WAT DE PERS TE LEZEN GEEFT

Twee conclusies.
Volgens betrouwbare cijfers zijn in Rusland sinds 1917 circa 50.000 predikanten en geestelijken gedood of in concentratiekampen overleden. Hoe groot het totaal aantal belijders is, dat door de Bolsjewisten werd omgebracht, kan niemand met zekerheid zeggen. Maar een klein getal is het niet. Vele duizenden kerken zijn van overheidswege gesloten.
Twee conclusies kan men uit hetgeen in Rusland gebeurt trekken.
De eerste is, dat de machthebbers kennelijk niet gelooven aan hun eigen Marxistische theorieën.
De godsdienstige en zedelijke opvattingen, de „ideologieën", zijn, volgens Marx, slechts een weerspiegeling van de stoffelijke, van de sociale en economische verhoudingen. Veranderen de laatste, wijzigt zich de „onderbouw", dan wordt ook de „bovenbouw" anders. In de socialistische maatschappij zal er dan ook, naar Marxistische opvatting, geen religie meer zijn. Zij zal vanzelf verdwijnen. Reeds nu is immers het „proletariaat" voor een deel aan alle religie ontgroeid. En in de socialistische maatschappij, waarin men alles zal weten en alles zal begrijpen,
zullen de laatste overblijfselen van den godsdienst wegsmelten.
De Russische machthebbers, die zich consequente Marxisten noemen, toonen evenwel in dat „vanzelf" verdwijnen der religie weinig vertrouwen te bezatten. Ware dat wel het geval, dan zouden zij niet een zoo felle atheïstische propaganda behoeven te voeren. Zeker zouden zij dan de geloovigen niet behoeven te verbannen of te dooden. Waarom bestreden en vervolgd, wat „vanzelf" bij de nieuwe productieverhoudingen zal verdwijnen ?
Maar men gelooft geen oogenblik, dat het gehate Christendom „vanzelf sterven zal. Men wil het daarom uitroeien.
De tweede conclusie houdt nauw verband met de eerste. Ware het Christendom, zooals ook wel eens door anderen dan consequente Marxisten is beweerd, een uitstervende religie, dan zou men het niet zoo doodelijk haten.
Het Christendom leeft! Het toont zijn kracht in het leven van individuen en volken. En dat niet alleen in het Westen, maar ook in het Oosten. De bestrijding, de vervolging bewijzen, dat men den invloed van het Christendom vreest. En vreezen doet men slechts voor hetgeen leeft en kracht kan ontwikkelen. (De Standaard).
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen