De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Rondblik buiten de Grenzen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Rondblik buiten de Grenzen

5 minuten leestijd

De verwachting, dat Chautemps er wel in zou slagen een nieuw Fransch Kabinet samen te stellen, is inderdaad bewaarheid. Nu is het waar, dat de Fransche staatslieden voldoende gelegenheid hebben gehad om zich in het oplossen van kabinets-crises te bekwamen. Maar dat neemt niet weg dat de moeilijkheden, welke daarbij te overwinnen zijn, doorgaans vele zijn. Er is wel eens gewiegd, dat in de meeste landen de regeeringen aanblijven doch de regeeringspolitiek telkens wisselt, doch in Frankrijk daarentegen de regeeringen telkens wisselen doch in de gevolgde gedragslijn eigenlijk nooit veel wijiziging valt te bespeuren. Feit is in ieder geval, - dat de regeeringsverklaring van het nieuwe kabinet-Chautemps weinig afwijkt van wat het vorige, onder zijn leiding staande kabinet, zich ten doel stelde. Maar dit verhinderde het Fransche parlement niet om met 501 stemmen voor, en slechts éen stem tegen zijn vertrouwen in de regeeringsverklaring van het vernieuwde Chautemps-kaibinet uit te spreken. Dit succes is niet zoo overweldigend als het oppervlakkig lijkt. In de eerste plaats werden er 104 stemmen blanco uitgebracht, en die kunnen, bij de geringste aanleiding, natuurlijk in tegen-stemmen omslaan. Voorts was de regeeringsverklaring zoo algemeen-mogelijk gehouden, zoodat de meesten er zonder veel bezwaar mede accoord konden gaan. En de vriendelijke woorden door Chautemps aan het adres van het Volksfront gericht, zullen op de socialisten wel niet geheel zonder uitwerking zijn gebleven. De moeilijkheden komen pas als de regeering met concrete voorstellen komt. Men heeft Chautemps nu zijn vertrouwen geschonken, eenvoudig omdat men voor een andere kabinetsformatie geen kans zag. Opmerkelijk is de critiek van den eenigsten tegenstemmer, den frontist Bergery. Het aftreden van Chautemps besprekend, zeide hij : ,,Gij trachtet u te ontworstelen aan de voogdij van Moskou en hierom laak ik u niet, doch hierdoor vleit ge in de voogdij van de banken".
We zullen afwachten hoelang Chautemps het nu volhoudt, èn met het parlement èn met de banken goede vrienden te blijven.

Nu Frankrijk weer een kabinet heeft, kan de Volkenbondsraad bijeenkomen. De bladen houden zich reeds druk bezig met de vraagstukken, welke alsdan aan de orde zullen komen. Met name de Fransche bladen stellen de vraag aan de orde, of de Volkenbond ook formeel moet afzien van het toepassen van sancties tegen een overtredend statenlid (omdat deze tóch tot mislukken gedoemd zijn), dan wel of Geneve moet blijven trachten, om een uit den band springend statenlid, ook metterdaad van zijn verkeerden weg terug te brengen. Men gevoelt wel, dat in het eerste geval de Volkenbondsidealen practisch geliquideerd worden ; maar in het tweede geval schijnt er weinig kans dat de reeds uit den band gesprongen staten ooit weer onder invloed van Geneve kunnen worden gebracht. In beide gevallen valt er voor de bevordering van een internationale rechtsorde weinig te verwachten.
In feite bereidt (het werd reeds eerder opgemerkt) ieder land zich er op voor, dat hij, bij eventueele moeilijkheden, zijn eigen boontjes moet doppen. Zooveel het mogelijk is zoekt hij bondgenooten en versterkt intusschen de bewapening. Engeland maakte in dit opzicht al goede vorderingen. Het heeft de laatste jaren al heel wat over zijn kant laten gaan, omdat zijn weermacht min of meer verwaaarloosd was. Maar nu wordt dan ook het geheele apparaat, dat het machtige Britsche rijk ten dienste staat, in werking gesteld om den achterstand in te halen. Dezer dagen konden reeds de nieuwe versterkingen van Singapore worden ingewijd. De hoofdbasis van de Engelsche vloot heeft daardoor belangrijk aan beteekenis gewonnen. Het was voor Engeland een wel zeer sympathieke attentie, dat het inwijdingsfeest door de aanwezigheid van drie Amerikaansche oorlogsbodems werd bijgewoond ! En nu is Engeland bezig met de versterking van zijn positie rond het Suezkanaal. Op verschillende punten langs het kanaal worden nieuwe vestingen gebouwd, die t.z.t. door Britsche troepen zullen worden bezet. Vooral de luchtmacht krijgt hier een basis van niet te onderschatten beteekenis. In de woestijn, aan den oever van het Groote Bittermeer, zal, zoo werd gemeld, een geheel nieuwe vestingsstad verrijizen, die ongeveer 25.000 zielen zal tellen, en het hoofdkwartier zal vormen van de Britsche luchtmacht, dat thans in Cairo gevestigd is.
Zoo ziet men, dat Engeland de loop van zaken toch niet zóó passief afwacht, als uit zijn houding te Geneve zou kunnen worden opgemaakt. En, gelijk we onlangs reeds opmerkten, zitten Italië, Amerika en Japan, evenmin stil.

In het licht van de geweldige bewapening der groote mogendheden, wordt de Spaansche oorlog bijna onbelangrijk. Toch vraagt het oorlogsmonster hier nog dagelijks zijn slachtoffers. Hoewel de krijgsverrichtingen den laatsten tijd niet opzienbarend zijn, blijkt het Franco noch Barcelona aan wapens te ontbreken. Volgens Italiaansche berichten ontving de Barcelona-regeeruig nog, onlangs een zeer belangrijke toevoer uit Frankrijk. Ook de luchtmacht der regeering werd versterkt en bombardeerde oja. Salamanca. Franco zond vliegtuigen naar Valencia en Barcelona, om daar opnieuw ellende te brengen.

De Chineesche regeering denkt er nog niet aan het verzet tegen Japan op te geven. En Japan zet zijn aanvallen ook nog geregeld voort. Het militaire element van de Japansche regeering blijkt de touwtjes in handen te houden. Dat er nog steeds verschil van inzicht bestaat tusschen de burgerlijke regeering van Japan en de Japansche legerleiding, kwam dezer dagen opnieuw aan het licht. De minister van buitenlandsche zaken, Hirota, verklaarde dat Japan de rechten en belangen van derde mogendheden in de bezette gedeelten van China, ten volle zou ontzien, en tegelijkertijd verscheen in een Japansch tijdschrift een interview met den Japanschen opperbevelhebber, generaal Matsoei, waarin deze verzekert, dat ook de vreemdelingen gedwongen zullen worden het Japansch gezag te aanvaarden. Ook in de internationale concessies. Ook Japan weet dat Engeland nog niet geheel kaar is. Maar er is haast bij 't werk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 januari 1938

De Waarheidsvriend | 10 Pagina's

Rondblik buiten de Grenzen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 januari 1938

De Waarheidsvriend | 10 Pagina's