STAAT EN MAATSCHAPPIJ

DE BAKENS VERZETTEN
Er zijn nog altijd menschen, en onder deze zelfs politieke leiders, die niet begrijpen of niet willen begrijpen, dat de kleine partijen in de Staten-Generaal het parlementaire stelsel uiteindelijk kapot maken.
Reeds heeft ten onzent het parlement heel wat van zijn aanzien verloren door de moeilijkheden, die zich telkens na Kamerverkiezingen of Kamerontbindingen voordoen, om een Kabinet samen te stellen, dat een meerderheid in de Staten-Generaal achter zich heeft en dus in staat is de leiding van 's Lands zaken op zich te nemen.
Het zijn soms hopelooze gevallen, waarvoor een Kabinetsformateur zich dan geplaatst ziet.
En die toestand zal nog verergeren, wanneer tengevolge van het opwerpen van allerlei politieke liefhebberijen of uit hoofde van allerlei politieke futiliteiten de splijtzwam onder de kiezers voortgaat om haar voor het welzijn van het land zoo funeste werk te verrichten.
Het is bekend, dat bij de laatste Tweede Kamer-verkiezing, die van 1933, niet minder dan 57 partijen candidatenlijsten indienden.
Dat zulk een verwording van het parlementaire stelsel koren op den molen van de Communisten en de Nationaal-Socialisten is, laat zich indenken. Beide bewegingen zien met genoegen den toestand zóó worden, dat het parlement zichzelf afschaft om dan plaats te maken voor de dictatuur van het proletariaat of van den politieken leider.
Doch daar komt nog iets bij.
Wanneer het toch ooit noodig was, dat in verband met de moeilijke internationale verhoudingen en de gevaren, die in het binnenland dreigen voor orde-en rustverstoringen, een sterk centraal gezag optrad, is dit zeker het geval in dezen tijd van grenzenlooze verwarring en oplaaiende hartstochten.
Wat over onze grenzen plaats vindt in Frankrijk, België en Amerika, om van andere landen nog maar te zwijgen, waar revolutionaire woelingen aan de orde van den dag zijn, kan ons volk leeren, waar het heengaat, wanneer een krachtig centraal gezag ontbreekt.
Maar zulk een gezag kan alleen door een Overheid worden uitgeoefend, die leeft in gehoorzaamheid aan God en Zijn ordinantiën, die zich weet dienaresse Gods te zijn en die rekenen kan op een meerderheid in de Staten-Generaal.
Daarom verdient het toejuiching, dat de Regeering bij de veranderingen, die zij in de Grondwet ontwierp, ook een voorstel deed, om het kwaad, dat de evenredige vertegenwoordiging in de versnippering der partijen aankleeft, eenigermate te beperken, teneinde de verdere versplintering in het partijwezen en het optreden van allerlei kleine partijtjes te kunnen tegengaan.
Dit voorstel der Regeering gaat natuurlijk niet in tegen de kleine partijen op zich zelve.
Terecht wees de Nieuwe Provinciale Groninger Courant er onlangs op, dat bijna alle partijen in ons land inderdaad klein zijn geweest, doch dat deze partijen zonder eenig evenredigheidsstelsel zich hebben kunnen doen gelden en zelfs tot groote macht zijn gekomen. De kracht van een partij schuilt in haar beginsel en dat beginsel kan haar doen groeien tot een machtige organisatie. Zulk een partij nu heeft van de wijziging, die de Regeering op de evenredige vertegenwoordiging voorstelde, niets te vreezen.
Waar de Regeering echter tegen heeft te waken is, dat het parlement niet verhinderd wordt zijn taak naar behooren te vervullen, anders verliest het zijn respect, om dan, wanneer de eerbied geheel is verloren gegaan, terzijde te worden geschoven.
En zou dit laatste gebeuren, dan zou men het te laat betreuren, dat niet vroeger, toen het nog tijd was en het kon, een verstandige Regeering heeft ingegrepen.
Ook hier geldt het spreekwoord, dat de bakens moeten verzet worden als het getij verloopt.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen