MANKE MURK

Met toestemming uitgever J. H. Kok te Kampen
Neen, dat kon Pleuntje zoo niet zeggen, evenmin als vrouw Kalma dat vermocht, in wier hart het zaad des Levens ook zoo langzamerhand tot meerderen wasdom kwam. Maar daarin lag de grond en dit was de oorzaak van heel die omkeerinig in haar anders zoo platvloersche, vreugdelooze leven. Pleuntje begon een ander mensch te worden. In haar hart werkten eeuwige krachten, die van Boven waren en overal waar deze zich openbaren, komt ook iets van boven-aardschen glans over alles, wat met zoo'n vernieuwd leven in betrekking staat en in aanraking komt. Glinsterde het aangezicht van Mozes niet, toen hij kwam uit de gemeenschap Gods ?
„Ik begrijp er niets meer van" — had vrouw Siderius kort geleden nog tegen haar man gezegd — „maar Pleun kon wel een verjongingskuur ondergaan hebben, zooals men tegenwoordig zegt, dat mogelijk is, om een twintig, dertig jaar jonger te worden. , Zij is geheel omgekeerd. Dat zingt en praat en vertelt en krijgt behagen in „mooi", en is veel vroolijker dan vóór dezen". „'t Komt alleen door Murk", had de boer gemeend. „Pleun zal wel denken: 'kkrijg nu nog eens wat aan mijn leven. Eerst nog een poosje dienen, om het spaarpotje wat voller te maken, en dan later in een mooi huisje, misschien wel in een winkel met Murk. Want ik verzeker je" — aldus was de boer voortgegaan niet zonder eenigen trots, omdat hij er zich altijd op beroemde .den eersten stoot hiertoe te hebben ge­geven — „dat Murk in de toekomst nog een man van beteekenis wordt. Ik geloof vast en zeker, dat hij den langsten tijd met zijn wagen op den weg is geweest en nog eens een van de grootste zaken uit den omtrek krijgt".
En boer Siderius had wel eens iets gezegd, waar minder grond van waarheid onder lag.
Intusschen ontwaakte nu ook in het nabije dorp het leven, en als gewoonlijk was Murk onder de eersten. Er was in 't vroege morgenuur altijd zooveel te beredderen. In de eerste plaats moest hij zijn boeken in orde brengen, waar den vorigen avond, door het bezoek van Klaske, niet veel van gekomen was. Daar waren altijd van die open posten, .die dienden nagegaan en aangeteekend, omdat niet alle klanten aanstonds gereed geld hadden. Wanneer hij met zijn veelsoortige huishoudelijke artikelen bij de menschen kwam, was voor velen de verzoeking zoo groot, om den schaarschen voorraad porcelein, glas-of aardewerk, aan te vullen. Vooral ook, omdat Murk, als het moest, crediet gaf, maar vandaar, dat hij zoo langzamerhand heel wat te boekhouden kreeg.
In de tweede plaats moest de hit verzorgd. 't Woord van Salomo, dat de reehtvaardige het leven zijner beesten kent, werd ook hier bewaarheid. Doch ook het omgekeerde, dat het beest zijn meester kent. 't Wist, dat zijn baas in het vroege uur gewoonlijk kwam, om 't te kammen en te borstelen en dan een flinken voorraad eten en drinken te geven, waarop eenige uren kon worden gewerkt. Vroolijk hinnikend heette de hit hem dan goeden morgen, waarop Murk het dier op den hals kon kloppen en een gesprek met hem voeren over de werkzaamheden, welke dien dag stonden te wachten, alsof het een mensch was. En daarna volgde het op orde brengen, van den wagen. Meestal lag alles tegen den avond door elkaar, omdat zoovele handen soms de verschillende voorwerpen aangrepen en bekeken hadden, zonder daarbij altijd te zorgen, dat alles weer op zijn juiste plaats kwam. Wanneer dan het gewone leven in de straat ontwaakte, was Murk inmiddels voor den uittocht gereed, om naar de dagorde zijn klanten uit den omtrek te bezoeken.
Zoo ook ditmaal. Na het ontbijt had hij nog even het verhaal aangehoord van buurvrouw Gelske, hoe zij den ganschen nacht geen oog gesloten had wegens de pijn in haar been en hoe ongelukkig een huis er aan toe was, als de vrouw te bed moest liggen en men geheel van vreemden afhing.
Plotseling werd toen de geheele buurt in rep en roer gebracht. Met ontsteld gelaat, zonder hoofddeksel op en op sokken, draafde de koster zoo hard hij kon de straat door. Aan allen die hem tegen kwamen en nakeken, riep hij toe op weg naar den dokter te zijn, wijl het in de pastorie niet in orde was. In een oogenblik ging deze tijding van mond tot mond. Hier en daar schoolden kleine groepjes van nieuwsgierigen samen, om het geval te bespreken, waarbij de een den ander vroeg, wat er dan toch eigenlijk aan de hand was. Enkele nieuwsgierigen liepen druk pratend in de richting van de predikantswoning, in de hoop iets naders te vernemen. Langzaam groeide de menigte daar aan, om ruim baan te maken, toen de motor van den geneesheer in 't zicht kwam; en met razende snelheid de straat passeerde. 't Moest bepaald iets ernstigs zijn. Men was hier in deze rustige omgeving niet gewoon aan dergelijke tooneelen.
En ’t was iets ernstigs. Toen de bejaarde huishoudster, die reeds lang het huis van den predikant bestuurd had, als naar gewoonte in de tuinkamer de ontbijttafel in gereedheid had gebracht, verwonderde haar het lange uitblijven van den dominé.
(Wordt vervolgd),

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen