De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Rondblik buiten de Grenzen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Rondblik buiten de Grenzen

5 minuten leestijd

De heuglijke gebeurtenis welke ons, Nederlanders, dezer dagen allen bezig houdt, vormt ook, als we buiten de grenzen zien, het-meest-de-aandacht-trekkende-nieuws. En hoewel wij over 't algemeen denken, dat men in het buitenland weinig weet heeft van de heel bijzondere band, welke het Oranjehuis en het Nederlandsche volk bindt, doet het toch goed te bemerken, dat ook de groote wereldpers zooveel sympathieke belangstelling wijdt, aan de geboorte van „ons" Prinsesje. Tal van groote bladen maakten er door „groot-opgemaakte" artikelen op de frontpagina melding van. Het is geen fraze wanneer gezegd wordt, dat menig land ons zulk een Vorstenhuis benijdt.
De naam van Nederland is dezer dagen voorts met eere in het buitenland genoemd, in verband met de eere-promotie van onzen Minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen tot doctor honoris causa van de Evangelisch-theologische Jan Huss-faculteit te Praag. Deze onderscheiding was voornamelijk
bedoeld als bewijs van erkentelijkheid van Tsjecho-Slowakije voor de gastvrijheid die Nederland aan Comenius heeft verleend. Bij den bouw van het Comenius-mausoleum te Naarden werd aan de figuur van Comenius in tal van bladen aandacht geschonken.
Over 't algemeen is het voor een klein land als het onze, een veeg teeken wanneer zijn naam dikwijls in de buitenlandsche bladen wordt genoemd, maar in de hier genoemde gevallen hebben we slechts reden tot dankbaarheid.
Het is goed wonen onder den Oranjeboom.

De Duitsche rijkskanselier, Adolf Hitler, schijnt den laatsten tijd minder behoefte te gevoelen tot het houden van redevoeringen dan weleer. Er was een tijd dat men bijna geen Duitsch radio-station kon inschakelen, of men hoorde het formidabele stemgeluid van den Führer, dan wel van Goerring, Goebbels o.a. Thans spreekt Hitler zelden in het openbaar, en zelfs Goebbels weinig. Terwijl eerst elke jaardag van het Derde Rijk aanleiding gaf tot grootsche feesten en daverende redevoeringen, is nu Zondag het eerste lustrum van het nationaal-socialistische rijk in betrekkelijke stilte voorbijgegaan. Men kan zeggen, dat Hitler al sprekende de plaats bereikt heeft, welke hij nu reeds vijf jaren inneemt, en dat hij nü minder dan voorheen behoefte heeft aan propaganda-speeches. Maar dat is toch slechts ten deele juist. Immers vooral een regiem als van het Derde Rijk, moet terwille van de volgelingen, zoo nu en dan eens wat van zich laten hooren. Daar is men bij opgevoed. Men heeft in de afgeloopen jaren dan ook periodiek voor nieuwe verrassingen zorg gedragen. En het stilzwijgen van den Führer op een nationaal-socialistische hoogtijdag als die welke Zondag passeerde, is dan ook opvallend. Temeer waar reeds was aangekondigd, dat Adolf Hitler een groote rede, met betrekking tot de buitenlandsche politiek zou houden. Nu zijn er bladen die zeer aannemelijke verklaringen geven voor het feit, dat de Führer aan zijn voornemen geen gevolg gaf. Hoofdzaak zal wel zijn, dat de positie van het Derde Rijk, ten opzichte van de andere mogendheden, op 't oogenblik niet erg helder is. De as Rome-Berlijn-Tokio moge als symbool van politieke vriendschap niet geheel zonder beteekenis zijn, een demonstratie van economische belangengemeenschap kan men ze moeilijk noemen. Zoo langzamerhand dringt b.v. in Duitschland het besef door, dat het anti-kominternverdrag met Japan, door Von Ribbentrop destijds met zoo'n jeugdig enthousiasme tot stand gebracht, voor het Derde Rijk slechts nadeel oplevert. China was steeds een goede klant van Duitschland, maar den laatsten tijd voelt het voor dezen „Japan-freundlichen" leverancier uiteraard heel weinig. Dat is in de Duitsche uitvoer cijfers merkbaar. En waar Japan's strijd in wezen gaat om den grootsten invloed in het verre Oosten, zal het . Westersche Duitschland van deze zijde uiteindelijk nooit geen noemenswaardigen bijstand ondervinden. Het enthousiasme over de nieuwverworven Japansche vriendschap is in Duitschland dan ook danig aan het tanen. Althans in de kringen der meer bezonnen diplomaten. Terwille van het oogenblikkelijk schijn-succes werden oude, maar nog allerminst versleten schoenen, weggegooid zonder er nieuwe voor weer te krijgen.
Zoo heeft het Derde Rijk in menig opzicht een politiek op „korten afstand" gevoerd. Dit is, nu na vijf jaren, reeds merkbaar. Dat Hitler het verdrag van Versailles heeft verscheurd, de algemeene dienstplicht invoerde, het Rijnland bezette, bondgenootschap sloot met Italië en Japan ; het zijn stuk voor stuk opzienbarende gebeurtenissen geweest. Kracht stukjes zoo ge wilt, die Hitler bij een groot deel der Duitschers bemind heeft gemaakt. Ook op bet buitenland bleven ze niet zonder uitwerking. Maar menige maatregel gaf blijk van een kortzichtige buitenlandsche politiek, die zich ongetwijfeld wreken zal.
En dan behoeven we nog slechts aan den Kerkstrijd te herinneren om duidelijk te maken dat Hitler, ook t.a.z. van de binnenlandsche politiek, na vijf jaar nog niet op zijn, van zekere zijde zoo kwistig aangedragen, lauweren kan gaan rusten.

Gelijk te verwachten viel, bracht de vergadering van den Volkenbondsraad tot dusver niet veel bijzonders. Een oogenblik scheen de Chineesche afgevaardigde Wellington Koo succes te hebben, toen hij directe hulp voor China vroeg (wapenleveranties, geld), doch al spoedig kwam er van zooveel kanten verzet, dat de kans tot nihil daalde.
Over de sanctieparagraaph wordt te Geneve druk gepraat. De Oslo-staten (met Nederland inclusief) willen het voorschrift van economische en financieele sancties facultatief maken. Zwitserland wil nog iets verder, n.l. herneming van zijn algeheele neutraliteit.
Over de vluchtelingen-quaestie werd gesproken. Het Nansen-comité is ingesteld tot het einde van 1938. De raad besloot om een commissie te benoemen, n.l. de vertegenwoordigers van Bolivia, Frankrijk en Engeland, welke in September aan den Volkenbond voorstellen inzake het al of niet voortduren van den arbeid van het Nansen-comité zal doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 februari 1938

De Waarheidsvriend | 10 Pagina's

Rondblik buiten de Grenzen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 februari 1938

De Waarheidsvriend | 10 Pagina's