KERK, SCHOOL, VEREENIGING

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.
Beroepen:
te Kamerik G. Alers te Dordrecht — te Giessen-Oudekerk en Peursum H. C. P. M. Wiebosch, cand. te Hilversum — te Rottum-Stitswerd S. L. Hoogebrink, cand. en hulppr. te Vorden.
Aangenomen :
naar Farmsum A. van der Mast, cand. en hulppred. te Bussum — naar Den Haag (als geestelijk verzorger van „Bronovo") H. J. Dijckmeester te Arnhem — naar Delft J. Fokkema te Amstelveen.
Bedankt:
voor Meppel J. H. F. Engel te Alblasserdam — voor Rottum-Stitswerd S. Riemens, cand. en hulppred. te Haarlem-Noord (Spaarndam) — voor Makkum-Cornwerd G. F. D. Locher te Nijega — voor Zelhem (toez.) O. Hulstra te Midwolda — voor Eemnes-Binnen D. Plantinga te Harmeien — voor Sneek Th. A. Hoen te Bussum — voor Zegveld Th. G. Vollebregt te Hoornaar — voor Elim H. J. F. Wesseldijk te Schoonebeek — voor Vaassen J. van Kuiken te Uithuizermeeden.

GEREFORMEERDE KERKEN.
Aangrenomen : naar Opperdoes D. Roest, cand. te Maassluis.

CHR. GEREFORMEERDE KERK.
te Bunschoten Joh. Jansen te Leiden.

Bedankt
Bedankt: voor Nieuw-Vennep A. Dubois te Oud-Beijerland — voor Gouda M. W. Nieuwenhuijze te Franeker.

GEREFORMEERDE GEMEENTEN.
Bedankt:
voor Dirksland H. Ligtenberg te Lisse.

Bevestiging en intrede.
Op Zondag 7 Febr. a.s., te half 3, hoopt cand. E. Schroten, van Hasselt, zijn intrede te doen te Wouterswoude (Pr.), na bevestigd te zijn door ds. H. Schroten, van Suawoude.
Zondag j.l. deed ds. A. H. J. G. van Voorthuizen, overgekomen van Wezep, intrede te Hierden, na des voormiddags bevestigd te zijn door ds. H. A. Leenmans, van Ede, op grond van 2 Tim. 2 vers 19a.
Ds. Van Voorthuizen verbond zich aan de gemeente met de woorden van 1 Cor. 3 vers 11: „Want niemand kan een ander fundament leggen dan hetgeen gelegd is, hetwelk is Jezus Christus". Gesproken werd over: Ie. een geschonken, 2e. een gevonden, 3e. een hecht en _4e. een heilzaam fundament der zaligheid. Deze intreepredicatie werd besloten met: En de God aller genade, die ons geroepen heeft tot zijn eeuwige heerlijkheid in Christus Jezus, nadat wij een weinig tijds zullen geleden hebben, dezelve volmake, bevestige, versterke en fundeere ulieden.
Een hartelijk welkom werd hem toegeroepen
door ouderling J. Brons en de consulent ds. L. van Mastrigt, van Harderwijk, sprak een hartelijke dankzegging uit voor zijn intreepredlking en verzocht aan de gemeente hem toe te zingen Psalm 20 vers 1.
Stelle de Heere ds. Van Voorthuizen ten zegen voor de gemeente van Hierden.

Ds. Joh. W. Groot Enzerink.
Naar "De Ned." verneemt, is de toestand van ds. Joh. W. Groot Enzerink, Herv. pred. te Leiden, die enkele weken geleden voor een operatie in het Diaconessenhuis moest worden opgenomen, goed vooruitgaande. De behandelende geneesheer rekent op een volkomen herstel, al zullen hier nog wel enkele weken mede gemoeid zijn.

Prof. dr. H. M. van Nes.
Naar wij vernemen, is prof. dr. H. M. van Nes, oud-kerkelijk hoogleeraar te Leiden, bekend Zendingsleider in zijn ambtstijd, en niet minder bekend als auteur, ernstig ziek. De hoogleeraar is 75 jaar oud.

25-Jarig ambtsjubileum van ds. A. H. J. G. van Voorthuizen.
Ds. A. H. J. G. van Voorthuizen, die Zondag in Hierden zijn intrede deed, gedacht daarbij dat hij 25 jaar geleden het ambt van Evangeliedienaar aanvaardde.
Aart Hendrik Jan Gerard van Voorthuizen, werd 29 Dec. 1887 te Ede geboren, bezocht aldaar de lagere school en het instituut, daarna het gymnasium te Doetinchem en eindelijk de academie te Utrecht.
7 Jan. 1912 deed de jubilaris zijn intrede te Ameide en Tienhoven, sprekende over 1 Tim. 1 vers 15, na vooraf bevestigd te zijn door nu wijlen zijn broeder ds. J. A. van Voorthuizen, toen Ned. Herv. pred. te Dubbeldam.
Tijdens zijn verblijf in zijn eerste gemeente werd een galerij gebouwd, zoowel in de kerk van Tienhoven als in die van Ameide.
10 Mei 1914 deed ds. Van Voorthuizen zijn intrede te Zegveld en 10 Nov. 1917 te Doornspijk. Tijdens zijn verblijf in Doornspijk werd onder zijn leiding de Ned. Herv. Jongel. Vereeniging „Daniël" daar tot aanzijn geroepen, een nieuw catechisatiegebouw gesticht, en, in vereeniging met de Ned. Herv. Gem. van Oldebroek, het Evangelisatiegebouw „Elim", nabij de legerplaats Oldebroek.
Van Doornspijk ging de jubilaris naar Huizen, waar hij 26 Maart 1922 zijn intrede deed. Tijdens zijn verblijf te Huizen werd daar de tweede Ned. Hervormde kerk gesticht, waarvan 24 Jan. 1924 de eerste steenlegging plaats vond. 7 Jan. 1925 werd deze kerk ingewijd. Verder werd tijdens zijn ambtstijd aldaar de Chr. Kon. Wilhelminaschool den 16den Oct. 1922 geopend en de Chr. Julianaschool 1 Nov. 1922. Een jeugdgebouw, Silo geheeten, werd geopend 8 Juli 1926. Het afscheid van Huizen vond plaats op 11 Juli 1926 in de Oude Kerk.
Den 18den Juli d.a.v. werd intrede gedaan te Nijkerk. 28 Aug. 1927 deed de jubilaris zijn intrede te Rijssen. Ook te Rijssen werd tijdens de ambtsbediening van ds. Van Voorthuizen een tweede Hervormde kerk gesticht. De eerste steenlegging daarvan had plaats op 26 April 1930 en de inwijding op 30 Jan. 1931. Ook werd tijdens zijn verblijf aldaar een interkerkelijke vereeniging opgericht tot stichting en instandhouding van een U. L. O.-school met den Bijbel. Deze school werd 30 Sept. 1929 geopend. 1 Sept. 1931 werd het nieuwe schoolgebouw in gebruik genomen. Het afscheid van Rijssen vond plaats op 13 Juli 1930.
Intrede te Lage Vuursche volgde 20 Juli d.a.v. Tijdens zijn verblijf te Lage Vuursche nam ds. Van Voorthuizen de catechisatiën waar voor de Herv. Gereformeerden te Soest. 10 April 1932 werd afscheid genomen van Lage Vuursche, daar ds. Van Voorthuizen de roeping naar Rijssen had aangenomen, waar hij op 17 April 1932 voor de tweede maal den herdersstaf opnam. Tijdens zijn tweede verblijf te Rijssen werd een Vereeniging opgericht tot stichting en instandhouding van een Hervormd Dienstgebouw ten behoeve van de jeugd en eind 1933 werd voor dat doel een groot heerenhuis aangekocht, dat 29 Sept. 1934 in gebruik werd genomen. Op 30 Dec. 1933 verscheen het eerste no. van Ons Kerkblad, het officieele orgaan van de Ned. Herv. Gem. te Rijssen.
De afscheidspredicatie werd gehouden in de Groote Kerk op 27 Mei. 1934.
3 Juni d.a.v. deed ds. Van Voorthuizen zijn intrede te Wezep.
Van de hand van ds. Van Voorthuizen zijn in druk verschenen : „Tweeërlei tente", ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de Jongel. Vereen. „Samuel" te Huizen, de afscheidspredicaties van Huizen en Rijssen, verscheidene leerredenen in de preekenserie Genade voor Genade, eenige meditaties in Dte Waarheidsvriend, terwijl aan Ons Kerkblad van Rijssen medewerking verleend werd tot 23 Maart 1935.
Ds. Van Voorthuizen, die zich in zijn 25-jarige ambtsbediening door woord en wandel een breeden kring van vrienden heeft verworven, heeft van iedere feestelijke herdenking van zijn jubileum afgezien, maar heeft bij zijn intrede te Hierden op Zondag j.l. tegelijkertijd een gedachtenisrede uitgesproken.

Giften en legaten.
Voor de in Amsterdam-Zuid te bouwen Herv. Zuiderkapel ontving ds. J. Kooy, pred. bij de Ned. Herv. Gem. te Amsterdam, een gift van 1000 gulden. In het Utr. Predikbeurtenblad wordt medegedeeld, dat de Hervormde Diaconie aldaar de toezegging ontving van een legaat van wijlen mevrouw de wed. ds. Oh. P. N. Pikaar, geboren Van der Horst, groot ƒ6000.—, vrij van rechten.

Een halve eeuw organist.
Op den Isten Januari heeft de in den Westhoek van Noord-Brabant bekende organist der Ned. Hervormde Kerk te Fijnaart, de heer J. D. van Doorn, het feit herdacht, dat hij 50 jaren het kerkorgel bespeeld heeft.

Epifaniënfeest.
Eeuwen lang viert de Christelijke Kerk op 6 Januari het Epifaniënfeest. De legende heeft de geschiedenis opgesierd. Er worden uitvoerige verhalen van drie Koningen verteld, die met name genoemd worden. Deze drie mannen zouden de vertegenwoordigers van de drie voornaamste rassen, volgens anderen van de drie leeftijden (jongeling, man, grijsaard) zijn.
Het woord epifanie is ontleend aan het Grieksch en beteekent: verschijning (men zie Titus 2 vers 11 ; 3 vers 4). Eerst werd het Epifaniënfeest in het Oosten gevierd ter herinnering aan den doop van den Heiland door Johannes in de Jordaan, omdat, zoo zei men, de Heere Jezus toen voor het eerst verscheen (of openbaar werd) aan de menschen. Hij stond toen voor 't eerst in het midden der schare, om Zijn werkzaamheden aan te vangen. Het begin van Zijn openbare leven. Tegelijk dacht men dan aan het wonder te Kana, omdat Jezus daar voor 't eerst Zijn heerlijkheid openbaarde.
Het Kerstfeest kende men vroeger niet; het is eerst in de 4de eeuw in gebruik gekomen ; het kwam toen in de plaats van de heidensche Saturnaliën, die in de laatste helft van December ter eere van de overwinning van het licht op de duisternis (na den langsten nacht en den kortsten dag) luidruchtig en vroolijk gevierd werden (ontsteken van vuren, planten van denneboomen, geven van geschenken, enz.).
Toen het Kerstfeest als feest van Jezus' geboorte gekomen was, nam de Westersche Kerk van het Oosten over het Epifaniënfeest, op 6 Januari, maar het werd nu niet meer beschouwd als een feest van Jezus' doop, maar als het feest van de Wijzen uit het Oosten, gewoonlijk „Drie Koningen" genoemd. Men beschouwde dat als het openbaar worden van Christus aan de heidenen, die hun vertegenwoordigers hadden in de Wijzen uit het Oosten, ook wel Magiërs geheeten, waaronder we gewoonlijk verstaan: menschen, die ervaren zijn in sterrenkunde.
6 Januari is de Kerk van Christus verheugd, omdat God Zich, ten tijde toen het Kindeke geboren werd, aan de heidenen heeft geopenbaard; wat een directe vervulling was van het woord, door den Engel gesproken: „ik verkondig u groote blijdschap, die al den volke wezen zal, namelijk dat u heden geboren is de Zaligmaker, welke is Christus de Heere". In Hem zouden alle volkeren der aarde gezegend worden. „En alle Koningen zullen zich voor Hem nederbuigen, alle heidenen zullen Hem dienen". (Ps. 72 vers 11).
Voorspeld was, dat er een Koning geboren zou worden en ook de heidenen zagen uit naar de komst van een Held, die „het aangename jaar" brengen zou. In de Babylonische wereld, onder de Perzen en de Meden, waren de profetieën ingedragen : „er zal een ster opgaan uit Jacob, er zal een heerscher (schepter) uit Israël opkomen" (Numeri 24 vers 17). Men wist: er is een Koning beloofd en Hij zou de Koning der Joden zijn. De ster zegt: „Hij ds geboren". En zoo ondernemen de Wijzen of de Magiërs uit het Oosten de reis naar de stad der Joden : Jeruzalem, vragende : „Waar is de geboren Koning der Joden ? "
De Schriften zeggen hun dan : „In Bethlehem in het land van Juda" (Micha 5 vers 1). En de ster brengt hen daar. „Als zij mu de ster zagen, veheugden zij zich met zeer groote vreugde". (Matth. 2 vers 10).
Zoo is 6 Januari een dag van „zeer groote vreugde" ; van „overweldigende en onbevattelijke" vreugde (zooals er in 't Grieksch staat), omdat God een „verrassend" God is in Christus voor de einden der aarde. Epifaniënfeest : God openbaart Zich aan de heidenen. „Predikt dan het Evangelie aan alle creaturen", heeft de Heiland als Zendingsbevel aan Zijn Kerk achtergelaten.

De polemiek in de Gereformeerde Kerken.
Een „Gereformeerde medewerker" schrijft in de N. Rott. Ct. over 't geen er in de Gereformeerde Kerken aan de hand is, over de twistvragen, welke daar aan de orde zijn. Hij noemt drie „twistpunten" en wel:1. de algemeene en bijzondere genade; 2. de twee-naturenleer van Christus, en 3. de „kenmerken" van het geloof. Hij schrijft er van als volgt:
Het punt over de „algemeene en bijzondere genade" zou meer een locale beteekenis hebben, indien Karl Barth er niet was. Ds. S. G. de Graaf, pred. te Amsterdam, heeft een en andermaal in verhandelingen zich verzet tegen de gangbare interpretatie van artikel 2 der belij­denis, welke van algemeene en bijzondere genade doet spreken. Hij acht, dat er geen „algemeene genade" is, dat de algemeene goedertierenheid of lankmoedigheid Gods niet met den naam „genade" mag worden genoemd', daar men daarmee de grens uitwischt tusschen het terrein der wedergeboorte en het terrein van het ongeloof. Men ziet, de meest consequente Kerkopvatting spreekt ook hierin een woordje mee. Ds. de Graaf verwerpt elke relatie met het Barthianisme. Maar juist omdat Karl Barth dit zelfde probleem aangesneden heeft, staat dit punt nolens volens toch direct met het Barthianisme in verband. (Karl Barth vindt de Nederlandsche onderscheiding van „algemeene en bijzondere genade" Dudtsch-Christelijk).
De twee-naturenleer van Christus kwam in geding, doordat prof. dr. J. Waterink zich in verhandelingen verzette tegen de trichotomistische leer, die in de zielkunde onderscheidt tusschen geest, ziel en lichaam. Prof. Waterink raakte daarbij in debat o.a. met wijlen prof. dr. T. Hoekstra, scherper nog met ds. H. Steen, van Randwijk; de beschuldiging van apollinarisme viel zelfs en bij dit punt komt natuurlijk ook de twee-naturenleer van Christus ter sprake met de vraag hoe nu in Christus met een volledige menschelijke natuur (lichaam en ziel) de relatie met de goddelijke natuur te denken was, als de trichotomie moest worden losgelaten. Onzes inziens is dit punt wel theologisch en psychologisch interessant, maar schuilt in dit probleem toch geen theologische divergentie van kerkelijk groote beteekenis. Het werd tuschen prof. Waterink en ds. Steen, ook al kwam er geen helderheid over het probleem zelve, trouwens ook al weer bijgelegd.
Over de „kenmerken" van het geloof werd vrij algemeen gediscussieerd. Dit punt is weer belangrijker voor de kerken. Er is een strooming, die de kerkelijke
verzekerdheid vooropstelt. Wie tot het verbond behoort en een „bondeling" is, hetgeen dan in Gereformeerd-kerkelijken zin verstaan wordt, behoort niet meer aan zijn geloofsstaat te twijfelen. Hij is een geloovige, en daarmee basta. Een opvatting, alsof men de kenmerken van het geloof kon gebruiken voor een zelfonderzoek of men wel een geloovige is, wordt door deze strooming als een cultiveeren van den twijfel bestreden. Zij willen de kerkelijke verzekerdheid tot persoonlijke verzekerdheid maken en eischen ook hierin de consequentie van het kerkelijk standpunt.
Er is nog meer te noemen, maar we gaven een paar aanduidingen.
Eigenlijk is er maar één probleem, dat de geesten bezig houdt, en dat is : de Kerk. Is de Kerk een vergadering van geloovigen in dien zin, dat wie er toe behoort, zonder meer voor geloovige behoort gehouden te worden en aan eigen staat niet twijfelen mag, dit alles gepaard met scherp exclusivisme tegenover alles en ieder die buiten zijn — of is de Kerk een voorloopig bouwwerk, dat in alle liefde en trouw opgebouwd, nochtans zoowel kerkelijk als persoonlijk één stuk heimwee is naar ieder die de verschijning van Christus liefheeft en in alle voorloopige formuleeringen een zekere realiteit erkent, die tegelijk de brug doet zoeken naar alle andere deelen der ééne, heilige Christelijke Kerk. Zeker, ook dit tweeërlei formuleert geen absolute tegenstelling : het één kan met het ander gepaard gaan ; het is slechts een karakteristiek van wat het meest voorop komt en beheerscht.
Een scheuring zien we in de tegenstelling niet; een worsteling wél.
En het aantal kerkelijke bladen is vermenigvuldigd naarmate de divergenties sterker besproken worden.
De Reformatie is thans geheel het orgaan van prof. dr. K. Schilder. Pro Ecclesia werd naast dit blad opgericht, ten einde de ideeën dezer strooming te populariseeren. Prof. Waterink en zijn geestverwanten richtten het Calvinistisch Weekblad op. De Heraut, de Bazuin en De Wachter handhaven hun oude karakter. „Om Sions wil" (ds. S. Kamper, te Meerkerk) werd opgericht om de ouderwetsche kenmerken der theologie te verdedigen, hierin gesteund door den „Gereformeerden Vriendenkring", die sterk tegen de Gezangenuitbreiding ageert.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen