UIT DE AFDEELINGEN

APELDOORN. 3 November sprak voor onze afd. ds. Van Ginkel, van Wezep. Na het zingen van Psalm 89 vers 3 en gebed, werd gelezen Jesaja 50. Aan de hand van het gelezene, in het bijzonder de laatste verzen, lichtte ds. Van Glnkel het wonder van Golgotha toe. Toen Nebukadnezar met zijn stormrammen voor de poorten van Jeruzalem stond en kort daarop de Heilige Stad binnentrok, de tempel en het paleis verwoestte en de bevolking in ketenen naar Babel meevoerde, klaagden de Joden zeer. Maar zij waren „doode klagers'", en deze zullen niet door God gehoord worden. De Joden waren hun God vergeten en loochenden Hem in Babel duizendmalen per dag. Zij feestten met de heidenen mede en „staken hun eigen vuren aan" (Jesaja), tot zij „in de vlammen wandelen moesten'". Maar het waren niet alleen de Joden in Babel, die hun eigen vuuren branden moesten. De Bijbel is vol van voorbeelden. Adam en Eva, Nebukadnezar, zelfs de vrome koning David, hebben in hun eigen vuur moeten wandelen ; hebben ze zien aanwakkeren totdat zij vreesden er in te verteren. „Dit alles'" (zegt de Schrift) „geschiedt u van Mijn hand, en dat is niet, om.dat God er een genoegen in zou scheppen deze zondaren in den gloed van hun „eigen vuren" te doen verbranden, maar opdat zij in hum uitersten nood te dringender om God zullen roepen, wetend, dat te midden der vlammen Hij alleen hen nog redden kan. In deze diepste ellende wordt de zonde, Zonde, en God, God.
Dan leeren wij onszelf zien als een Judas, een Nebukadnezar, een Ezra; dan eerst beseffen wij, sidderend van waarachtig berouw, dat er een mogelijkheid is om verloren te gaan ; dan eerst worden wij bidders. Maar — en dat is het grootste wonder — dan ook is Gods genade ons het dichtst nabij. Wij sterven dan, d.w.z. ons eigen Ik, dat onze grootste vijand is, sterft, en met hem alle onze ijdelheden, zelfzucht en eigenwaan, opdat Christus in ons leve.
Jezus Christus — heerlijke troost voor allen, die zich verloren en verbrijzeld van geest gevoelen — is immers niet gestorven voor de vromen, doch voor de zondaars. In Zijn Middelaarshart ving Hij het rotsblok van Gods toorn op, aan het kruis van Golgotha, en daardoor verloste Hij ons voor eeuwig van onze zonden. En ais wij iets van dit groote wonder beseffen, dan voelen wij ons gelijk die soldaten, die, terwijl Christus' bloed op hun handen lekte, onder Zijn kruis Zijn rok verdobbelden, erger nog : dan weten wij dat het niet Pilatus was die Jezus kruisigde, doch wij zelf.
Jesaja zegt verder : „Ik heb een tong der geleerden gekregen om te spreken met de moeden"'. Waar spreekt Jesaja met hen over ? Over den Man van Smarten. Hij verklaart hen het wonder en de troost van Golgotha en leert hen zich op genade en ongenade aan God over te geven, opdat Hij hun Leidsman zij. Want het is tot de moeden en wanhopigen, dat de Heere sprak: „Ik woon in den Hooge, maar ook woon Ik bij dien, die van een verbrijzelden! en een verslagen geest is". Want, zoo eindigde spr met een ander Bijbelwoord : „Zoo gij in duisternis wandelt en geen licht hebt, dat gij betrouwe op den Naam des Heeren en steune op uw God".
Na gebed en slotzang werd deze schoone bijeenkomst gesloten.
Moge het niet de laatste maal geweest zijn dat ds. Van Ginkel voor ons optrad.
DV. 17 November hoopt te spreken ds. Ottevanger, van Kampen. Vrienden, komt allen met vrienden en bekenden en geeft U op als abonné op „De Waarheidsvriend", die u ter kennismaking werd aangebooden. Bloemheuvellaan 53.
ADR. OOMS, Secretaris.

MONSTER. Maandag 8 November j.l. was alhier een vergadering belegd om te komen tot oprichting van een Afdeeling van den Bond. De leiding toerustte bij den heer W. v. d. Heijden, ouderling. Hij liet zingen Ps. 84 vers 3 en ging voor in gebed. Vervolgens las hij Jesaja 64 en sprak een kort openingswoord. Daarna kreeg ondergeteekende het woord om de besprekingen in te leiden. Daartoe zette hij wat de Gereform. Bond is en wat hij wil uiteen door een viertal gedachten nader te ontvouwen : Ie. De Reformatie en de Geref. Bond. Hij stelde de vraag of het gezond reformatorisch geloof in onze Hervormde Kerk over breede linie nog aanwezig is. Bij een korte beschouwing van de geschiedenis onzer Kerk moest blijken, dat deze vraag ontkennend moet beantwoord worden. Dit is de oorzaak van het verschijnsel der richtingen in de Kerk. De Geref. Bond wil niet anders dan dat het echt reformatorisch geloof in onze Hervormde Kerk weer opbloeie en dat dientengevolge die Kerk zich. weer als echt Hervormde Kerk te midden van ons volk openbare.
2.6. Dr. Kuyper en de Geref. Bond. Dr. Kuyper heeft aan het kerkelijk vraagstuk zijn oplossing gegeven, n.l. de Doleantie. De Gereform. Bond begeert noch de weg van Afscheiding, noch van Doleantie op te gaan. Het is haar te doen om de Kerk der Hervorming in ons land.
3e. 1937 en de Gereform. Bond. Hier werd gewezen op de belangrijke periode, waarin wij, kerkelijk gezien, ons bevinden met het oog op het Reorganisatie-Ontwerp 1937. In het kort werd de voorgeschiedenis er van behandeld. Het belangrijke in dit Ontwerp is, dat onze Hervormde Kerk weer een belijdende Kerk wordt. Maar er is een moeilijkheid : naast de uitspraak, dat de belijdenis dient gehandhaafd te worden, wordt in het Ontwerp gesproken over hervorming van die belijdenis. Wie garandeert, dat niet slechts de vorm, maar ook het wezen aangetast zal worden ? Wat noodig is, is een flinke, krachtige Geref. Bond, die haar houding t.o.v. dit Ontwerp bepaalt. Niet zonder meer verwerpen, want het moet verblijdend geacht worden dat de toestaande kerkelijke toestand door velen, van welke richting ook, onhoudbaar geacht wordt. In ieder geval, of het Reorganisatie-Ontwerp verworpen of aangenomen zal worden, het is van het grootste gewicht in wier handen de kerkelijke besturen zijn. 't Gaat daarbij niet om de macht, maar om de Uitleving van ons beginsel. Daarom meer dan ooit is juist nu een krachtige actie van den Gereformeerden Bond gewenscht.
4e. Monster en de Geref. Bond. Er bestaat een band, n.l. een financieele. Maar ook een geestelijke ? Ja, maar deze heeft versterking noodig door oprichting van een Afdeeling. Voor den Geref. Bond is het niet maar van belang of deze flinke kopstukken heeft, maar bovenal of zij wortelt in het leven der gemeente.
Na een uitvoerige discussie naar aanleiding van het gesprokene, waarin de meer Zakelijke kant naar voren kwam, werd tot oprichting van een Afdeeling overgegaan. Een 24-tal bezoekers gaven zich als lid op. Overgegaan werd nog tot verkiezing van een bestuur. Voorzitter werd de heer M. Vlasblom, hoofd der Chr. School; 2de voorzitter de heer W. v. d. Heijden ; secretaris de ondergeteekende ; penningmeester de heer p. van Kempen, ouderling, en alg. secundus de heer D. Hoogeboom.
De Heere geve, dat ook nog door middel van deze Afdeeling het doel van den Gereformeerden Bond verwerkelijkt worde : oprichting van de Ned. Hervormde Kerk uit haar diepen val.
Rijnweg 327.
M. VAN GALEN, Secretaris.
Wij roepen de nieuwe Afdeeling te Monster gaarne een hartelijk welkom toe. Geve de Heere een gezegenden arbeid en aangenaam vereenigingsleven !
M. v. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen