WAT DE PERS TE LEZEN GEEFT

De ontstaan-geschiedenis van het Oude Testament.
Prof. dr. Joh. de Groot van Utrecht schrijft in Timotheüs :
„Zou er wel een boek zijn, dat zulk een lange ontstaangeschiedenis heeft gekend als het Oude Testament ?
De Hebreënbrief (1:1.) begint : „God, voortijids veelmalen en op velerlei wijze tot de vaderen gesproken hebbende door de profeten". Er had nog wel bij kunnen staan : „gedurende vele eeuwen".
Reeds in de oudste gedeelten van den Bijbel, die we moeten zoeken in de eerste vijf boeken, den zoogenaamden Pentateuch, ook wel de boeken van Mozes of de thora (wet) genaamd, komen stukken voor, die ouder zijn dan de tijd van Mozes. Deze leefde omstreeks 1250 voor Christus, volgens vele geleerden nog een paar eeuwen vroeger, maar aan een hoofdstuk als Genesis 14, dat ons inlicht over den strijd van vier koningen tegen vijf, en van één (Abraham) tegen vier, en verder van Melchisédek, den koning van Salem, ligt een veel oudere bron ten grondslag.
Dat is óok het geval met andere stukken, die handelen over Abraham".
„Onzes inziens", aldus prof. de Groot, „wordt in Genesis 13 : 3, waar we lezen : „En Abraham ging, volgens zijne reizen, van het Zuiden tot Bethel toe, enz." gedoeld op een oud geschrift, dat heette : „De Reizen van Abraham".
Aan Genesis 23, dat de begrafenis van Sara verhaalt, zal een oud archiefstuk ten grondslag gelegen hebben. Maar ook al zouden deze on­derstellingen geheel of gedeeltelijk onjuist zijn — dan nóg gaan de oudste stukken van de Heilige Schrift terug tot den tijd van Mozes, dus méér dan 3000 jaren geleden.
De jongste gedeelten van het Oude Testament dateeren mi den tijd na de ballingschap, dus na 538 vóór Christus, zooals o.a. de profetieën van Haggaï, van Zacharia, van Maleachi. De allerjongste stukken zijn, zoo goed als zeker, uit de 2de eeuw vóór Christus.
Hieruit volgt, dat de ontstaangeschiedenis van het Oude Testament een tijd omspant van meer dan 1000 jaren! Gedurende die vele eeuwen sprak God tot de vaderen door de profeten : allerlei stemmen, allerlei woorden, allerlei talen, allerlei toonaard — en toch was dat alles één stem : de stem van den Heilige Israels ; één woord : het woord van den levenden God ; één taal: de taal des hemels, de taal der Waarheid; één toonaard : de lokking: komt allen tot Mij.
Men schreef met allerlei materiaal en óp allerlei materiaal : op kleitafeltjes, op leer, op papyrus, op steen. Men schreef na allerlei ervaring in allerlei stemming : na strijd en Kuchten, na nederlaag en overwinning, na lach en na traan — alles echt-menschelijke woorden, die alle gevoelens en stemmingen van het menschelijke hart vertolken, en tegelijk echt-Goddelijke woorden, die Zijn toorn en Zijn liefde. Zijn gericht en Zijn heil verkondigen. En dat was zoo de eeuwen door ; het werd, het ontstond.
De Bijbel is niet gemaakt, maar langzaam ontstaan. Er staat niet van een scheppingsdag, waarin God zeide : Er zij een Oude Testament. Hij had het kunnen doen. En dan had er kunnen staan : ,,En de heilige bladen waren er, en God zag dat ze zeer goed waren".
Want goed, zelfs zéér goed zijn zij in zichzelf, en zijn ze voor den mensch, die er zich in het geloof en met een luisterende ziel overheen buigt: die bladen, die spreken van God, van Zijn ontferming, van Zijn leiding, van Zijn heil, van Zijn straffen, van Zijn rijk, dat komt.
Maar zóó heeft God het niet gewild. Hij wilde een wordingsgeschiedenis. Hij wilde het: „gedurende vele eeuwen". Daardoor is de Bijbel, vooral het Oude Testament, zoo echt een boek van het leven, zulk een rijk boek geworden. Het weerspiegelt niet één jaar, niet één eeuw, maar vele jaren, vele eeuwen. Het vertelt niet van één mensch, van één generatie, maar van vele menschen en van vele generaties. Het spreekt van God, zooals Hij Zich openbaart in eeuwen en eeuwen : altoos Dezelfde, de Oneindige, de Groote, de Liefdevolle, de Heilige, de Bewogene".
„Dit feit schept voor eiken Bijbel vertaler ernstige moeilijkheden : het Hebreeuwsch van het Oude Testament is daardoor niet overal gelijk, het vertoont het stempel van de eeuw, van het land waarin dat en dat gedeelte geschreven werd.
Men spreekt nu in de 20ste eeuw in Nederland eenigszins anders dan eenige eeuwen geleden en in de verschillende provincies verschillend. Dat geldt óók van het Oude Testament : Mozes schreef in de woestijn, Jesaja in Jeruzalem, Hosea in het Noordelijk Rijk, Ezechiël (gedeeltelijk) in Babylonië, en dat wel in tijden, die eeuwen en eeuwen uit elkander liggen.
Des te grooter moet onze bewondering zijn voor de mannen, die nu 3O0 jaar geleden de Statenvertaling bezorgden na een inspannend werk van vele jaren ; het is een meesterstuk geworden. Wat een Kathedraal is onder de Kerken, dat is onze Statenvertaling te midden van haar vele oudere en jongere zusters. Wat de adelaar is onder de vogels, dat is onze Statenvertaling in de lange rij van overzettingen : hij klimt het hoogst, schouwt het verst, peilt het diepst. Natuurlijk heeft hij ook zijn gebreken, zelfs zijn ernstige fouten. Maar die vallen in het niet naast de vele en groote deugden.
De Statenvertaling van het Oude Testament is een vertaling geworden, het oorspronkelijke Woord Gods waardig. God heeft voortijds vele malen en op velerlei wijze tot de vaderen gesproken door Zijn levend Woord ; Hij sprak tot Israël door het Hebreeuwsche Oude Testament. Tot ons volk sprak Hij nu drie eeuwen lang door het Nederlandsche Oude Testament in Statenvertaling.
Wij kunnen bij het Oude Testament spreken van een voorgeschiedenis: die rust in God, Die Zich wilde openbaren.
Er is een ontstaan-geschiedenis van het Oude Testament : die duurde niet minder dan 1000 jaren.
Er is een na-geschiedenis van het Oude Testament: daarin spelen de vervaardigers van de Statenvertaling een niet geringe en een zeer zegenrijke rol.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen