Rondblik buiten de Grenzen

Lord Halifax is een liefhebber van jachthonden en hij heeft een vri , openhartig, informeel en vertrouwelijk gesprek gehad met Hitler, Goerring en Von Neurath. (Niet, dat de liefhebberij van den Engelschen staatsman en zijn Berlijnsche reis veel met elkaar te maken hebben (al bezocht Halifax dan ook de Duitsche jachttentoonstelling), maar dit zijn vrijwel de eenige feiten, welke ons in dit verband zonder „officieele tegenspraak" werden medegedeeld.
Intusschen was het aantal officieuse mededeelingen aangaande de besprekingen tuisschen den Engelschen vertegenwoordiger en de Duitsche regeering merkwaardig groot. Reeds vóór Halifax de Engelsche hoofdstad verliet, wisten sommige Engelsche bladen precies te vertellen waar het diplomatieke gesprek over zou gaan en in hoeverre overeenstemming was te verwachten. Duitschland — zoo werd verteld — zou van Engeland de vrije hand krijgen in midden-Europa, maar als contra-praestatie jarenlang zijn mond dicht houden over de koloniale eischen. Berlijn was hevig verbolgen over deze indiscretie, en hét scheelde maar een haar, of de reis van Halifax had daarom voor onbepaalden tijd! moeten worden uitgesteld. Ds veronderstelling lijkt dan ook vrij absurd. Engeland noch Duitschland zouden zich, dunkt ons, voor zoilk een overeenstemming kunnen laten vinden. Maar in ieder geval zijn de bladen het er ook thans nog over eens, dat Lord Halifax tijdens zijn vijfdaagsche reis door (Duitschland, de koloniale kwestie besproken heeft. (Deze veronderstelling is minder-gevaarlijk en meer-geloofwaiardig dan de eerste. Als een Engelsch staatsman thans met de Duitsche regeerders spreekt, zal allicht ook de koloniale kwestie ter sprake komen. Desondanks blijven de berichten tegenstrijdig. Zelfs een officieel bericht van het Duitsche Nieuwsbureau, dat de Duitsche minister van buitenlandsche zaken, Von Neurath, tot een tegenbezoek aan Londen was uitgenoodigd, werd naderhand tegengesproken.
Zakelijk bezien, zou er dan ook geen reden zijn om. de reis van Halifax zoo belangrijk te achten. Maar zoo'n diplomatieke bespreking wordt nu eenmaal reeds belangrijk door het eenvoudige feit, dat ze door de wereldpers als belangrijk is gekwalificeerd. En dan blijft het, onder de tegenwoordige omstandigheden, toch altijd nog van eenige beteekenis dat er blijkbaar weer eenig contact bestaat tusschen Berlijn en Londen. De veelvuldige en indrukwekkende liefdesbetuigingen, welke tusschen Mussolini en Hitler zijn gewisseld, zouden doen vreezen dat er voor een derde geen plaats meer was in het Duitsche hartje. Uit Halifax's reis kan nog wel niet het tegendeel afgeleid worden, maar Rome schijnt zich toch al eenigszins ongerust te gevoelen. Vandaar misschien de vele tegenstrijdige berichten ? ........
Of de politici de laatste dagen zoo loslippig zijn, of dat de bladen, bij gebrek aan beter, onrijpe nieuwsappeltjes verkoopen, weten we niet, maar de Pransche ex-premier, Leon Blum, beweert ook al dat de pers hem woorden in den mond heeft gelegd, welke hij nooit gebruikt heeft. Zijn rectificatie wijkt overigens niet veel van 't geen geschreven was, af. En daarom kunnen we veilig aannemen dat Leon Blum de houding van Engeland, die handelsagenten naar Franco Spanje zond, op z'n minst verklaarbaar acht. En Blum zal hierin wel niet van meening met de Fransche regeering verschillen. De Valencia-regeering zal dan ook, zelfs van deze bevriende zijde, wel geen stem kunnen verwachten voor het protest, dat zij tegen Londen's koopmanschap hooren liet. Het schijnt, dat zelfs Stalin zich niet meer aan den verdrukten Spaanschen broeder gelegen laat liggen. Waarschijnlijk liggen Moskou en Spanje toch te ver van elkaar verwijderd dan dat Valencia op den blijvenden steun van de Sovjets zou kunnen rekenen. En het is wel zeker, dat Japan in ieder geval veel te dicht bij Moskou is gelegen, dan dat Rusland zijn aandacht al te zeer op Spanje gevestigd zou houden.......
Terwijl de Valencia-regeering ondervindt dat men in den nood zijn „vrienden"' niet altijd van de gunstigste zijde leert kennen, bewijst Franco dat het weinig moeite kost om bondgenootschappen te krijgen, wanneer men aan de winnende hand is. Ook de regeering van Tokio heeft nu besloten om Franco-Spanje te erkennen. De diplomatieke betrekkingen zullen dezer dagen worden opgevat. Nu Duitschland en Italië de nationalistische regeering erkend hebben, wilde Japan, als derde onderteekenaar van het anti-Kominternverdrag niet achterblijven. Zoo ziet men dat dit verdrag nu reeds tot een nauwe politieke samenwerking leidt.
En China raakt onderwijl in de verdrukking Het officieele einde van de reeds aanstonds mislukte negenmogendheden-conferentie schijnt nabij te zijn. En de Japanners zijn met de inname van Shangai nu reeds zoover gevorderd, dat ze aan de internationale concessie toe zijn. Temidden der Japansche bezetting kan geen Chineesch eiland onder Internationale bescherming geduld worden. Japan eischt dat de Chineezen daar uit de diverse besturen zullen worden gezet, en dat de Japansche troepen vrijen doortocht door dit gebied zullen hebben. Die eisch zal wel ingewilligd worden. Waarom zou men Japan, dat reeds zoover gevorderd Is, nu gaan tegenwerken De macht moet haar loop hebben.......
Amerika en Engeland mogen tezamen al niet m staat (? ) zijn geweest om Japan een „halt" toe te roepen (ze kwamen althans niet verder dan deze uitroep !), met de tusschen deze Staten gevoerde economische besprekingen vlotte 't beter Er is nu een handelsverdrag tusschen de Vereenigde Staten en Engeland op komst, waarvan de inhoud nog wel niet bekend is, doch dat ongetwijfeld de handelsbetrekkingen tusschen Londen en New-York verbeteren zal.
Ook Frankrijk zoekt zich bondgenooten ; zooal niet op economisch, dan toch op politiek gebied. Bij een aanval zou Frankrijk kunnen rekenen aldus dezer dagen een vooraanstaand Fransch politicus — op het Britsche Rijk, de Kleine Entente, Polen en misschien Rusland en de Vereenigde Staten.
Medegedeeld wordt dat minister Delbos binnenkort een reis gaat ondernemen door Polen en den Balkan. Het schijnt noodig, dat Frankrijk in deze omgeving eens poolshoogte gaat nemen.
Men kan soms op vrienden rekenen, waarop inderdaad niet vast te rekenen valt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen