Een ding wist hij zeker.

De oude predikant Flattich uit Zweden, zat eens aan tafel bij den hertog op het kasteel te Stuttgart. Daar de dominee er in zijn eenvoudige kleeding als een boer uitzag, wilde degene, die naast hem zat, een minister, hem eens in 't nauw brengen en zei: „Gij zijt een geleerd man. Kunt gij mij ook met zekerheid zeggen, hoe het den mensch gaat na zijn dood ? Geen mensch kon ons dat nog duidelijk maken en gij zoudt de eerste zijn, die het wist."
„Wel ja", sprak de oude Flattich tot zijn Excellentie naast hem, „Ik weet iets heel zekers." „Ja, maar 't moet zeer zeker zijn, " hernam de minister.
„Jawel, heel zeker, " antwoordde Flattich. De leeraar zag hem strak in de oogen en sprak toen: „Gelooft uwe Excellentie, dat gij na uw dood in de andere wereld nog minister zult zijn ? "
„Neen, natuurlijk niet, dat houdt op."
„Nu, " zei Mattich, „dan weet gij iets zeer zekers omtrent den toestand na den dood. Denk dan maar eens na, wat gij dan wel zijt als gij geen minister meer zult zijn."
De aangesprokene veegde ettelijke malen den mond af en kreeg uit verlegenheid een geweldige hoestbui. Moge 's menschen verlegenheid hier Gods gelegenheid geweest zijn.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen