De Catechismus van Calvijn.

ZONDAG 33.
Vraag : Volgt daaruit niet, dat de Wet een dubbele bestemming heeft, naar gelang de twee soorten van menschen, die er zijn, de geloovigen en de ongeloovigen ?
Antw. : Ja, want wat betreft de ongeloovigen, dient zij slechts daartoe, om hun hunne zonden te verwijten en te maken, dat hun alle verontschuldiging voor God uit de hand wordt geslagen, volgens het woord van.den Apostel Paulus, dat de Wet een dienst van dood en verdoemenis is. Maar wat de geloovigen aangaat, vervult de Wet een geheel anderen dienst.
Vraag : Welke dienst vervult de Wet dan ten opzichte van de geloovigen 7
Antw. : Allereerst doet zij hen verstaan dat zij niet door hun werken gerechtvaardigd kunnen worden, waardoor zij hen verootmoedigt en hen toebereidt om hun zaligheid in Jezus Christus te zoeken. Ten tweede, voor zoover zij van hen méér vraagt dan waartoe zij in staat zijn, wekt zij hen op God te bidden, dat Hij hun de kracht en het vermogen ertoe verleent, en tegelijkertijd, om zich altijd schuldig te weten, opdat zij zich niet verhoovaardigen. Ten slotte is zij voor hen als een teugel, om hen in de vreeze Gods te houden.
Vraag : Hoe kunnen we den dienst der Wet dus saamvatten ?
Antw. : Wij moeten vaststellen, dat het niet nutteloos is, dat de Wet zoodanige volmaaktheid van ons vraagt, al is het zoó, dat wij in dit sterfelijk leven haar nooit vervullen, want zij houdt ons het doel voor oogen, waarnaar wij moeten streven, opdat een ieder van ons, naar de genade die God hem verleent, voortdurend zich naar dat doel zal uitstrekken, om van dag tot dag vooruit te komen.
Vraag : Hebben wij in de Wet niet een volmaakten regel voor al het goede ?
Antw. : Zij is zóó volmaakt, dat God niet anders vraagt, haar te volgen en dat 'Hij alles verwerpt wat de mensch buiten haar om durft te doen, want God vraagt geen andere offerande dan gehoorzaamheid.
Vraag : Waartoe dienen dan alle waarschuwingen, vermaningen, bevelen en aansporingen, zoowel van de Profeten als van de Apostelen ?
Antw. : Het zijn slechts eenvoudige verklaringen van de Wet, die geenszins bedoelen om ons van de gehoorzaamheid aan haar af te brengen, maar veelmeer om ons tot gehoorzaamheid te bewegen.
Vraag : Behandelt de Wet niet bijzondere verplichtingen van persoonlijken aard ?
Antw. : Wanneer zij zegt, dat wij een ieder moeten geven, hetgeen hem toekomt, kunnen wij daaruit afleiden, wat onze bijzondere verplichtingen zijn, een ieder in zijn bijzondere omstandigheden, waarin hij verkeert. En bovendien vinden wij in de Schrift de uitlegging, van wat de Heere hier in de Wet in het kort samenvat, waar Hij dan op verschillende plaatsen een uitvoeriger behandeling en een breeder onderwijzing in dit alles geeft.
(Wordt voortgezet.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen