VRAGEN BUS

Vraag : Hoe kan, het, dat de dichter van Ps. 119 den lof bezingt van de Wet, de Getuigenis, de rechten en de inzettingen des Heeren, als zoo heerlijk om er vroolijk bij te zijn, dewijl toch die Wet zoo vreeselijk voor ons is en ons verdoemt ?
Antwoord : Dat de Wet tegen ons getuigt, ons schuldig verklaart, ons verdoemt, ons onder het oordeel des doods legt, ons zoo ellendig maakt, ons gansch melaatsch en in alles onrein verklaart, vindt z'n oorzaak niet in de Wet, maar in onze ongehoorzaamheid aan die Wet, in onze afwijkingen van die Wet, in ons verachten en vertrappen van die Wet.
Maar de Wet is in zich zelve heerlijk en volmaakt en die daarin z'n lust vindt, zal vrede en blijdschap ontvangen. Dan gaan we zingen van de heerlijkheid van die Wet; Gods inzettingen worden ons gezangen in het land der vreemdelingschap. En we bidden zingend: „Ik zet mijn treden in Uw spoor, opdat mijn voet niet uit zou glijden ; wil mij voor struikelen bevrijden, en ga mij met uw heillicht voor". (Psalm 17).
Denk het u maar eens in, hoe heerlijk, hoe heilig, hoe volmaakt, hoe vol zegening de Wet in zich zelve is. Het 1ste gebod : we hebben en kennen, en dienen en eeren en beminnen één God. Het 2de gebod : we hebben geen carricatuur van God voor ons en we dienen Hem niet eigenwillig naar aardsche voorstelling, maar we kennen Hem, zooals Hij gekend wil worden, waarin het eeuwige leven ligt. Het 3de gebod : we nemen Zijn heiligen Naam op de lippen, gelijk Hij leeft in ons hart, en prijzen Hem gestadig. Het 4de gebod : we genieten Zijn dag en het is de kracht en de vreugd voor de zes andere dagen en het doet ons proeven en smaken wat het eeuwige leven zal wezen" straks. Het 5de gebod : Ouders en kinderen hebben elkander lief en hebben God lief. Het 6de gebod : er is geen haat en nijd onder de menschen, geen moord en doodslag, maar liefde en vriendschap. Het 7e gebod : We leven met en voor elkander, man en vrouw, in en buiten het huwelijk rein en oprecht in liefde en het gezin wordt gebouwd en leeft in eerbaarheid en vreugd. Het 8ste gebod : er is geen afgunst, geen stelen of rooven, geen bedrog of valschheid. Het 9de gebod : we houden elkanders eer op en liegen en lasteren niet; geen kwaadspreken of iemands woorden verdraaien. Het 10de gebod : we leven tevreê en dankbaar bij wat wij zelf hebben en bij wat onze naaste heeft.
Zou zoo'n leven geen gelukkig leven zijn, Gode tot eer en onzen naaste tot heil, ons zelf tot blijdschap en zegening ?
De Wet is in zich zelve volmaakt. Dat is het heilige, volmaakte leven, zooals de Wet het teekent, leert, vraagt en eischt. Zooals de Wet nu is, zoo heeft God het ons ingeschapen en in het Paradijs ons gegeven. Maar wij hebben de Wet Gods, ons ingeschapen, niet gewild. En nu is de Wet hetzelfde gebleven — maar wij leven een ander leven, dat door de Wet veroordeeld wordt. En die zondigt, bederft het leven ; die haalt den vloek, die haalt den dood over zich. En dat doen alle menschen. Er is er niet één, die goed doet.
Die Wet heeft Christus vervuld en Zijne gerechtigheid wil de Heere nu, in Christus, schenken en toepassen aan al de Zijnen, die arme zondaren in zichzelf zijn. En als dan de Heilige Geest onze oogen verlicht en ons de waarheid doet verstaan, dan zien we weer iets van de volmaaktheid en de heerlijkheid van de Wet en naar den inwendigen mensch bepeinzen en beminnen we de Wet Gods, en zij is, door genade, onze betrachting den ganschen dag. Die naar die Wet vragen en in Zijne geboden wandelen, zullen hun voet niet stooten. Dan wordt, door Gods genade, Gods eer niet stout door ons geschonden. „Die wars van 't kwaad, niet in de zonde leeft, maar zijnen gang bestiert naar 's HEEREN wetten" zingt de dichter van Psalm 119. „En dat w' ons hart, aan Uwen wil verkleefd, geduriglijk op Uwe wegen zetten". (Psalm 119 vers 2).
Dat is het veiligst en het heerlijkst: ons hart aan Gods Wet verkleefd, geduriglijk op Zijne wegen zetten.!
Maar dan zingt de dichter van Psalm 119 :
"Och, schonkt Gij mij de hulp van Uwen Geest! Mocht die mij op mijn paan ten leidsman strekken''
’k Hield dan Uw Wet, dan leefd' ik onbevreesd ; Dan zou geen schaamd mijn aangezicht bedekken".
Let er op : dan...... Ooh, arme !
Gelukkig, ja heerlijk, dat Jezus Christus er is, de Heere onze Gerechtigheid.
Zalig het volk, dat het geklank kent.
Dan blijft de liefde tot Gods Wet en in Christus ligt onze verzoening en ons leven.
Laat het loopen als een blinde in den tredmolen toch uit zijn !
Laat het jaagpad vol doode werken ons niet vasthouden. Het is zoo'n harde, troostelooze dienst! 't Is altijd vrees, slavernij, dood.
Indien iemand in Christus is, is alles nieuw. Dan is het gemartel der doode werken uit. Het oude is voorbijgegaan. In Christus zijn we vrij. En de hope des eeuwigen levens is onze vreugd. Daar is het land der belofte, waar er een rust overblijft voor al het volk van God.
Ach, laten we hef werk der waarachtige bekeering toch niet onderdrukken en verhinderen en tegenstaan met onze werkheiligheid. Laten wij toch niet in valsche gerustheid neerzitten bij het rooken aan eigen garen en het offeren aan eigen netten. Dan zijn we geheel en al 't spoor bijster, waarin de eenige troost voor een arm zondaar ligt, in leven en sterven beide.
Dat de Geest onze banden slaken mag en ons uit het diensthuis uitleide, om ons te brengen tot Christus en Christus te brengen tot ons. Hij alleen is de Heere onze Gerechigheid ! Geloof in den Heere Jezus Christus en gij zult zalig worden ; om door het geloof, alléén door het geloof, te leven.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen