WAT DE PERS TE LEZEN GEEFT

De Doodehandsbelasting.
Van de reeks tijdelijke belastingheffingen, welke naar het oordeel van de Regeering, met het oog op den toestand van 's Rijks financiën, moeten worden verlengd, maakt ook de belasting van goederen in de doode hand deel uit.
De geschiedenis van deze belasting is een zeer merkwaardige. Vroeger is van verschillende zijden, zeer in het bijzonder door den heer Lingbeek, krachtig aangedrongen op 't invoeren daarvan. Zij heette een pracht-belasting. Zij zou een flink bedrag opbrengen, en vooral het „Roomsche kapitaal in de doode hand" treffen.
In de crisisjaren is de Regeering, gedreven door den nood van de schatkist, er toe overgegaan een wetsontwerp in te dienen tot tijdelijke belasting van genoemde goederen.
Bij de beoordeeling van dit ontwerp bleek, dat de sympathie, waarmede voorheen het denkbeeld was ontvangen, sterk was gedaald. Ingezien werd, dat men hier, omdat de materie een zeer moeilijke was, te doen had met een ingewikkelde regeling, waaraan tal van ernstige bezwaren kleefden, en dat de opbrengst niet hoog kon worden geraamd.
Tenslotte is het wetsontwerp, na op verschillende punten gewijzigd te zijn, aanvaard, niet, omdat men de belasting zoo mooi vond, maar uitsluitend met het oog op den financieelen toestand.
De werkelijkheid is nog belangrijk beneden de verwachting gebleven. De belasting heeft niet meer opgebracht dan ongeveer twee-derden van de destijds gegeven raming, en zij stelde tal van lichamen en instellingen voor niet geringe moeilijkheden.
Vooral de belasting van de kerkelijke ontmoette in toenemende mate bezwaar.
De regeling liep af per ultimo van dit jaar, evenals een aantal andere tijdelijke heffingen.
De Regeering meende echter, dat al deze heffingen met drie jaar moesten worden verlengd, omdat de begrootingspositie dit noodzakelijk maakte.
Tegen de continuatie van de Doodehandsbelasting kwamen nu de bezwaren los. De Roomsch-Katholieken wilden van een verlenging van deze belasting: niet weten. Anderen, Chr. Historischen en Antirevolutionairen, konden met een verlenging medegaan, , wanneer de kerkelijke goederen buiten de belasting zouden vallen. Werd aan dien wensch gevolg gegeven, dan zou daaruit voortvloeien, dat velen van hen, die met de verlenging van de tegenwoordige regeling accoord gingen, daaraan niet meer zouden medewerken.
De Regeering handhaafde haar voorstel. Zij kon de opbrengst van de belasting niet missen en maakte eveneens bezwaar tegen de vrijstelling van de kerkelijke goederen. Echter deed zij, ter tegemoetkoming aan de bezwaren, een belangrijke concessie. Zij bracht een wijziging aan, waardoor de belasting slechts met één jaar werd verlengd, en zegde toe, dat zij binnen het kader van de aangekondigde belastingplannen een oplossing zal zoeken, waardoor deze belasting na 1939 geheel kan komen ie vervallen.
Deze conciliante houding bracht er den heer Rutgers van Rozenburg toe zijn amendement, waarvan de strekking was de kerkelijke goederen van de belasting vrij. te stellen, in te trekken.
Wie op grond van deze daad verwachtte, dat de Christelijk-Historischen nu vóór de verlenging met één jaar zouden stemmen — een verwachting, welke alleszins redelijk was — vergiste zich echter.. Zij stemden tegen, evenals de Roomsch-Katholieken, op' drie na, alhoewel de Minister van Financiën had verklaard : „Waarmee ik echter niet accoord kan gaan is dit, dat men mij deze 2 millioen gulden voor 1939 ontneemt. Ik geloof. Mijnheer de Voorzitter, dat dat de maat van mijn verantwoordelijkheid te buiten zou gaan.
De verlenging werd aanvaard met 38 tegen 35 stemmen. Hadden de Roomsch-Katholieke heeren Van der Putt, Truijen en Groen ook tegen gestemd, dan zou de Doodehandsbelasting nu reeds van de baan zijn geweest, maar zouden, gelet op de verklaring van den Minister, de politieke gevolgen evenmin zijn uitgebleven.
Dat de Antirevolutionairen in die omstandigheden vóór de verlenging stemden, behoeft voor onze lezers geen naderen uitleg. (De Standaard.)
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen