is de wereld toch „klein" geworden, wat zijn alle menschenkinderen toch dicht in elkaar's nabijheid gebracht.
En intusschen wordt in tal van landen alles op alles gezet om zich van de overige wereld onafhankelijk te maken. Op grond van „bloed en ras" of anderszins, wil men zich een eigen afgesloten geheel scheppen, dat in elk opzicht „zichzelf genoeg" zal zijn.
Terwijl, om een enkel actueel voorbeeld te noemen, Nederland worstelt om nieuwe exportmogelijkheden te vinden voor zijn landbouwproducten, houdt de plaatsvervanger van den Duitschen Rijkskanselier een rede, waarin hij berekent hoe heerlijk ver het Derde Rijk het reeds op den weg naar algeheele zelfvoorziening gebracht heeft.
We constateeren deze tegenstelling slechts, zonder in dit verband op de economische oorzaken ervan dieper te bunnen ingaan. Het is echter ook zonder meer duidelijk, dat het streven der Duitsche regeering om ten koste van alles het Duitsche product de voorkeur te geven, niet erg voordeelig is voor de bevolking. De levensmiddelen worden duur en schaars. Of de Duitsche burgers zich zonder mopperen in dezen moeilijken toestand schikken ? 't Is moeilijk om daarover 'betrouwbare gegevens te verkrijgen. Voor „mopperen", wordt den onderdaan van het Derde Rijk trouwens weinig gelegenheid gelaten. Maar in ieder geval heeft Rudolf Hess, in zijn hierboven bedoelde redevoering, die hij ter gelegenheid van de opening van een „Adolf Hitler Halle" te Hof hield, het noodig geacht om een verklaring te geven voor de sobere levenswijze, welke de massa van het Duitsche volk gedwongen is te volgen. „Wij zijn bereid" — aldus Hess — „ook in de toekomst zoo noodig eens wat minder vet, wat minder varkensvleesch en een paar eieren minder te gebruiken, wijl wij weten, dat dit kleine offer een offer beteekent op het altaar van de vrijheid van ons volk. Wij weten, dat de deviezen, welke wij daardoor besparen, aan de bewapening ten goede komen. Ook thans geldt 't parool: „Kanonnen inplaats van boter". Het wordt ons dus nog eens van officieele zijde duidelijk gemaakt waaraan een groot deel van de Duitsche financiën besteed worden
En men kan er zeker van zijn, dat Hitler er niet voor terugdeinzen zal om den eenmaal ingeslagen weg tot het bittere einde te bewandelen. Het nieuwe Duitsche vier-jaren-plan beoogt, den invoer van benzine geheel, den invoer van rubber nagenoeg, en den invoer der producten van landbouw en veeteelt zoo goed als stop te zetten.
Bij de ingebruikstelling van de eerste 1000 Km. van de betonnen „Reichsautobahn" - men hoopt deze in 1940 over een afstand van 7000 Km. gereed te hebben, heeft de Rijkskanselier op sensationeele wijze verklaard „dat Duitschland binnen anderhalf jaar bevrijd zal wezen van den dwang om benzine in te voeren".
Synthetische benzine en synthetische rubber kan Duitschland in voldoende hoeveelheden produceeren. Maar „Ersatz" voor levensmiddelen is moeilijk uit te vinden. Al hoopt men boter te besparen door afgewaaid, onrijp fruit tot marmelade te verwerken en de bevolking aan het eten van walvisschenvleesch te wennen.
En Nederland e.a. kunnen hun zuivelproducten niet kwijt. Inderdaad : de wereld is „klein" geworden........
Ook in ander opzicht dan we bij den aanhef bedoelden.
Toen de Minister-president van België, de heer Van Zeeland, enkele weken geleden, een rede hield, waarin hij zich tegen „politieke bloc-vorming" uitsprak, meenden sommige bladen daaruit reeds te moeten concludeeren dat België zich aan den machtigen invloed van Frankrijk (waar immers een Volksfrontregeering aan het roer is) zou onttrekken ; een invloed, die voor wat de militaire samenwerking betreft, trouwens op bepaalde overeenkomsten gebaseerd is. Had de Belgische premier toen inderdaad reeds de bedoeling om een wijziging van de Belgische internationale politiek aan te kondigen ? Feit is, dat Koning Leopold vorige week in den Ministerraad een rede heeft gehouden, die een diepgaande verandering in België's diplomatieke houding schijnt te beteekenen.
De jeugdige Belgische Koning, die voor het eerst den Ministerraad presideerde, verklaarde namelijk dat , België een zuiver Belgische politiek moet volgen, welke zich plaatst buiten de conflicten van de buurstaten". „ledere eenzijdige overeenkomst verzwakt de positie van België. Ook een defensief verbond, want hoe snel de hulp van een bondgenoot zou kunnen komen na een aanval van een vijand, welke bliksemsnel zou zijn, toch zou België vanaf het begin geschokt zijn".
De Koning wees nadrukkelijk op „het trotsche en vastberaden voorbeeld van Nederland en Zwitserland".
In Frankrijk heeft men deze redevoering nu opgevat als een verbreken van de militaire overeenkomsten, welke er tusschen België en Frankrijk bestaan. Zelfs werd in de Fransche bladen gezegd, dat de Belgische Koning even eigenmachtig was opgetreden als Hitler op 7 Maart, en dat België nu ook uit den Volkenbond zou treden. Dit schijnen echter veronderstellingen te zijn van een land, dat met leedwezen bemerkt dat een bondgenoot zich, zoo noodig, ook zelfstandig wil kunnen verdedigen.
Want de rede, welke Koning Leopold hield, was bedoeld als inleiding tot de besprekingen, welke in den Ministerraad over de voorgestelde versterking van het leger gevoerd zijn. En als zoodanig miste de persoonlijke invloed van den Koning zijn uitwerking niet. Het nieuwe militaire statuut werd door den Ministerraad unaniem goedgekeurd. Het houdt in een verlenging van den diensttijd tot 18 maanden voor de infanterie en tot 12 maanden voor de andere wapenen. Het ontwerp voorziet verder in de motorisatie van de cavalerie en in de uitbreiding van het vrijwilligerssysteem voor technische specialisten.
Waarom de rede van den Koning, die toch in besloten kring werd gehouden, dan openbaar gemaakt werd, wanneer ze niet als een boodschap aan het buitenland bedoeld was ? „Omdat" - zoo luidt de verklaring van België als antwoord op de Fransche suggesties - „omdat Vlaanderen een uitbreiding van het leger niet zou hebben aanvaard, indien de Koning niet de verzekering had gegeven, dat de nieuwe legermacht uitsluitend voor Belgische aangelegenheden zou dienen".
De Belgen, en vooral de Vlamingen, zijn huiverig dat ze door een bondgenootschap met Frankrijk in een oorlog zullen worden gesleept ten bate van Rusland.
Er bestaat immers ook een Fransch-Russisch accoord ?
De met nieuwe macht bekleede bondskanselier van Oostenrijk („ik ben geen dictator", zeide Von Schuschnigg), heeft in een redevoering verklaard dat Oostenrijk nog steeds zijn zelfstandigheid wil handhaven. Voor propaganda van herstel der monarchie zal ook in de nieuwe situatie ruimte blijven.
Dit punt wordt dan ook weer druk besproken.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen