WAT DE PERS TE LEZEN GEEFT

Niet het statuut, maar de mensch !
Het is de gewoonte van onzen tijd, om de oorzaken van hetgeen het leven laan verkeerds en zondigs biedt, steeds buiten den mensch te zoeken.
Bekend is de leus : geef ons een ander maatschappelijk „stelsel", en de samenleving wordt ideaal !
Geheel in die lijn ligt ook het roepen om herziening van het Volkenbondsinstituut, als hèt middel ter betere waarborging van den vrede.
De internationale politiek is klem geloopen.
Alle verdragen, statuten en afspraken ten spijt, is de goede verstandhouding tusschen de Staten grondig verstoord.
Het onderling wantrouwen is grooter dan ooit.
De menschheid leeft op een vulkaan, niet wetende, dat de dag van morgen aan nieuw onheil brengen zal.
Het vredes-instituut, als hoedanig de Volkenbond bedoeld was, heeft jammerlijk gefaald.
Wat Geneve's stichting het laatste jaar te zien gaf, was een droeve uitstalling van onmacht en onwil terzake de handhaving van vrede door recht, het eenige doel, waartoe zij in het leven was geroepen.
Mét Abessinië ging óók de Volkenbond ten onder !
Hij moge al formeel blijven bestaan, zijn eer, zijn macht, zijn prestige, — 't is al verspeeld, en — naar 't zich laat aanzien — is de Volkenbond nog allerminst het pad der rampspoeden ten einde toe afgeloopen.
Geen wonder, dat men zich verbijsterd afvraagt, of geen herstel mogelijk is en terugkeer tot betere internationale verhoudingen .
Miskennen we als Christenen het heuglijke van dit verschijnsel niet!
Het is de zegen der gemeene gratie Gods, dat nog steeds renegeerende krachten in de menschheid blijven werken, op hoop tegen hoop, ook al breekt het cultuurwerk haar bij de koorden af !
Wij hebben 't dan ook te waardeeren, als de Volkenbond blijft bestaan, mits beantwoordende aan zijn doel.
Alleen maar, men zoeke ook hier de fouten en misslagen niet allereerst in het „statuut", maar in den mensch !
De Roemeensche minister van Buitenlandsche Zaken, de heer Titoelescu (dezelfde, die tijdens het bekende schandaal der Italiaansche journalisten te Geneve geen blad voor den mond nam en luide deed hooren : „jaag die wilden weg !") sprak onlangs deze juiste woorden : men vraagt om hervorming van den Volkenbond, maai de menschen moeten allereerst hervormd worden !
Deze opmerking is treffend juist.
Als de grooten der aarde van deze simpele waarheid niet zijn of worden doordrongen — dan kunnen ze wel met veel plechtig vertoon weer gaan beraadslagen over een „verbeterd" statuut van den Volkenbond, doch al hun werken is tevergeefs, wijl zij de oorzaak van hun rampzalig falen zoeken ter plaatse, waar ze niet is.
Wat baten dure eeden, als ze niet worden gehouden !
Wat nut ons bezworen verdragen, als ze niet worden nagekomen !
ilndien een tractaat en statuut niet anders is dan een „vodje papier", dat men naar willekeur verscheurt, — mist 't alle materieele waarde.
Als een volmaakt gestipuleerd Statuut slechts bindende waarde heeft, zoolang het eigenbelang zulks gedoogt, is 't feitelijk waardeloos.
Daarom, niet het statuut is hoofdzaak, maar de mensch."
(De Geldersche Post).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen