Rondblik buiten de Grenzen

De uitgesproken verwachting, dat de internationale controle in de Spaansche wateren oor de houding van Italië en Duitschland practisch onmogelijk zou worden gemaakt, is al bewaarheid. Er wordt nu over deze zaak over en weer druk geconfereerd, zonder dat overeenstemming bereikt wordt. Engeland en Frankrijk hebben de beide landen, die zich aan de controle-werkzaamheden onttrokken, overigens handig schaakmat pogen te zetten. Londen en Parijs boden heel bereidwillig aan om dan verder met z'n beidjes de controle maar ter hand te nemen. Maar Home en Berlijn waren er niets op gesteld dat hun controle-plaatsen door anderen werden bezet. Men gaf niet onduidelijk te verstaan dat deze hulpvaardigheid niet voor honderd procent vertrouwd wordt. Italië en Duitschland deden daartegenover het voorstel om Valencia en Franco als oorlogvoerende partijen te erkennen, ten opzichte van beiden een algemeene neutraliteitshouding in acht te nemen, de zeecontrole op te heffen en deze te land te bestendigen, met handhaving van de noninterventie-politiek. Dat is nu echter weer een idee, waarvoor Engeland noch Frankrijk iets gevoelt, en Rusland nog minder.
Non-interventie zonder controle zou, volgens Londen, een schijn-vertooning zijn, terwijl van een erkenning van beide oorlogvoerende partijen Franco slechts profiteeren kan.
De tegenstellingen zijn dus nogal groot.
Eigenaardig is, dat het nog gelukt is om een drietal schepen met kostbaarheden en geld uit het door d' Avila omsingelde en ingenomen Bilbao weg te voeren. Twee dezer schepen werden in Frankrijk in beslag genomen, het derde werd bij Vlissingen door de Nederlandsche justitie opgevangen, 't Schijnt een moeilijke opgave, om uit te maken wien deze kostbaarheden eigenlijk toebehooren.
Eind vorige week kwam er plots een alarmeerend bericht uit het verre Oosten. De Russen hadden in de rivier de Amoer, aan de grens van Mandsjoekwo, een tweetal eilandjes bezet, die tot dusver betrekkelijk niemands land waren, doch door Mandsjoekwo (is Japan) in elk geval 'niet aan Sovjet-Rusland werden toegekend. De grensbepaling in deze randstreken is nog vrij vaag. Grensconflicten tusschen Japan en Rusland zijn er dan ook aan de orde van den dag, doch meestal loopen deze met een sisser af. Ditmaal droeg de bezetting door Rusland echter een ernstiger karakter. Deze was een reactie op het in den grond boren van een Russisch schip, waarbij zelfs eenige matrozen sneuvelden.
Japan zou op zijn beurt Rusland een ultimatum gesteld hebben : de eilandjes ontruimen of Dat leek alles dreigend genoeg. Maar de Japansche ambassadeur te Moskou is eens met Litwinoff gaan praten en daarbij is besloten het incident op vreedzame wijze te regelen. Moskou heeft zijn troepen teruggeroepen, zoodat Japan als overwinnaar uit het conflict te voorschijn is getreden.
Het is verheugend, dat dit conflict niet geleid heeft tot een ontploffing van het buskruit, dat ook in het verre Oosten opgestapeld ligt. Intusschen zal Japan wel niet nalaten om uit de tegemoetkomende houding van de Sovjet-Unie consequenties te trekken. Japan is altijd op expansie bedacht en probeert zoo nu en dan eens hoever 't gaan kan.
Om te beginnen eischt Japan nu een definitieve grensregeling. Dan kan het later verder zien.
In Palestina broeit het weer. Wel zijn de onlusten van eenigen tijd terug den kop ingedrukt, maar de verhouding tusschen Joden en Arabieren blijft zeer gespannen. Er is nu een rapport op komst, waarbij wordt voorgesteld Palestina in drie deelen te splitsen : een Joodsch en een Arabisch gebied, en een onder Volkenbondsmandaat. De ontvangst van dit rapport is voorloopig nog niet erg gunstig. De Arabieren willen van geen gebiedsafstand weten, en het gebied, dat de Joden toegewezen zouden krijgen, ligt rondom door dat der Arabieren omsloten, zoodat ze zich nog niet erg rustig gevoelen. De plaatsen : Jeruzalem, Bethlehem en Nazareth, zouden volgens deze regeling binnen het mandaatsgebied komen te liggen. De Arabieren hebben een scherpe actie tegen het rapport op touw gezet. Het maakt den indruk, dat zij totnogtoe wat al te toegevend door Engeland zijn behandeld, en nu bij voorbaat Londen door het opzetten van een grooten mond trachten te intimideeren. Feit is, dat Engeland moeite genoeg heeft om den toestand in Palestina baas te blijven.
De jongste grondwetswijziging van Ierland is voor Engeland al evenmin erg plezierig. Daarin toch wordt min of meer stelling genomen tegenover Engeland ; althans : Ierland komt er onafhankelijker door tegenover Londen te staan dan voorheen. En de stemming, welke deze week voor den lerschen dail en tegelijkertijd over dit ontwerp-grondwet plaats vond, heeft De Valera een groote meerderheid opgeleverd.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen