Rondblik buiten de Grenzen

De uit den wereldoorlog bekende Duitsche generaal Ludendorff heeft blijkbaar een overwinning behaald op den Führer : De Duitsche Staat zal voortaan de z.g. Duitsche Geloofsbeweging als een godsdienst erkennen. Het echtpaar Ludendorff heeft zich al jarenlang bezig gehouden met de propaganda voor een zelf bijeengeraapte ongeloofstheorie omtrent het „Duitsche Godsbesef". Met trots spreekt Ludendorff zelf van een „nieuw heidendom". Ludendorff is van meening, dat de ondervinding van den laatsten oorlog het bewijs heeft geleverd, dat Duitschland, om in een toekomstigen totalen oorlog te zegevieren het christendom moet vernietigen. Het geweten van het bloed en de trots op het ras worden de ruggegraat van de natie genoemd.
En dat is dan het geloof dat door Hitler officieel erkend is. De ontzettende klanken, welke in Ludendorff's woorden te beluisteren vallen, zijn niet nieuw. Ze stemmen overeen met wat meerdere nationaal-socialisten omtrent „bloed en bodem", „eer en ras" verkondigen. En de leiders van het Duitschland van heden hebben reeds herhaaldelijk blijk gegeven, dat ze aan de nieuw-heidensche denkbeelden de voorkeur geven boven het christendom. De kerken worden op allerlei manier achteruit gezet en in haar arbeid belemmerd, de Duitsche geloofsbeweging kan rustig haar heillooze theorieën verkondigen. En nu zal dit „geloof" dan ook officieel als een godsdienst worden erkend. Ludendorff heeft zijn getrouwen doen weten, dat deze rechtsgelijkheid aan den Führer te danken is. Als we ons niet vergissen, is dat nog steeds dezelfde Führer die destijds in zijn propaganda-redevoeringen beloofde een „positief christelijken staat" te zullen stichten. . . . . . . . . .
Wat aan de officieele erkenning van Ludendorff's heidendom binnenskamers is vooraf gegaan valt slechts te gissen. Wel is bekend, dat Hitler en Ludendorff den laatsten tijd oneenigheid hadden. De groote generaal voelde zich een beetje miskend, en hield zich mokkend op den achtergrond. Heeft Hitler nu Ludendorff's sympathie, en daarmede diens militair gezag, gekocht door aan zijn verfoeilijken „hobby" den glans van een officieele erkenning te geven?
Als generaal Ludendorff een actief aandeel in de Duitsche legerleiding wordt gegeven, komen de Duitsche oorlogsvoorbereidingen in een nieuw licht te staan. Immers heeft de uitvinder der Duitsche geloofsbeweging den mond vol over , den totalen oorlog en den totalen op de rassentheorie gebaseerden staat”.
De pogingen om den internationalen economischen toestand te verbeteren worden nog niet opgegeven. Er zullen opnieuw besprekingen worden gevoerd over een economische wereldconferentie. De Belgische minister-president Van Zeeland werd door Engeland en Frankrijk uitgenoodigd „de economische reorganisatie van de wereld ter hand te nemen". Dat klinkt erg gewichtig. Zijn taak zal echter voorloopig alleen zijn om voorbereidende besprekingen te voeren. En men zal ongetwijfeld reeds blij zijn als deze zonder al te veel hindernissen verloopen. Over een „wereld-reorganisatie" kan naderhand dan nog wel eens rustig gepraat worden.
Dat de keus op Van Zeeland viel bewijst, dat men den Belgischen premier vertrouwen schenkt. Al werd uiteraard de keuze ook voor een niet belangrijk deel bepaald door het feit, dat België, evenals Nederland, een klein land is. Groote honden bijten elkaar niet, zegt het spreekwoord. Maar zij blijven toch wel altijd voor elkaar op hun hoede. Van de kleinere heeft de een noch de ander veel gevaar te duchten.
Aardsche macht en glorie Is altijd betrekkelijk. Maar in een dictatoriaal geregeerd land is men van zijn positie toch al heel weinig zeker. Daar pleegt het recht van den sterkste te heerschen. en wordt macht tegenover macht geplaatst. Zoo van tijd tot tijd wordt een of andere tegenstander weggewerkt. We zagen dat in Duitschland en in Rusland. In de Sovjet-Unie is nu weer een hooggeplaatste, de minister van het verkeerswezen, Jagoda genaamd, afgezet en gevangen gezet. Hij wordt beschuldigd van „plichtsverzuim van misdadigen aard". Met zoo'n beschuldiging is men in het Sovjet-paradijs ook al heel gauw klaar. Men zal er in het buitenland wel nooit het rechte van te weten komen. Jagoda bekleedde een geweldige positie. Hij hield er zelfs een soort eigen leger op na van 200.000 man, en liet de politieke veroordeelden als dwangarbeiders kanalen aanleggen e.d. Het kanaal van de Witte Zee naar de Oostzee, zoomede het kanaal van Moskou naar de Wolga werd in den laatsten tijd onder Jagoda's leiding aangelegd. Natuurlijk had zoo'n man ook tegenstanders. En nu behoort hij zelf tot de politiek veroordeelden, over wier lot hij jarenlang te beschikken heeft gehad.
De situatie in den Balkan is op 't oogenblik een beetje gespannen. De landen van de z.g. Kleine Entente zijn naar buiten altijd als een eenheid opgetreden. Het was er onderling nogal eens onrustig, maar toch wist men wel dat men elkaar noodig had. Doch nu heeft Joego-Slavië een verdrag gesloten met Italië. En Tsjecho-Slowakije heeft zich reeds min of meer op Frankrijk en Sovjet-Rusland georiënteerd. Roemenië voelt zich nu een beetje eenzaam.
In Japan heeft de regeering-Hajasji het parlement ontbonden. Er zou een nieuwe regeeringspartij moeten komen, z.g. tot zuivering van de bestaande partijen. Het doel zal echter wel voornamelijk zijn : versteviging van de positie der regeering. Het valt overigens moeilijk om de parlementaire situatie in Japan te beoordeelen. De Nederlandsche maatstaven passen daarop niet al te best.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen