Rondblik buiten de Grenzen

Ook tijdens de Kerstdagen hebben in Spanje de kanonnen gebulderd en lieten vliegtuigen hun moordende ballast op de menschen neer. Gemeld wordt, dat hier en daar aan het front een „ongestoorde Kerstsfeer" heerschte. Hoewel de wacht positen geen oogenblik verzwakt werden, vereenigden vele soldaten zich zingende om groote haardvuren. Maar van 't front bij Cordova komt de mededeeling, dat de regeerinstroepen driehonderd dooden moesten achterlaten na een verbitterden strijd met de z.g.n. witten.
De strijd om Madrid duurt nog maar steeds voort. Men begrijpt dat de hoofdstad steeds meer een oord van ellende en verschrikking wordt. Na half 7 is alles duister op straat. En binnenshuis zitten de menschen in angstige afwachting van nieuwe luchtaanvallen tezamen. Bij schaarsche verlichting en een sobere verwarming. Want brandstof is nauwelijks verkrijgbaar en duur. De voedselvoorziening is zoo, dat er een distributie is, die voor den hongerdood bewaart, maar meer ook niet.
En onder deze omstandigheden heeft Madrid het Kerstfeest gevierd.
Er zijn de laatste dagen alarmeerende berichten gelanceerd over steun, welke Duitschers aan de legers van Generaal Franco verleenen. Ben vooraanstaand Engelsch blad, de „Times", verzekerde dat men bijna aan alle fronten Duitschers aantreft. Men ziet ze met luchtafweergeschut, kanonnen en vliegtuigen. Te Cadiz zijn vijf divisies Duitsche soldaten met vliegtuigen en luchtafweergeschut aan wal gekomen. In totaal 10.000 man. Meerdere dorpen aan het gevechtsterrein hebben een bezetting, die geheel uit Duitschers bestaat.
Het Engelsche blad vestigt er de aandacht op, dat de regeeringstroepen reeds veel eerder buitenlandsche hulp hebben aanvaard. Had Moscou de Volksfronters niet geholpen —, de strijd zou reeds lang beslist zijn. Het doet niet zooveel terzake wie het eerst de strijdende Spaansche partijen hulp verleende. Beide partijen profiteeren er van ; of moeten we zeggen : worden er door gedupeerd ? Want op deze manier gaat Spanje een schier eindelooze strijd tegemoet. Telkens weer worden nieuwe hulptroepen gezonden. Vanuit Moskou en vanuit Berlijn. Of en in hoeverre deze hulpverleeniag inderdaad een oficieel cachet draagt, kan moeilijk worden vastgesteld. Het is duidelijk, dat een transport van zulke aantallen gewapende manschappen niet buiten de medewerking van de betrokken regeeringen om kan gaan. En dat beteekent voor de internationale verhoudingen een groot gevaar. Daarom heeft Engeland aan Berlijn te kennen gegeven, dat het zenden van vrijwilligers naar Spanje als een zeer ernstige kwestie wordt
beschouwd. De Duitsche ambassadeur te Londen, Von Ribbentrop, heeft persoonlijk Hitler van deze Engelsche boodschap in kermis gesteld.
Het trekt de aandacht, dat Italië in dit verband niet wordt genoemd. Het is immers nog niet lang geleden dat algemeen werd aangenomen dat Franco behalve door Berlijn, ook door Rome gesteund werd. Het schijnt nu echter, dat Mussolini zich teruggetrokken heeft. We wezen er trouwens vorige week reeds op, dat de Italiaansche dictator zich de laatste weken opvallend kalm houdt. Ook gaven we toen reeds de vermoedelijke reden Tian deze stilzwijgendheid aan. Italië doet politieke zaken met Engeland. En Berlijn ondervindt, dat daarbij een dwarszitten van de befaamde non-interventie-politiek niet fortuinlijk is. Het reeds aangekondigde verdrag inzake de Middellandische Zee zal nu binnenkort door Italië en Engeland worden geteekend. Het wordt een z.g, n. „gentlemens agreement", dat een wederkeerige verzekering bevat inzake het handhaven van den vrede, den vrijen toegang en het verkeer op de Middellandsche Zee. Ook wordt er in gesproken over regeling van zekere kwesties, zooals „de Incidenten in de Middellandsche Zee met betrekking tot den Spaanschen burgeroorlog”.
Het Is niet duidelijk, dat Rome en Londen ook in dat opzicht één lijn zouden trekken. Tenzij Mussolini een sprekend staaltje van opportuniteis-politiek zou leveren.
De roering in China, om de gevangenneming van een vooraanstaand Generaal, is weer tot rust gekomen. De betrokken machthebber, Tsjang Kai Tsjek, die door een rebelleerend leger-aanvoerder Sjoe Liang, in arrest was gesteld, is weer vrij gelaten. De straf-expeditie die tegen de opstandige troepen in voorbereiding was, heeft haar uitwerking dus niet gemist. Het had er ook alle schijn van dat de Nankingsche troepen niet zouden zyn teruggetrokken om met Kiam, op te treden.
Het heele zonderlinge gevalletje wordt nu uit „een misverstand" verklaard. De opstandige Sjoe Liang zou bang geweest zijn dat hij ontslagen zou worden. En daarom wilde hij zijn chef vóór zijn. Achteraf verklaart hij „een onopgevoede boer" te zijn geweest, die desnoods de doodstraf verdient. We zullen ons maar niet in dit typisch Chineesche zaakje verdiepen, 't Was ook niet van belang om de internationale beteekenis, die er aanvankelijk aan werd gehecht. De opstandige troepen eischten immers, naar men zich herinneren zal, een straffer optreden tegen Japan. En daarover was Japan weer niet te spreken. Van die zijde is men er ook nu nog niet gerust op of de oplossing niet wat al te makkelijk verkregen werd. Namelijk : of men de opstandige anti-Japansche elementen niet in hun eischen tegemoet gekomen is.
Hoe dit zij : de terugkomst van Tsjang Kai Tsjek is met veel feestvertoon gevierd. Er kwam groot vuurwerk bij te pas. Laten we hopen, dat daarmede het definitieve einde van deze zaak gekomen is.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen