INGEZONDEN

Hooggeachte Redacteur!
Mag ondergeteekende naar aanleiding van Uw onderschrift, onder het ingezonden van den heer Neerings, in De Waarheidsvriend, een weg wijzen, die misschien een oplossing brengt ?
Wij hebben een Ned. Herv. Bond voor Inwendige Zending op Geref. grondslag.
Het Hoofdbestuur van dezen Bond onderzoekt of deze Evangelisatie recht van bestaan heeft. Zij noodigt alle Evangelisaties uit, zich onder haar toezicht te stellen. Het wordt dan, en ondergeteekende denkt aan de Evangelisatie, die hij reeds eenige jaren mag dienen: „Herv. (Geref.) Evangelisatie, aangesloten bij den Bond van Inwendige Zending op Geref. grondslag". Zooals wij in 't Noorden reeds jaren hebben „Herv. Evangelisatie, aangesloten bij den Bond van Evangelisaties in en ten bate der Herv. Kerk".
Ik vermoed, dat niet aanstonds al onze Evangelisaties zich zullen aansluiten. Maar wanneer de predikanten en godsdienstonderwijzers, die in onze Evangelisaties voorgaan, de Besturen wijzen op de noodzakelijkheid, dan volgt aansluiting vanzelf.
Ook zou het zijn nut hebben, om evenals de Confess. Vereeniging zulks doet, indien 't Hoofdbestuur van onzen Bond aan onze Geref. godsdienstonderwijzers een diploma wilde verstrekken. En dat op grond van een examen.
Ik denk ook aan mijn oudere collega's, op grond van hun arbeid.
Ook de kerkelijke bepalingen maken onderscheid. Indien toch een godsdienstonderwijzer 10 jaar een Evangelisatie heeft gediend, en men tot gemeentestichting overgaat, dan kan een godsdienstonderwijzer zulk een gemeente dienen als hulpprediker.
Zoo zou ook onze Bond de godsdienstonderwijzers, die een bepaald aantal jaren in den arbeid zijn, daarom het diploma kunnen uitreiken.
Onze Bond zou genabuurde Kerkeraden kunnen verzoeken, namens den Bond toezicht te houden.
Zou bovenstaande ook een middel kunnen zijn ?
Met alle achting,
Uw ds., K. ASMUS.
Moordrecht, 17 Juni 1937.

Vlaardingen, 18 Juni 1937.
Mijnheer de Redacteur,
Naar aanleiding van het Ingezonden van den heer Neerings, te Dordrecht, .wilde ik gaarne een enkele opmerking maken. Wat het optreden van den heer Kars betreft, geloof ik niet, dat dit tot opbouw in de Waarheid Gods en van de Hervormde Kerk kan zijn. Doch mijn opmerking bepaalt zich meer tot het volgende gedeelte van het ingezonden stuk : „Dan komt er nog bij, dat de positie van de Godsdienstonderwijzers in geen enkel opzicht is geregeld". Hiermede ben ik het volkomen eens in dien zin, dat de Kerk zich meer moest bemoeien met de Godsdienstonderwijzers, zóó, dat de Godsdienstonderwijzers in den kerkelijken weg het Evangelie Gods kunnen uitdragen.
Dan gaat de heer N. verder : „Ik weet, dat in een gezond kerkelijk leven, naar Gereformeerd belijden, voor den Godsdienstonderwijzer, zooals wij die thans kennen, geen plaats zou zijn". Dat is juist gezegd. Calvijn sprak van vier ambten : het doctorenambt, het predikambt en de ambten van ouderling en diaken. Toch behoort het tot een gezond kerkelijk leven wat onze Geref. Vaderen in art. 8 van de Dordtsche Kerkorde hebben bepaald, dat menschen met singuliere gaven, die den gewonen studieweg niet hebben gevolgd, toch tot het predikambt konden worden toegelaten. Het toehoort tot de deformatie der Kerk, dat dit artikel niet meer van kracht is. En waar wij nu in de plaats daarvan eenigszins het instituut van Godsdienstonderwijzer hebben gekregen, leert de werkelijkheid, dat nu ieder onder ons doet, wat goed. is in zijn oogen. Zou ook van al deze dingen niet gelden : Tot de Wet en tot de Getuigenis ?
Hopend, dat deze enkele opmerking tot eenige helderheid zal bijdragen, teeken ik met dank voor de opname,
A. ROMEIN.

Onderschrift van de Redactie :
Ook ten opzichte van de beide ingezonden stukken van de heeren Asmus en Romein herhalen we : „We houden onze opmerkingen liever nog voor ons, omdat er wellicht nog een en ander in 't midden zal worden gebracht, wat we dan tegelijk behandelen kunnen".
De heenwijzing naar gecontroleerde Evangelisaties, zooals in het stuk van den heer Asmus voorkomt, vinden we gelukkiger dan de heenwijzing van den heer Romein naar den weg van „dominees van Artikel acht".
Mogen wij er intusschen nog eens op wijzen, — we deden het vroeger ook reeds — dat de acte van Godsdienstonderwijzer iemand nog niet tot Godsdienstonderwijzer maakt; maar dat in de acte staat dat zij bevoegd zijn om te staan naar den post van Godsdienstonderwijzer en na verkiezing door den Kerkeraad eener gemeente, in die gemeente godsdienstonderwijs mogen geven. (De acte ontsluit de mogelijkheid te solliciteer en naar de vacante betrekking van Godsdienstonderwijzer. Zoo zijn er dan naar de kerkelijke wet „kerkelijk aangestelde Godsdienstonderwijzers".
Zooals men weet, is niet het eerste voor een Godsdienstonderwijzer om „in de bediening des Woords" voor te gaan ; dat mag zelfs niet. Het werk en de taak van een Godsdienstonderwijzer (de naam zegt het reeds) is gansch iets anders. Vooral in groote gemeenten blijkt dat. En ook in moderne streken van ons land, waar geordende en gecontroleerde Evangelisaties zijn, is er voor een Godsdienstonderwijzer, in den geordenden weg, prachtig werk. Eere die mannen, die vroeger en nu zich door Gods genade voor dat werk hebben gegeven en nog daarin bezig zijn.
Maar........ we zouden onze opmerkingen nog wat voor ons houden. Daarom: basta.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen