STAAT EN MAATSCHAPPIJ

In de Sociaal-democratische Arbeiderspartij hebben zich in den laatsten tijd op politiek terrein belangrijke wijzigingen voltrokken.
Eerst werd het standpunt der eenzijdige, nationale ontwapening losgelaten.
Daarna liet men zich een nationaal pak aanmeten.
En nu moge het juist zijn, dat tengevolge van de wijziging in het optreden der Socialisten, de partij, wanneer het gaat om de nationale goederen, om de eerbied voor het Vorstenhuis, het volkslied, de nationale vlag zich niet meer buiten de gemeenschap plaatste, en dat zij verklaart te erkennen den eisch van getrouwe plichtsvervulling aan de bevelen van de wettige Overheid, wat zoo geheel tegenovergesteld is aan wat de Socialisten nog slechts een paar jaar geleden leerden over de dappere ongehoorzaamheid, toch blijft met de Sociaal-democratische Arbeiderspartij groote voorzichtigheid geboden.
Immers de Sociaal-democraten sympathiseeren nog steeds met de revolutionaire actie der partijgenooten in Spanje, Frankrijk en België, in welke landen de Socialisten bovendien hand-en spandiensten bewijzen aan de Communisten. Voorts blijven zij nog altijd de staking als politiek wapen goedkeuren. Verder maken zij nog immer deel uit van de 2e Internationale, die de klassenstrijd aanvaardde. En eindelijk keuren zij het goed, dat in het Socialistische Frankrijk en in het Socialistische Denemarken de Christelijke arbeiders gedwongen worden hun organisaties te verlaten en zich aan te sluiten bij de roode Vakvereenigingen, op straffe van geen werk en geen brood.
De bekeering der Sociaal-democraten van revolutionaire partij tot nationale partij geschiedde niet op grond van principieele, maar uit oorzaak van tactische overwegingen.
Hunne bekeering is er een uit opportunisme (een aanpassen aan de veranderde omstandigheden) en uit angst en vrees voor het Fascisme.
Dit kan blijken uit de rede, welke een der vooraanstaande Socialisten, de heer Drees, op 12 November van het vorig jaar in de Tweede Kamer hield. De heer Drees zei toen: „de Sociaal-democratie in Nederland is gebleven, wat haar kern en wezen betreft, wat zij was. Zij heeft zich (dit was de reden van de wijziging in haar optreden) wat de verandering van haar positie betreft, alleen willen uitspreken, dat zij alles wil doen om burgeroorlog te voorkomen. Zij wil enkel met wettige en geestelijke middelen strijden".
De Sociaal-democratie is dus, wat haar kern en wezen betreft — en daarom gaat het toch eenig en alleen — niet veranderd.
Zij blijft dus revolutionair.
Daarom blijft oppassen de boodschap.
De Sociaal-democratische arbeiderspartij is nog geen radicale partij geworden.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen